မေဟာ္သဓာ၊ ကိုတာ နဲ ့ လုိသလို ႐ြတ္ဆိုျခင္း

လာျပန္ၿပီေနာက္တစ္မ်ိဳးလို႔ပဲ ေျပာလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္။ က်ေနာ္ပဲ မ်က္စိေစြေနသလား။ တမင္တကာ အလြဲေတြႀကီး လုပ္ေနသလား။ ဝိဇၨာေတြ ထြက္ခါနီးလို႔ အ႐ူးစခန္းဝင္သလို ႐ူးခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနသလား။ ခင္းဗ်ားတို႔ပဲဝိုင္း စဥ္းစားၾကပါဦး။ စီေဗာက္မွာ အလံ႐ွဳးေတြ တ႐ုန္း႐ုန္းနဲ႔ ဘေလာ့ဂ္မွာ ေရးထားတဲ့ စာေတြဖတ္ၿပီး ေဝခြဲမရတာေလးေတြပါ။

ပထမဆံုးက စာေရးဆရာကိုတာေရးတဲ့ ျဖန္႔ထြက္ေတြးေခၚျခင္း စာအုပ္ႀကီးကိုင္ၿပီး ခပ္တည္တည္ ေဘာင္ခတ္ေပးတဲ့ကိစၥပါပဲ။ နအဖနဲ႔ ဒီမိုကေရးစီ ဘက္ေတာ္သားေတြဟာ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အျပဳတ္တိုက္ေရး လုပ္ေနတဲ့အတြက္ အဲဒီေဘာင္ထဲမွာ ပိတ္မိေနၾကတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္နဲ ့ စစ္ျမွဴလိုက္တယ္။ ဆက္ဖတ္မွ အျပဳတ္တိုက္ေရးကေန ႏွစ္ဘက္လံုး အျမင္ေျပာင္းၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ လမ္းမွန္ေရာက္မွာမဟုတ္တဲ့ ေျမပံု စာ႐ြက္စုတ္ႀကီး ကိုင္ဖို ့ ေတြးခိုင္းမွန္းသိရေတာ့တယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီမိုကေရစီလိုလားသူ အမ်ားစုက စစ္တပ္ကို အျပဳတ္တိုက္ေရး လုပ္မေနတာ ေသခ်ာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ တကယ္တိုက္ထုတ္ခ်င္တာ စစ္တပ္တစ္ခုလံုးကို အေမွာင္ထဲ ဆြဲေခၚေနတဲ့ နအဖ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆိုတဲ့ လူအနည္းစုပါ။ ကဲ ထားပါေတာ့၊ သူေရးထားသလို ဒီဘက္က အျပဳတ္တိုက္ခ်င္တဲ့ ေဘာင္ကို ေက်ာ္ၿပီး ေတြးမယ္။ နအဖ ဘက္ကေရာ ဒီမုိကေရစီ ကို လမ္းျပေျမပံု ပါမွ ေရာက္မယ္ဆိုတဲ့ ေဘာင္ကို ေက်ာ္ၿပီးေတြးဖို ့ေရးပါလား ကိုယ့္ဆရာရယ္။ လမ္းျပေျမပံုလည္း မပါပဲ ျဖန္တြက္ေတြး ၾကည့္ရေအာင္ေလဗ်ာ။

ေနာက္တစ္ခ်က္က တိုင္းျပည္ ေရွ႕ေရး ေကာင္းဖို ့အတြက္ Win-Win Solution ႐ွာဖို႔ တိုက္တြန္း ထားပါတယ္။ ပညာ႐ွင္ေတြလိုေတာ့ အဲဒီဟာ ဘယ္တုန္းက ေခတ္စားလာတယ္ ဘယ္ေနရာေတြ သံုးတယ္ဆိုတာ ႐ြတ္မျပႏိုင္ေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာမွာ ရွဥ့္လည္းေလွ်ာက္သာ၊ ပ်ားလည္းစြဲသာ ဆိုတဲ့ စကားက အဲဒီ အေခၚအေဝၚ မေပၚခင္ ေတာ္ေတာ္ေစာေစာ ကတည္းက ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီနည္းလမ္းက ေနရာတကာ သံုးမရတာေသခ်ာပါတယ္။ ရည္းစားလုဘက္ႏွစ္ေယာက္ အဲဒီ နည္းသံုးမရဘူး။ ဘုရားနဲ႔ မာရ္နတ္ အဲဒါသံုးမရဘူး။ နအဖ သာ အဲဒီနည္း တကယ္သံုးခ်င္ရင္ ဒီေလာက္ႏွစ္ေတြ အၾကာႀကီးျဖစ္လာမွာ မဟုတ္တာေသခ်ာတယ္။ အာဏာရွင္နဲ ့ဒီမိုကေရစီၾကားမွာ Win-Win Solution ကို ဘယ္ေတာ့မွ အသက္သြင္းလို ့ရမွ မဟုတ္ဘူး။

ေနာက္ဆံုးတစ္ခု ကေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း မေဟာ္သဓာ သားတရားစီရင္ခန္းကို လိုသလို စြဲသံုးပါေရာ။ မိခင္အရင္းက ကေလးနာမွာစိုးလို႔ အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ တယ္။ မေဟာ္သဓာက မိခင္အစစ္နဲ႔ ဘီလူးမကို ခြဲျခားေပးလိုက္ႏိုင္တယ္။ သူေျပာခ်င္တာေတာ့ တပ္မေတာ္ဆိုတဲ့ ဘီလူးမကို ဒီမိုကေရစီ ဆိုတဲ့ မိခင္အရင္းက တိုင္းျပည္မနာေအာင္ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္လိုနားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပံုျပင္ထဲမွာ မေဟာ္သဓာသတို႔သားက ဘီလူးမက ကေလးကို ဘာမွ မလုပ္ခင္ မိခင္ရင္းလက္ထဲ ျပန္ထည့္ေပးခဲ့တာကိုးဗ်။ ဒီ နအဖ နဲ ့ျပည္သူၾကား ဘယ္မလဲ မေဟာ္သဓာ။ ေနာက္ ကပ္ဖ့ဲေျပာရမယ္ဆို တပ္မေတာ္သာအမိ တပ္မေတာ္သာ အဖ လို႔ ေအာ္ေနတဲ့လူေတြကပဲ မိခင္ အရင္းေနရာေနေပါ့ဗ်ား။ မေဟာ္သဓာလည္း ရွိမွာမွ မဟုတ္တာ။ အတိုက္အခံေတြ လက္ထဲကိုပဲ ဘီလူးေျပာေျပာ သဘက္ေျပာေျပာ ေျပာခ်င္တာေျပာၿပီး တုိင္းျပည္ ကို အသာတၾကည္ေပးလိုက္ပါလား။ တိုင္းျပည္မနာေအာင္ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပည္သူသာအမိ၊ ျပည္ သူသာအဖကို ေဇာက္ထိုးလုပ္တဲ့ လူေတြက အာဏာလက္မဲ့ မေနရဲဘူး ဆိုတာသိၿပီးသားပါ။

သူ႕ဒီေဆာင္းပါဖတ္ၿပီးမွပဲ သူ႕ရပ္တည္ခ်က္ကို သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။ သူဟာ လိုအပ္ရင္ စစ္တပ္ မေကာင္းတာလည္း ေရးမယ္။ ဒီမိုကေရစီ ဘက္သားေတြ မေကာင္းတာလည္း ေရးမယ္။ သူ႕အေျပာအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ ျဖန္႔ထြက္ေတြးေခၚမယ္ေပါ့ေလ။ လမ္းျပေျမပံုကို မထိခိုက္သမွ် ျဖန္႔ထြက္ေတြးျပပါလိမ့္မယ္။ ဇာနည္၊ ေအးလြင္လက္သစ္လား၊ ျမက္ခင္းသစ္ အြန္လိုင္းဗားရွင္းလား ဆိုတာေတာ့ ဆက္ေစာင့္ ၾကည့္လိုက္ဦးမယ္ဗ်ာ။ သူ႕ေလနဲ႔ ဆိုရင္ေတာ့ ျဖန္႔ထြက္ေတြးၾကည့္မိတာေလး ေ၀ငွလိုက္တာပါေပါ့ဗ်ာ။

ဒြန္ကြီးဇိုး