ဘရဏီမ်ဳိး

ဤေနရာကို ႏွိပ္ၾကည့္ၿပီးမွ ဆက္ဖတ္ပါရန္ ..

အံ့ဘနန္း ႀကီးစြာ ၾသမိပါေတာ့သည္။ ဤ႐ုပ္သံ အစီအစဥ္ကို ၾကည့္မိတိုင္း အံ့ၾသၿပီးရင္း ၾသမိရျခင္း ျဖစ္၏။ အႏွီ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား သတင္း ဌာန လူငယ္ေရးရာ က႑တြင္ အဟြါလုပ္သူ ဘရဏီေခၚ နန္းသႏၲာမ်ဳိးကား တစ္ခ်ိန္က လူေမွာင္ခို တင္ပို႔သူ ဗမာပြဲစား တစ္ဦး၏ ကိုယ္ေရး အရာရွိ လိုလို၊ စကားျပန္ လိုလို၊ အျပင္ေရးမွဴး လိုလို ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ အတြင္းကိစၥေတာ့ မသိ။ အျပင္ကိစၥ ေတာ့ သြက္သြက္ ခါေနေအာင္ လည္ပတ္ ဖ်တ္လတ္ကာ ဘ၀ကို လည္သလို ေက်ာ္ျဖတ္၊ ခြနင္းၿပီး သြားေနသူ တစ္ဦးျဖစ္၏။ ထိုထက္ ပို၍ ပို၍ ေျပာရလွ်င္ျဖင့္၊ ပြဲစားႀကီး၏ ကန္႔လန္႔ကာ ေနာက္ကြယ္ေရာ၊ ေပၚတင္ႀကီးေရာ အဖန္မ်ားစြာ ခင္တတ္သူ ေၾကာ္ကတက္ တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ဖူး ေပသည္။ ယေန႔ ဗမာ့ အတိုက္အခံ မီဒီယာႀကီး တစ္ခုအတြင္းမွာ မယံုႏိုင္စရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ား ျဖစ္ေခ်ၿပီ။ လင္ကစြန္႔ ထားျခင္း ခံရသည္ဟူေသာ ဘန္ေကာက္ေန ရြာသူတစ္ေယာက္ ခ်င္းမိုင္ နယ္အတြင္း အစိမ္းလိုက္ ၀င္ကာ ေႏွာက္ေနၿပီထင္၏။ ၾကည့္ရင္း ေတြးသည္။ မ်က္လံုး စံုမွိတ္ကာ စဥ္းစားသည္။ ထပ္ခါတလဲလဲ ဖင္ျပန္ ေခါင္းျပန္ ေတြး၍ စဥ္းစား၍ ေနမိေခ်ေတာ့သည္။

မီဒီယာ သမားတစ္ဦး၏ မရွိမျဖစ္၊ မတတ္မျဖစ္ လိုအပ္ခ်က္ကား မည္သည္တို႔နည္း၊ ထိုထက္ပိုၿပီး ထိုသူ၏ ေနာက္ခံသမိုင္းေၾကာင္း၊ သူ၏ စိတ္ဓါတ္ေရးရာႏွင့္ စာရိတၱ၊ ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ လူမွဳ ပတ္၀န္းက်င္။ ေနာက္ဆံုး သူလုပ္ခဲ့သမွ်သည္ အေကာင္းဘက္ ရွိခဲ့၏ေလာ။ အဆိုးဘက္ ပါခဲ့သည္ေလာ။ ၿပီးလွ်င္ သူ႕ေစတနာႏွင့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ အမွန္ကေကာ မည္သို႔ ရွိရ ထားရမည္နည္း။ စာေရးသူ မပိုင္းျခား ေတာ့။ စာ႐ွဳသူသာ ေတြးၾကည့္ပါ။ ေ၀ဖန္ ၾကည့္ပါ။ မီဒီယာ သမားတစ္ဦး၏ ထားရမည့္ က်င့္၀တ္သိကၡာ၊ တတ္ထားအပ္ေသာ ပညာ အရည္အခ်င္း၊ စသည္ စသည္တို႔ကို ကိုယ္တိုင္ ကိုယ္က် ေသခ်ာ ဃနစြာ မသိေသာ္လည္း၊ စာေရးသူသိေသာ၊ ေတြးမိေသာ၊ ျဖစ္သင့္သည္ ျဖစ္ေသာ၊ မျဖစ္သင့္သည္ ျဖစ္ေသာ အခ်က္တို႔ကား ဦးေခါင္းအတြင္း ေခါက္တံု႔ ေခါက္ျပန္ အစုန္အဆန္ ေျပးလႊားကာ အေျဖရွာ ေနမိေတာ့သည္။

ကုန္လြန္ခဲ့ေသာ 2005 မွ 2006 ေက်ာ္ေက်ာ္ အေတာအတြင္းတြင္ ဘန္ေကာက္ အေျခစိုက္ ဗမာလူမ်ဳိးတို႔၏ လူကုန္ကူးမွဳ လုပ္ငန္းမ်ားမွာ အင္မတန္ ထြန္းကား အလုပ္ ျဖစ္ခဲ့၏။ ႐ိုးေနၿပီဟု အေတြး မေစာပါ ႏွင့္။ သိပ္မ႐ိုးေသာ္လည္း စာေရးသူ အေနျဖင့္ အတန္ငယ္ ထူးဆန္း ေသာ ဗမာ လူမ်ဳိးတို႔၏ လူကုန္ကူးမွဳ သမိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။ လူကုန္ကူးသည္ ဆိုရာ၀ယ္ ေကာ့ေသာင္း၊ ျမ၀တီတို႔မွ ထိုင္း၊ မေလးရွား ဘက္သို႔ ကူးျခင္း လုပ္ငန္းကို မဆိုလို။ ဆက္လက္ ႐ွဳစားပါ။ DVB ၏ လူငယ္ေရးရာတြင္ ေတြ႕ေနရေသာ ယင္း ဘရဏီ ဆိုသည့္ အသက္ (30) နား ကပ္ေနေသာ္လည္း၊ ႐ုပ္ရည္ ႏုပ်ဳိေသာ အေနာင္စာဟု ေခၚေလမလား၊ ပရီစင္တာဟု သမုတ္ရမည္လား မသိသည့္ အမ်ဳိးသမီးမွာ ဆိုခဲ့ၿပီးေသာ တခ်ိန္တုန္းက လူကုန္ကူးသည့္ လုပ္ငန္းတြင္ ေၾကာ္ကတက္ တျဖစ္လဲ၊ ဘာသာျပန္လို တဖံု၊ အတြင္းအျပင္ ဆက္ဆံေရး အရာရွိလို တမ်ဳိး၊ ဟိုမေရာက္ ဒီမေရာက္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေလသည္။ ပညာ အရည္အခ်င္းကား ဘြဲ႕ရၿပီးဟု သူ႕ ဘာသာသူ သတ္မွတ္၏။ စကားကို မပီ့တပီ ညဳတတ္၏။ သူတပါး သနား ေစရန္လားမသိ၊ "မ်ဳိး .. ကေလ" "မ်ဳိး .. ကေလ" ဟု ႏွာသံ ညႇက္စိျဖင့္ ႀကိဳးစား၍ ေျပာတတ္ေသး၏။ ယင္း"မ်ဳိး" က ယခု ဘရဏီ ျဖစ္ေနေတာ့ စာေရးသူမွာ ၀င္းဦး သီခ်င္းကို ေယာင္၍ ေရရြတ္ မိေသးသည္။

" ေမဘရဏီလို .. ဒီဗြီဘီေတာင္ လက္မွိဳင္ခ်ရသကိုး မမမ်ဳိး .. အိုး .. ဟိုး .. မမမ်ဳိး .. "

" ေမဘရဏီလို .. ဒီဗြီဘီေတာင္ လက္မွိဳင္ခ်ရသကိုး မမမ်ဳိး .. အိုး .. ဟိုး .. မမမ်ဳိး .."

"သူ႕ ျမင္ကတည္းက ဆြဲစိစရာေလး .. ႐ွဳခ်င္စၿမဲပ ပဲမ်ားသူေပး .. ခ်င္းမိုင္ၾကယ္ ႏွစ္လံုးလို .. ျပံဳးခ်ိဳ ဖုန္းမို ႐ွဳလို႔ မဆံုး .. ၾကိဳက္လို႔ မဆံုး .. အမိုက္တိုက္ ဆံုးေတာ့ သကိုး .. အိုး …. ေမဘရဏီလို .. ဒီဗြီဘီေတာင္ လက္မွိဳင္ခ် ရသကိုး မမမ်ဳိး .. အိုး .. ဟိုး .. မမမ်ဳိး .. …. ဂီြ .. ဂြီ .. က်လီ .. က်လီ… " ..

ဟုတ္ပါသည္။ ဒီဗြီဘီလို အထင္ကရ မီဒီယာႀကီး တစ္ခုက ဤသို႔ ဤႏွယ္ ေပါက္လႊတ္ပဲစား တစ္ဦးကို မည္သို႔မည္ပံု ဆြဲေခၚကာ မီဒီယာ မ်က္ႏွာဖံုး စြပ္ေပး လိုက္ေလသည္ နားမလည္ေခ်ေတာ့။ (မီဒီယာသမားဟု သတ္မွတ္က မွားမည္လား မေျပာတတ္။ စာေရးသူ နားလည္ သလို သံုးစြဲျခင္း ျဖစ္သည္။ မွားသည္ထင္က ျပင္ေပးပါေလ။) သူမက ထင္ေပၚ၍ စင္ေတာ္က ေကာက္ျခင္းေလာ၊ ဖင္အေဖၚေကာင္း၍ ထိုအရာကိုမွ ႀကိဳက္ ႏွစ္သက္တတ္သူ တာ၀န္ရွိ လူႀကီးမင္း တစ္ဦးဦးက ေၾကာ္ကတက္အရာ ခ်ီးေျမႇာက္ေပးလိုက္ျခင္းေလာ။ တစ္ခုခု ေတာ့ တစ္ခုခု ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ပညာ မတတ္ေသာ္လည္း၊ ႏိုင္ငံေရး၊ မီဒီယာ အေၾကာင္း တစ္လံုး တေလမွ မသိသည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ အျဖဴေရာင္ ေနာက္ခံရွိခဲ့သူ၊ ႐ိုးသားခဲ့သူ တစ္ဦးဆိုပါက တစ္လံုး တစ္ေလမွ ေရးရန္ အေၾကာင္းမရွိ။ အားေပး ခ်ီးေျမႇာက္ရန္သာ ရွိေပသည္။

အခု မီဒီယာသမား၊ တစ္ခ်ိန္က ယင္းတို႔လို လူပြဲစားမ်ား၏ ကလိန္ေစ့ ဥာဏ္ဆင္ ဖိုးတြမ္းတီး ႐ိုက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ဘ၀ ပ်က္သြားသူမ်ား ယေန႔ ဒုနဲ႔ေဒး ရွိေနပါသည္။ ဤသို႔ ဆိုလွ်င္ ဤပို႔စ္ ဖတ္မိသူ၊ တစ္ခ်ိန္က ပြဲစားမင္းတို႔ ႏွိပ္စက္သျဖင့္ အလုပ္ မျဖစ္ခဲ့ဘဲ၊ ေဒၚလာ ေထာင္၊ ေသာင္းမက ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ဖူးသူ ကာယကံရွင္မ်ားက စာေရးသူကို သာဓု ေခၚေလမည္လား မေျပာတတ္ေခ်။ သို႔တည္းမဟုတ္ တစ္ခ်ိန္က "ဖာတနာဂမ္"ဟုေခၚသည့္ ယခု စူ၀မ္နဖံု ေလဆိပ္နားက တိုက္ခန္းတြင္ ပြဲစားႀကီး အလစ္ ဖဲေမြ႕ယာ ေရႊေကာ္ေဇာ္ေပၚ ခ်စ္တလင္း ေခၚခဲ့ဖူးေသာ ကာစတမ္မာမ်ားက စာေရးသူအား ႐ိုက္သတ္ ခ်င္ေနမည္လား မဆိုတတ္ေတာ့။

ၾကံဳ၍ တမင္ေဖါက္သည္ ျပန္ခ်ရန္ ရွိသည္မွာ .. တစ္ခ်ိန္က ဗမာတို႔ နည္းလမ္း မ်ဳိးစံုသံုးၿပီး ဥေရာပႏွင့္ အေမရိက တို႔သို႔ ေျခဆန္႔ေတာ္ မူၾကျခင္း အေၾကာင္းျဖစ္သည္။ ဆိုခဲ့ ၿပီးေခ်ၿပီ။ စာေရးသူ အဖို႔ကား အင္မတန္မွ မ်က္စိ က်ယ္က်ယ္ သြားရေလာက္ေအာင္ အံ့ၾသ စရာ ေတြခ်ည္းျဖစ္၏။ လုပ္ပံုကလည္း သင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ ရွိလွ၏။ သူတို႔သည္ စာရြက္ စာတမ္း အတုအပ မ်ဳိးစံုသံုး၏။ သူတို႔၏ လူပို႔ေဆာင္ေရး ကုမၸဏီ ႐ံုးခန္းမွာ မသိလွ်င္ အေနာက္ ႏိုင္ငံ သံ႐ံုတစ္႐ံုးႏွယ္ ရွိေခ်သည္။ တံဆိပ္တံုး ေပါင္းစံုရွိ၏။ ထိုမွ်မကေသး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ သေဘၤာ သား႐ံုးမွ အေထာက္ အထား တံဆိပ္တံုးမ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာ သေဘာၤလိုင္းမ်ားမွ LOGO မ်ား၊ letter head မ်ား စသည္ျဖင့္ စံုေစ့ေအာင္ ဖန္တီးထား၏။ ၿပီးလွ်င္ ျမန္မာျပည္ရွိ တကၠသိုလ္ ေပါင္းစံုမွ ဘြဲ႕လက္မွတ္ ေပါင္းစံု ထုတ္လုပ္ ႏိုင္ေသာ တုပျခင္း နည္းပညာ အကုန္ရွိ၏။ စာေရးသူ မေမ့ခင္ ေျပာရန္ ရွိသည္ကား ေၾကာ္ကတက္ ခ်ီးေျမႇာက္ ေပးသူ ပြဲစားႀကီး၏ အမည္မွာ စေနနံ သံုးလံုးျဖစ္ကာ ေခတ္ေဟာင္း ျမန္မာ ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ပို႔တစ္ဦး၏ နာမည္ႏွင့္ (၁၀၀) % တူေခ်သည္။ ႐ုပ္ရည္ကား လူရႊင္ေတာ္ ၿငိမ္းခ်မ္း၏ အမႊာဟု ေျပာေသာ္ ၿငိမ္းခ်မ္း တစ္ေယာက္ လူျပက္ဘ၀မွ ပင္စင္ ယူသြားႏိုင္ေပသည္။ သို႔ေသာ္ ေဆာ္ၾကည္ ႏိုင္လြန္းသူဟု သတ္မွတ္ႏိုင္၏။ ေဆာ္ၾကည္သလို မယား မ်ားလည္း ၾကြယ္၀လွေပသည္။ ရန္ကုန္ ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္အရပ္တြင္ အႀကီး တစ္ေယာက္၊ လက္ရွိ ဘန္ေကာက္တြင္ အလတ္ ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ ယခု ဘရဏီကား စတုတၳေျမာက္ ၾကင္ယာေတာ္ ေၾကာ္ကတက္ ျဖစ္ခဲ့ေတာ္ မူေခ်သည္။ သူတို႔ကား ရန္ကုန္ရွိ ပြဲစားမ်ား ႏွင့္ (FAX) ထိုးကာ (သူတို႔ ေျပာသည့္အတိုင္း) အခ်ိတ္အဆက္ႏွင့္ လူေခၚသည္။ ေၾကးက တစ္ဦးလွ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ (၃၀၀၀) ေလာက္မွ (၁၀၀၀၀) ေလာက္ အထိ ယူၾကသည္။ ဥေရာပတိုက္ရွိ အလ်ဥ္းသင့္ရာ ႏိုင္ငံ အသီးသီးတို႔သို႔ ႏိုင္ငံေရး ခိုလွံဳသလိုလို တင္ပို႔ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ အမွန္စင္စစ္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလွံဳခြင့္ ေတာင္းသည္ ဆိုသည္မွာ လြယ္ကူေသာ အရာေတာ့ မဟုတ္ေခ်။ သို႔ေသာ္၊ သူတို႔ကား ဘရိန္း ေကာင္းလွသည္။ ႐ိုးရွင္းေသာ နည္းလမ္းတစ္ခုမွာ မိမိတို႔၏ ကာစတန္မာမ်ားကို သေဘၤာသား စာအုပ္ ေပးကိုင္ထားၾကျခင္းပင္။ " လြယ္လွ ေခ်လား ေမာင္ရင္ရ .. ။ ဟုတ္လွေခ်လား " ဟု အေျပာ မေစာႏွင့္။ အားလံုး အတုေတြခ်ည္း။ အတုဟု ဆိုေသာ္လည္း အစစ္ႏွင့္ မျခား သံုးထားသည့္ နည္းပညာ ျမင့္မားလွသည္။ ကိုင္ထားၿပီးလွ်င္ မည္သို႔မည္ပံု ဆက္ စခန္း သြားေလသနည္း။ လြယ္လွ၏။ သို႔ေသာ္ အတိတ္တုန္းက အေၾကာင္းအရာေတြသာ ျဖစ္သည္။ ယခု ပစၥဳပၸန္တြင္ မႀကိဳးစား ပါႏွင့္ေတာ့။ ဘန္ေကာက္ရွိ ဒုန္ေမာင္းေရာ စူ၀မ္နာဖံုပါ ဒီဇင္ဘာ အားလပ္ရက္ ခြင့္ယူထားသည္။ ႐ုပ္သံၾကည့္ရင္း ယခင္ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ျမင္ေယာင္ ေနမိျခင္းသာ။

ပြဲစားက ေလယာဥ္ လက္မွတ္ ၀ယ္ေပးသည္။ ၀ယ္ေပးမေပါ့။ ယူထားသည့္ ပမာဏကလည္း စာေရးသူတို႔ဆို ဟိုမွာ ေခတ္ေကာင္းလွ်င္ ရြာျပန္ လယ္လုပ္က လယ္သူေဌး ျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားသည္ မဟုတ္ေလာ။ ႐ိုး႐ိုး မဟုတ္။ အသြားအျပန္။ ၿပီးေတာ့ မိမိ ကာစ တမ္မာက ဘယ္ႏိုင္ငံ သြားခ်င္သလဲ။ ဥပမာ .. ဂ်ာမဏီ။ ရ၏။ လြယ္မွလြယ္။ ဂ်ာမဏီ ဗီဇာမလို။ သို႔ေသာ္ ဂ်ာမဏီတြင္ တစ္ေထာက္နား ထရန္စစ္ဗီဇာ ေလာက္ေတာ့ ရွိထားရမည္။ ေလယာဥ္ လက္မွတ္ကေတာ့ ေမာ္႐ိုကို ခရီးအထိပါဘဲ။ ဒါေပသိ ဘန္ေကာက္ ေမာ္႐ိုကို တိုက္႐ိုက္ေတာ့ မယူထားေခ်။ လုပ္ပံုလုပ္နည္းအရ တိုက္႐ိုက္ ယူ၍လည္းမရ။ ဘန္ေကာက္-ေမာ္႐ိုကို တိုက္႐ိုက္ ခရီးစဥ္ရွိသလား၊ မရွိ ဘူးလားေတာ့ စာေရးသူလည္း မသိ။ ဆိုေသာ္ ဖရန္႔ဖြတ္ ထရန္စစ္ ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးထားရသည္။ ဒါက ႐ိုး႐ိုးေလး။ ေမာ္႐ိုကိုဗီဇာက လြယ္သလားလို႔ ေမးရန္ ရွိသည္။ မသိ။ လြယ္သလား မလြယ္သလား။ သို႔ေပမယ့္ ဂ်ာမဏီ ထက္ေတာ့ အပံုႀကီး လြယ္သည္။ မလြယ္ လည္း မပူႏွင့္။ ေမာ္႐ိုကို သံ႐ံုးကား တစ္ခ်ိန္က ဘရဏီတို႔၏ က်က္စားရာေနရာ တစ္ခုျဖစ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြႏွင့္ ဂြင္႐ိုက္ ထားရသည္မ်ား ရွိသည္ေလ။ ဤလိုေနရာမွာ လွဳပ္ရွားရာမွာ ဘရဏီတို႔က ဆရာ၊ အခရာပင္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ဘန္ေကာက္လို ေနရာမွာ အီးလို မည္မွ်ေကာင္းေကာင္း ထိုင္းဘာသာ တတ္ေျမာက္ထားမွ ဒါမ်ဳိးေတြကို ေရေရ လည္လည္ လုပ္ႏိုင္သည္ေပါ့။ ဘရဏီတို႔ က အီးလို နာဂစ္ကိုေတာင္ အသံထြက္ မပီေပ ေသာ္ျငား၊ ထိုင္းလိုကေတာ့ မႊတ္ေနသည္။ မႊတ္ရ ေလာက္ေအာင္လည္း ဘ၀က စံုသည္။ ဤအေၾကာင္းေတြ မေျပာေတာ့။ နားခ်ိဳေအာင္ ေျပာရန္လည္း မျဖစ္။ ဤမွ်ေလာက္ႏွင့္ပင္ လြန္ေခ်ၿပီ။ အေျပာမတတ္က ဆဲသလို ျဖစ္တတ္သည္ ဆိုတာကလည္း ရိွေသးသည္ မဟုတ္ပါေလာ။

အဲ .. အဲ .. ခုနကဟာ ျပန္ဆက္မည္။ ဆိုေတာ့ ကာစတမ္မာက စူ၀မ္နာဖံုကေန ေလယာဥ္ စီးသြားမည္။ ဘန္ေကာက္-ဖရန္႔ဖြတ္-ေမာ္႐ိုကို၊ ဘာသြား လုပ္မည္လဲ။ "သေဘၤာသားေပါ့"။ သားသား မသားသား မသိ။ ဆယ္တန္းေတာင္ မေအာင္ေပမဲ့ သူ႕တို႔လက္ထဲက CDC မွာေတာ့ Rank က အင္ဂ်င္နီယာ ေအာ္ဖစ္ဆာ။ ဟဲ .. ဟဲ .. ။ ေတာ္ေသးတာက ကပၸိတိန္ ရာထူးေတာ့ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူး။ အဲသည္ လိုမ်ဳိးေတြ အတြက္ လိုအပ္ေသာ စာရြက္စာတမ္း အစံုအေစ့ ပါသြားရသည္။ တစ္ခုရွိသည္က ဘန္ေကာက္က လြယ္လြယ္ႏွင့္ေတာ့ ေပးမ တက္။ ေရႊဆိုလွ်င္ အေသ ရစ္ေၾကာင္း ဗမာ ပတ္စပို႔ ကိုင္ထားသူတိုင္း သိၾကသည္။ သူတို႔လည္း ဘာေတြမို႔နည္း။ အရစ္မခံရဘူးလား ေမးမည္ေပါ့။ မခံရေခ်။ (အဲ .. အဲ .. တစ္ခါ တေလေတာ့လည္း ခံရတတ္သည္။ ဤလို အေျခအေနမ်ဳိးတြင္ တပ္ေခါက္ျပန္ကာ ေနာက္ တစ္ေခါက္ ထပ္ႀကိဳးစားေပါ့)။ တတ္ႏိုင္ သေလာက္ေတာ့ ပြဲစားႀကီးက ႀကိဳးစားေပးသည္။ ႀကိဳးစားရန္အတြက္ စူ၀မ္နာဖံုမွာ ရဲေတြ ရွိသည္ေလ။ ရဲရွိမွေတာ့ လာဘ္ေပး လာဘ္ယူ ရွိသည္ေပါ့။ ဤညီမွ်ျခင္းကား ျမန္မာႏွင့္ ထိုင္းနီးစပ္သည္ပင္။ ဤေနရာတြင္ ဘရဏီတို႔ တန္ခိုး ထြားျပန္ေတာ့သည္။ ေလဆိပ္ ေစာင့္ရဲမ်ား၊ အင္မီဂေရးရွင္းမ်ား၊ ဘာညာမ်ားႏွင့္ တည့္ေအာင္ ပိုင္ေအာင္ လုပ္ယူသည္။ သူမကား အစြမ္းမေသး။ ေခသူမဟုတ္ေခ်။ သို႔ ေၾကာင့္လည္း DVB ေတာင္ လက္မွိဳင္ ခ်သြားရျခင္း ျဖစ္မည္ဟု စာေရးသူထင္သည္။ (စကားခ်ပ္..) စေနနံ သံုးလံုးပိုင္ရွင္ ၿငိမ္းခ်မ္းတို႔ အမႊာကား ထိုထို အစြမ္းမ်ားေၾကာင့္ ဘရဏီကို လက္မလႊတ္ႏိုင္ခဲ့ေခ်။ ။ 2004 , 2005, 2006 မ်ားကား ဘရဏီတို႔ ဗိုက္ေခြးနမ္းေသာ ႏွစ္မ်ား ျဖစ္၏။ တင္ပို႔သမွ် ျမန္မာ့ သက္ရွိ ထြက္ကုန္မ်ားမွာ အီတလီ၊ ဂ်ာမဏီ၊ ေနာ္ေ၀ စသည္ စသည္တို႔ တြင္ အဆိုင္လင္ ျဖစ္ၾကကုန္၏။ ျပန္စာမ်ား၊ အီးေမးလ္မ်ားအရ ေအးခ်မ္း ေကာင္းမြန္စြာ ေနၾကရသည္ ဆို၏။ အဆိုင္လင္ႏွင့္ ဘရဏီတို႔ တန္ခိုးကား အက်ဳိး မ်ားလွေခ်သည္။ ဤသို႔ဤႏွယ္ ႏိုင္ငံ့ အက်ဳိး သူမတူ ထူးျခားစြာ သယ္ပိုး ေပးခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ေပသည္။

သို႔ေပမင့္ 2006 ေနာက္ပိုင္းကား ဘရဏီတို႔ အစာအိမ္ ဗလာ နီးပါး ျဖစ္ၾကရသည္။ တြက္ေျခ မကိုက္ေတာ့။ စာ႐ွဳသူမ်ား ၾကားၾကပါလိမ့္ မည္။ စူ၀မ္နာဖံုမွာ ျမန္မာတစ္ေယာက္ အဖမ္း ခံရၿပီေကာ၊ ဥေရာပရွိ အီတလီ ေလဆိပ္ကေန ျမန္မာ ႏွစ္ေယာက္ ျပန္ပို႔ခံရသည္ ဆိုပါေရာ။ ခက္ေခ်ေတာ့သည္။ သူတို႔ လုပ္နည္းေတြကို အင္တာပိုလ္မ်ားက ရိပ္မိကုန္၏။ ၾကားခံ ေလဆိပ္တြင္၊ ေခတၱရပ္နားစဥ္ ျမန္မာ မ်ားကား ေယာင္လည္လည္ျဖင့္ အိမ္သာတြင္း ပုန္းေနၾက၏။ မိမိ လိုက္ပါရမည့္ ေလယာဥ္ ခရီးဆံုး ႏိုင္ငံသို႔ ထြက္ခြာသြားၿပီးမွ အိမ္သာ အတြင္း ပါလာသမွ် စာရြက္စာတမ္းမ်ား ဆုတ္ၿဖဲ လက္စေဖ်ာက္ကာ ႐ူးခ်င္ ေယာင္ေဆာင္လိုက္ၾကျခင္းပင္။ ၿပီးလွ်င္ ေလဆိပ္ရဲထံ သြား သတင္းပို႔ၾကသည္။ ရဲက ေမးမည္ေပါ့။ ဘယ္က လာသလဲ။ (မသိဘူး) ဘာလူမ်ဳိးလဲ (ဗမာ)၊ ဘယ္သူက လႊတ္လိုက္သလဲ (မသိဘူး) ဘူး ဘူး … အဖမ္းခံရေတာ့မည့္ အေျခအေန ေရာက္လွ်င္ ေနာက္ဆံုး တစ္ခြန္းေတာ့ ေျဖသည္။ မိမိမွာ ဗမာျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိတိုင္းျပည္မွာ မိမိက ဟိုအေရး ဒီအေရးမွာ ဟိုဟာ ဒီဟာ ေတြ ဟိုလို လုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္၊ အခု ျပန္မရေတာ့ေၾကာင္း၊ ျပန္လွ်င္ အသတ္ ခံရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း … ေၾကာင္း .. ေၾကာင္း.. ။ စသည္ျဖင့္ နတ္သံေႏွာက ငိုျပခြဲ်ျပ ၾကရ၏။ ေနာက္ဆံုး သနားတတ္ေသာ အျဖဴေကာင္မ်ားက တရား႐ံုးပို႔၊ ၿပီးလွ်င္ အမွဳစစ္၊ camp လိုေနရာ ခဏသြားေန၊ အခ်ိန္တန္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလွံဳသူ ျဖစ္ကာ ဥေရာပတိုက္သားႀကီး ျဖစ္သြား ေခ်ေတာ့သတည္း။ ဤသည္ကား တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဘရဏီေခၚ နန္းသႏၲာမ်ဳိး၏ အစြမ္း အစမ်ား အေၾကာင္း ျပန္သတိရ ေနျခင္းသာ။

ဘရဏီလို အမ်ဳိးသမီးကား စြမ္း၏ဟု ဆိုေသာ္ လြန္အ့ံမထင္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ထိုင္းကေန တင္ေပးရတာ သိပ္မလြယ္ေတာ့ ပီကင္းေတြ၊ ကြာလာလမ္ပူေတြ လုပ္ေသးသည္။ ဗီယက္နန္ေတာင္ ပါေသး။ ေနာက္ဆံုး အခ်ီႀကီးက်ေတာ့ အေမရိကားတဲ့။ တစ္ေယာက္ ေဒၚလာ တစ္ေသာင္းယူၿပီး စြန္႔စား၏။ ကံက မလိုက္ေတာ့။ ကြဲ၏။ အေၾကြးတင္၏။ ထြက္ေျပး၏။ ပြဲစားႀကီး ထြက္ေျပးေတာ့ ပြဲစားႀကီး၏ ေၾကာ္က တက္မွာလည္း မေနသာ၊ ရန္ကုန္ တစ္ေခါက္ျပန္၏။ အေၾကာင္းကား ပတ္စပို႔(စ္) အသစ္ ျပန္လုပ္ရန္။ သူတို႔အတြက္ အင္မတန္ လြယ္လွ ေခ်သည္။ ရန္ကုန္(ယခုေနျပည္ေတာ္) လူႀကီးမင္းမ်ားမွာ ဘရဏီ့ ေျခေအာက္ ျပားျပား ေမွာက္ကာ ပတ္(စ္)ပို႔အသစ္၊ နာမည္ အသစ္ႏွင့္ လူအသစ္ ျပန္ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။ အဲဒီအခ်ိန္က ပတ္စပို႔ သက္တမ္းတိုးဖို႔ ဘတ္(၂၀၀၀) ေလာက္ေတာင္ ပြဲစားႀကီးချမာ မေထာက္ပံ့ႏိုင္၍ ဤကဲ့သို႔ ျပည္ေတာ္ တစ္ေခါက္ျပန္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ အဲဒီတုန္းမွာ ပြဲစားႀကီးမေတာ့ သူကိုယ္တိုင္လည္း ေျပးရင္း၊ ေရွာင္မလြတ္တဲ့ သူကို က်ေတာ့လည္း ႏိုင္သေလာက္ ျပန္ေလ်ာ္ရင္း ရြာလည္ ေနသည္တဲ့ေလ။ ၾကားရ သည္ကေတာ့ ရန္ကုန္မယားႀကီးအိမ္က မာစီဒီးႀကီး ေရာင္းလိုက္ရသည္တဲ့။ မလားေရွးမွာ ကုလားေလး လုပ္ၿပီး စားပြဲထိုးေနရတဲ့ ကာစတမ္မာ တစ္ေယာက္က သူ႕ျပန္သနား ေနေသးသည္။ ဟဲ ဟဲ ဟဲ။

ဒါေပမယ့္ ဘရဏီတို႔က စြမ္းျပန္သည္။ ဟိုက အသတ္ ခံရမတတ္ ေရွာင္ေနရခ်ိန္မွာ သူကေတာ့ ဘန္ေကာက္ ဆာထံုအရပ္က မထင္မ ရွား တည္းခိုခန္း တစ္ခုမွာ မ်က္မွန္ ထူထူပိုင္ရွင္ ယင္းတို႔၏ ကာစတမ္မာ လူငယ္တစ္ေယာက္နဲ႔ "ဟ၀ွါ" ျဖစ္ေနႏိုင္ေသး၏။ (မိတ္ျဖစ္၊ ေဆြျဖစ္ ဟ၀ွါျဖစ္ေပါ့)။ အႏႈးအႏွပ္လည္း အင္မတန္ ကြ်မ္းက်င္ ေပသည္။ အမည္ နာမတို႔ကား ထုတ္မေျပာခ်င္ေတာ့။ ယခုေလာက္ဆို ကိုမ်က္မွန္လည္း ထိုင္းငါးဖမ္း စက္ေလွ တစ္စီး အေပၚ "ႏူ..ေစာ..စမ္း..စီး .. " ေအာ္ရင္း ပိုက္ဆြဲ ေနရသည္လား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ မလားေရွးမွာဘဲ ကုလားေလး သြားလုပ္ ေနရ ေလာက္ၿပီလား မသိေခ်။ ေနာက္ ပိုင္းေတာ့ ဘရဏီတစ္ေယာက္ ရန္ကုန္ကေန ဘန္ေကာက္ ပိုက္ဆံ လာလာျဖဳန္းတတ္ေသာ စူပါ ျမန္မာအရာရွိ မ်ားအတြက္ ဟိုဟို သည္သည္ လိုက္ပို႔ရေသာ Guide လုပ္ခဲ့ေသးသည္။ သင့္ရင္ သင့္သလို ဘန္ေကာက္က စီးပြားေရး သမား ဗမာဘိုးဘိုးႀကီးေတြနဲ႔ ပေရာ ပရီ လုပ္ကာ ဘတ္ တစ္ေထာင္တန္သည္၊ ႏွစ္ေထာင္ တန္သည္ ခ်ဴတတ္ေသးသည္။ ေနာက္ေတာ့ ဘဇာေၾကာင့္ရယ္ မသိ။ တစ္စခန္း သိမ္းကာ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္သြား ျပန္ေတာ့သည္။ ယခုေပၚလာေတာ့ အရင္နဲ႔မတူ ဘ၀က ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္ေနေခ်ေတာ့သည္။

ေပၚလာျပန္ေတာ့ ယခုေနာက္ဆံုး စြမ္းခ်က္ အတြက္လည္း အံ့ဘနန္း ၾသမိျပန္ပါေတာ့သည္။ DVB က လူႀကီးမင္းတို႔ တကယ္ပဲ မ်က္ေစ့ ေမွာက္သလား၊ မ်က္ေစ့ အလည္ ေယာင္ေဆာင္ တာလား၊ မ်က္ေစ့ဘဲ မွိတ္ထား ေလသလား မေျပာတတ္ေတာ့။ ဒီမိုကေရစီအေရး မေျပာႏွင့္၊ လက္ရွိ စစ္အာဏာရွင္ႀကီး ေနေနတဲ့ ေနရာေတာင္ ကြဲကြဲျပားျပား မသိ၊ သိေအာင္လည္း ဘယ္တုန္းကမွ အားမထုတ္ခဲ့ဖူး။ အခ်ိန္ရသေရြ႕၊ အေခ်ာင္လိုက္၊ အလြယ္ရ နည္းလမ္းမ်ား က်င့္သံုး လာခဲ့သူက ယခုလို ယခုလို .. ဖန္သားျပင္ေပၚ ရင္တုန္စရာ လွိဳင္းထက္မွာ စီးမိသလို အဆင္ပံုပမာ ႏွိဳင္းရက္စရာ မရွိတဲ့ တင္အံုမာ အ႐ိုင္းကို သြက္သြက္ခါေအာင္ ျပၿပီး (အခုေတာ့ မခါျပေသးပါဘူး၊ အကိုေရ.. ေမာင္ေရ .. ေခၚစပဲရွိေသး၏) “မ်ဳိး” တျဖစ္လဲ ဘရဏီ တစ္ေယာက္ .. တစ္ေယာက္ … .. မဟုတ္တာေတြ ဆက္ မလုပ္မိ ပါေစနဲ႔ လို႔ ရင္တြင္းက ဆုေတာင္း ရမလို ရွိေတာ့သည္။ သူမ်ားကားမသိ၊ စာေရးသူကား ခံတြင္း ခ်ဥ္သလိုလို၊ ႏွာေခ်ခ်င္သလိုလို ျဖစ္ကာ ဆိုလက္စ ေတးသြားေလးကိုဘဲ ေယာင္ရမ္းၿပီး တဖန္ ဆိုညည္းေနမိျပန္သည္။

" ေမဘရဏီလို .. ဒီဗြီဘီေတာင္ လက္မွိဳင္ခ်ရသကိုး မမမ်ဳိး .. အိုး .. ဟိုး .. မမမ်ဳိး .. "

" ေမဘရဏီလို .. ဒီဗြီဘီေတာင္ လက္မွိဳင္ခ်ရသကိုး မမမ်ဳိး .. အိုး .. ဟိုး .. မမမ်ဳိး .. "

.. ........... ................. ...... ................. ............. ...................... .........

သီခ်င္းေလး တစ္ပိုင္းတစ္စ ညည္းအၿပီး မေတာ့ ေနာက္အေတြးတစ္ခု ၀င္လာျပန္၏။ သို႔ျဖင့္ စက္ပိတ္ၿပီး အိပ္ယာ၀င္ဖို႔ ျပင္ရ ေလေတာ့ သည္။ အမွန္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ အေရးအတြက္ က်ရာ ေနရာကေန တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္တဲ့ အခါမွာ ပညာတတ္သည္ မတတ္ သည္ ထားဦး၊ ရွစ္ေလးလံုးႏွင့္ အျခား အထင္ကရ အေရးေတာ္ပံု မ်ားမွာ မပါ၀င္ ခဲ့ဖူးသည္ ထားဦး၊ ေနာက္ဆံုး စစ္အစိုးရ ေထာင္ထဲမွာ ႏွစ္ရွည္ လမ်ား မေနခဲ့ရသည္လည္း ထားလိုက္ဦး။ အေရးႀကီးသည္မွာ ယံုၾကည္ခ်က္ႏွင့္ ခံယူခ်က္ ျဖစ္၏။ အခြင့္အေရး ရတုန္း လိမ္စား လိုက္၊ နအဖဘက္က သူေဌးမ်ား လာလွ်င္ ရသေလာက္ ႏွိဳက္လိုက္၊ အဆင္ မေျပေတာ့ေသာ အခ်ိန္တြင္ ဒီမိုကေရစီဘက္ ေျပးကပ္ လိုက္ျဖင့္ ဦးတည္ခ်က္၊ ယံုၾကည္ခ်က္ ျပတ္သား ထင္ရွားစြာ စြဲကိုင္ထားျခင္း မရွိပဲ အတိုက္အခံ မီဒီယာအတြင္း ကေလးေလး စာရြတ္ ျပေနသလို သူ႕ေတြ႕ရသည္မွာ အေၾကာင္း မသိသူမ်ား အတြက္ မသိသာ ေသာ္လည္း အေၾကာင္း သိၿပီးသား ကက္စတမ္မာ အေဟာင္း တစ္ဦး အေနျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ အေရး ဆိုသည္ကို ေတြးေတြးၿပီး ရင္နင့္မိ၏။ လမ္းေဘး အေၾကာ္ေရာင္းေသာ အဘြားႀကီးပင္ ယံုၾကည္ ခ်က္၊ ဦးတည္ခ်က္ ျပတ္သားခိုင္မာပါက စာေရးသူ တန္ဘိုးထား ေလးစားမိမည္ျဖစ္၏။ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ဦးတည္ခ်က္ ျပတ္သား ထင္ရွား ပါက မည္သူမဆို မိမိတာ၀န္ကို မိမိေအာင္ျမင္စြာ ထမ္းေဆာင္ ႏိုင္မည္ဟုလည္း ယံုၾကည္၏။ ယခုျမင္ေတြ႕ ေနရသည့္ ပံုစံႀကီးျဖင့္ေတာ့ လြဲမေနသင့္။

အေတြးမ်ားက မဆံုးႏိုင္ေခ်။ လူငယ့္ အေတြး၊ လူငယ့္အေရး၊ ပ်ဳိျမစ္ တက္ၾကြဟု ေၾကြးေၾကာ္ထားေသာ ဤက႑ကို ၾကည့္မိၿပီး ျမင္မိ သည္ကို ေျပာရလွ်င္ အေၾကာင္းအရာ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ပါ၀င္လွဳပ္ရွားသူ တစ္ဦးမွာ ေၾကြးေၾကာ္သံႏွင့္ လံုး၀ မလိုက္ဖက္ဘဲ တစ္ခုမက လြဲေခ်ာ္ေနျခင္းပင္။ အခက္ဆံုးက သူမအတြက္ မပ်ဳိျမစ္ေတာ့ပါ။ “ပ်ဳိ” လည္း မဟုတ္ေခ်ေတာ့။ ယရစ္ႏွင့္ ၿပိဳၿပီးသား ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ယင္း “ၿပိဳ” ကား အေရးႀကီးေသာ အခ်က္မဟုတ္။ အေရးႀကီးသည္ဟု ထင္ရေသာ အလြဲတကာ့ အလြဲေခ်ာ္ဆံုး အခ်က္မွာ အစစ္အမွန္ မီဒီယာသမား ေတြ အၾကား ဘရဏီမ်ဳိးေလးလို ခံယူခ်က္ မရွိ၊ ယံုၾကည္ခ်က္ နတၳိ၊ ဦးတည္ခ်က္ မသိေသာ၊ သာမည္ထင္က အဆင္ေျပ သလို ေနရာ ရွာကာ၊ ဂြင္ဖန္ လုပ္ႀကံ ဇာတ္လမ္းဆင္ ကတတ္ေသာ ဘန္ေကာက္ ညသူဇာ၊ ပန္ကာ့ ဘြားေအလို အေရၿခံဳမ်ားေၾကာင့္ ဆြမ္းဆန္ထဲမယ္ ေခြးေခ်း ၀င္ေရာမိသလို ျဖစ္ေနေပေတာ့သည္ဟု မီဒီယာ တစ္ခု၏ မေတာ္မတည့္ ျဖစ္ေနသည္မ်ားကို ေတြးမိရင္း လေအာ္လအဲ့ တစ္ေယာက္ တ႐ွဴး႐ွဴး အိပ္ေမာ က်သြားေလေတာ့သတည္း။

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

တိုင္းမသိေတာ့ ဗာရာဏသီ .. မင္းမသိရင္ ျဗဟၼဒတ္

က်ဳပ္….။

က်ဳပ္…ဆိုတဲ့ နာမ္စားႀကီးကို သံုးရတာ စာဖတ္သူေတြကိုေတာ့ အားနာပါတယ္…၊ စာဖတ္သူေတြထဲမွာ ကိုယ့္ထက္ အသက္ႀကီးသူေတြလည္း ပါႏိုင္တာမို႔လား…။

ဒါေပမယ့္ ခြင့္လႊတ္ၿပီးသာ ဖတ္ေတာ့ဗ်ာ ..။ က်ဳပ္ကလည္း အဲသလို က်ဳပ္လို႔ေျပာလိုက္ရမွကို အားရတာမို႔ပါ..။ ဥပမာ ၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ ၿဖိဳးေရးဆို ေခၚရတာ ခပ္ေထာက္ေထာက္ႀကီး။ ၾကံ့ဖြတ္လို႔ ေခၚလိုက္ရင္… လၻက္ဆီစိမ္ ၀ါးရသလို ပါးစပ္ထဲမွာ စိမ့္သြားတာ..ခုဆို တတိုင္းျပည္ လံုး အာေတြ႕လွ်ာေတြ႕ ေခၚမွေခၚ။ အဲသလိုမ်ဳိးပါ…။

က်ဳပ္ေျပာခ်င္တာက ျဗဟၼဒတ္နဲ႔ ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ကိစၥပါ …။

က်ဳပ္က လူစံုေပါင္းတတ္တဲ့ စ႐ိုက္ရွိေတာ့ က်ဳပ္ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံတဲ့ထဲမွာ သဘင္သည္နဲ႔ ဇာတ္သမားေတြလည္း ပါတာေပါ့…။ အဲ.. ပြဲေတြ ဇာတ္ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ ၾကည့္ဘူး ပါတယ္..။

တစ္ခ်ဳိ႕ ဇာတ္ပြဲဆို စိတ္၀င္စားရင္ ၂ ည၊ ၃ည ဆက္တိုက္ ၾကည့္တာမ်ဳိး။ အဲသလို ဆက္တိုက္ ၾကည့္တာ မ်ားလာေတာ့့ ေနာက္ပိုင္း ဇာတ္ေတာ္ေတြ ကျပတဲ့အခါ က်ဳပ္စိတ္၀င္စားတာ တစ္ခုေတြ႕တယ္ ဆိုပါေတာ့…။ ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႔ သံသယျဖစ္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ပိုမွန္မယ္။

အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္း ဇာတ္ေတြမွာ တစ္ညလာလည္း ဘုရင္က ျဗဟၼဒတ္၊ တိုင္းျပည္က ဗာရာဏသီ။ ၂ည ဆိုလည္း တိုင္းျပည္က ဗာရာဏသီ၊ ဘုရင္က ျဗဟၼဒတ္၊၊

ဆိုေတာ့ကာ ဇာတ္တိုင္း မဟုတ္ေပမယ့္ ဇာတ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဗဟၼဒတ္ နဲ႔ဗာရာဏသီေတြ ေတာ္ေတာ္ ေဖာင္းပြေနတာ ေတြ႕လာ ေရာေပါ့ဗ်ာ..။ ဇာတ္လမ္းသာကြာတာ.. ဇာတ္လိုက္ဇာတ္ပို႔နဲ႔ နန္းစိုက္ရာက ဒီတိုင္းျပည္ဘဲ…။ ဒါနဲ႔က်ဳပ္လည္း ဇာတ္အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕လာ ေတာ့…၊ ဇာတ္ထဲက ပညာရွင္ အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္ကို ခ်ည္းကပ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ပြဲေစ်းတန္းမွာ ထမင္းေတြဘာေတြ ေကြ်းေမြး၊ လၻက္ ရည္ေတြ ဘာေတြနဲ႔ ဧည့္ခံျပဳစုေပါ့..။ က်ဳပ္ကလည္း အၾကံနဲ႔ေပါ့..။ ဒီျဗဟၼဒတ္ ေဖါင္းပြတာႀကီးကို သိခ်င္တာ။

အဘိုးႀကီးက နည္းနည္းေတာ့ ေပါင္းရခက္တယ္၊ ပညာရွင္ေလ…အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ေနၿပီသာ ဆိုတယ္။ အႏုပညာေဇာက ခုထိမခ်ေသးဘူး၊ ဒါနဲ႔ .. အဘရယ္ေပါ့..၊ က်ဳပ္ ျမန္မာ့ အႏု ပညာကိုလည္း ေလးစားပါတယ္၊ ပညာရွင္ သဘင္သည္ေတြကိုလည္း ေလးစားပါတယ္ ေပါ့..။ ဒါေပမယ့္ ခုေနာက္ပိုင္း ဇာတ္ေတြ ကတဲ့အခါ ျဗဟၼဒတ္ ဘုရင္နဲ႔ ဗာရာဏသီကို ေနာက္ပိုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ညတိုင္းလို ေတြ႕ေန ၾကားေနရတယ္ေပါ့။ ရာဇ၀င္၊ သမိုင္းေတြမွာ မဖတ္ရတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျဗဟၼဒတ္က ဇာတ္လိုက္ ျဖစ္ေန တာေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားတယ္…။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို ျဖစ္တာလဲလို႔ ေမးေတာ့ အဘိုးႀကီးက က်ဳပ္ကို ေစာင္ၾကည့္ၿပီး ေမးတယ္……။

"ေမာင္ရင္က စမ္းတာလား" တဲ့….။ က်ဳပ္ကလည္း .. မဟုတ္ပါဘူး အဘရယ္ ေရွ႕မွီ ေနာက္မွီ အဘတို႔လို ပညာရွင္ေတြကို ေမးမွ နားလည္မွာ မို႔ပါလို႔ဆိုမွ…. အဘိုးႀကီးက ဒီလိုရွိတယ္ ေမာင္ရင္ရဲ႕ဆိုၿပီး.. ရွင္းျပပါတယ္….။ နတ္သံေတာ့ မေႏွာပါဘူး..။

" ဒီလိုရွိတယ္ ေမာင္ရင္ရဲ႕..။ ေနာက္ပိုင္းဇာတ္ ကျပတယ္ဆိုတာမွာ ဗုဒၶ၀င္ ရာဇ၀င္၊ မဟာ၀င္ဆိုၿပီး ဇာတ္ထုပ္ေတြ ခြဲထားတယ္။ စိန္ ေအာင္မင္းတို႔၊ ေရႊမန္း တင္ေမာင္တို႔၊ ေရႊမန္း ေက်ာ္ေအာင္တို႔၊ ပန္တ်ာ ၾကည္လင္တိ႔ု ပုလဲစိန္တို႔ဆိုတာ စာတတ္ မင္းသားႀကီးေတြ၊ ကိုယ္ပိုင္ ဇာတ္ထုပ္ေတြလည္း ရွိတယ္..။ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ဆို ဖြားေတာ္မူခန္းကတာ နာမည္ႀကီးေပါ့။ ေအး.. သူတို႔မွာ ဇာတ္လမ္းကို စီးတဲ့ ဇာတ္စီး (ကျပမည့္ ေနာက္ပိုင္း ဇာတ္လမ္းႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ေသာစကားေျပာ၊ ငိုခ်င္းရွည္၊ ညည္းခ်င္း၊သီခ်င္းတို႔အား တာ၀န္ယူ ေရးသားေသာ ပညာရွင္) ေတြ ရွိတယ္၊ ဇာတ္လမ္း တစ္ခုကိုလည္း ခိုင္ခိုင္မာမာ၊ ကျပႏိုင္တယ္….။ ခုေခတ္ ေနာက္ပိုင္း ကၾကတယ္ ဆိုတာက ထိုးဇာတ္ေတြ..။

မင္းသားေတြကလည္း ၀မ္းစာ (ပညာ) မျပည့္၊ ဇာတ္စီးကလည္း မရွိဆိုေတာ့ အခု ကျပ ေနတာေတြက ထိုးဇာတ္ေတြ။ မင္းသားေတြ ကိုယ္တိုင္က ကိုယ္ကတဲ့ ဇာတ္ထုပ္က ဘယ္ရာဇ၀င္ကမွန္း ေသခ်ာသိတာ မဟုတ္ဘူး…။ က်ဳပ္တို႔ကလည္း မင္းသား အလိုက် လုပ္ရ တာဆိုေတာ့ မေျပာသာဘူး…။ တစ္ခါ တစ္ခါ အဘိုးႀကီး ဒီည ဘုရင္လုပ္ဆို.. လုပ္ရတာဘဲ…ကျပေနမွ….၊ မင္းသား က်ဳပ္က ဘာဘုရင္ တုန္းဆို သူတို႔က စိတ္တိုျပီး.. ေၾသာ္ ကတာဘဲ အိုေသေတာမယ္..မနပ္ေသးဘူး၊ သြား….ျဗဟၼဒတ္လို႔သာ ေျပာလိုက္တဲ့၊ ..ကဲ၊ ေနာက္ၿပီး မူးမတ္ လုပ္မယ့္ လူေတြက ကိုယ္ကမယ့္ ဇာတ္က ဘယ္ရာဇ၀င္မို႔ ဘယ္မွာ နန္းစိုက္မွန္း မသိလို႔ေမးရင္..ဆဲေသးတယ္…။ ၿပီးမွ တိုင္း မသိ ဗာရာဏသီ၊ မေသမခ်င္း မွတ္ထားလို႔ ေျပာေသးသဗ်…ကဲ … ေမာင္ရင္ ရွင္းၿပီလား..။

အတတ္ပညာ တစ္ခုကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မသိသူေတြက ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ေနေတာ့ သူတို႔ေျပာေန၊ လုပ္ေနတာေတြက ေသာက္တလြဲ ႀကီးဘဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဇာတ္ေလာကမွာ စကားတစ္ခုရွိတယ္ ..။

" တိုင္းျပည္မသိ..ဗာရာဏသီ၊ မင္းမသိရင္ ျဗဟၼဒတ္" တဲ့..။ အဘိုးႀကီးလည္း ေျပာၿပီး ေမာသြားဟန္တူပါရဲ႕..။ ၿပီးမွ မ်က္ရည္ေလး စမ္း စမ္း စမ္းစမ္းနဲ႔ စကားတစ္ခြန္း ေျပာေသးတယ္ …..။

"ကိုတင္ေမာင္တို႔ကို လြမ္းတယ္ ေမာင္ရင္ရယ္" တဲ့။

က်ဳပ္ေတာင္ ျဗဟၼဒတ္ေဖာင္းပြႀကီးကို ေမ့ၿပီး ေရာေယာင္ ငိုမိေတာ့မလို႔…အဟုတ္။

………................................................................................................................

ဒါနဲ႔ စာဖတ္သူေတြက ေမးခ်င္ သိခ်င္မွာဘဲ၊ အဲေတာ့ ျဗဟၼဒတ္နဲ႔ ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္က ဘာဆိုင္လို႔တုန္းလို႔..။ ေတာ္ေနၾကာ တလြဲ ေတြးဦးမယ္။

ျဗဟၼဒတ္ႀကီးမ်ား ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္ လုပ္ခံလိုက္ရၿပီလား၊ ဘာလားေပါ့။ မဟုတ္ပါဘူး။ ျဗဟၼဒတ္ႀကီး သက္ရွိထင္ရွား ေနတုန္းက သန္းေရႊနဲ႔ သူ႕လူေတြ မေမြးေသးဘူးေလ..။ အခုဟာက သန္းေရႊ၊ ေက်ာ္ဆန္းနဲ႔ သူတို႔ျခံေပါက္ေလးေတြ သူတို႔သတင္း၊ မီဒီယာ၊ ဘေလာ့ဂ္ေတြမွာ ၈၈ ေက်ာင္းသား၊ ျပည္သူ၊ ရဟန္းေတြကအစ မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ အားလံုးကို စြပ္စြဲ ေျပာဆိုေနတဲ့ စကားတစ္ခြန္းရွိတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ အားလံုးကို ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္ လုပ္ခံထားရတယ္ ဆိုဘဲ..။

" ဒီ BRAIN WASH ဆိုတဲ့ စကားကို ဘာသာျပန္ရင္ (သေဘာတရားမ်ားကို ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာၾကားျခင္းျဖင့္ လူတစ္ဦး၏ ဦးေႏွာက္ အတြင္းသို႔ သြတ္သြင္းသည္) လို႔ အဓိပၸါယ္ ထြက္ပါ တယ္…။

ဒီေတာ့ က်ဳပ္စဥ္းစားတယ္….ထပ္ခါတလဲလဲ ေျပာၾကားျခင္းျဖင့္ ဆိုတာကိုေပါ့….။

ျမန္မာျပည္တြင္းမွာဗ်ာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီးနဲ႔ အတိုက္အခံ ဒီမိုကေရစီ အုပ္စုေတြရွိမယ္၊ ေနာက္အုပ္စုက သန္းေရႊနဲ႔ အာဏာရွင္ အုပ္စုရွိမယ္…။ ျပည္တြင္းမွာ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား (၃)လိုင္းရွိမယ္၊ ေရဒီယို အသံလႊင့္ဌာနရွိမယ္။ ဒီ႐ုပ္ျမင္သံၾကားလိုင္းေတြ၊ ေရဒီယိုေတြကေနၿပီး ေဒၚစုတို႔ရဲ႕ သတင္းေတြ မိန္႔ခြန္းေတြကို ေန႔တိုင္း လႊင့္ေနလို႔လား….။

ဘယ္တုန္းကမွ ေဒၚစုမိန္႔ခြန္း မလႊင့္ဘူး၊ မျပဘူး…။ အင္တာနက္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၾကည့္ခြင့္ မရွိဘူး၊ ျပည္ပ ေရဒီယို နားေထာင္ခြင့္ မရွိဘူး။ စစ္အာဏာရွင္ေတြဘဲ ေန႔ရွိသေရြ႕ ေတြ႕ေန ေျပာေနၾကတာေလ။ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကို ဘယ္လို ကယ္တင္ ထားရေၾကာင္း၊ ေခတ္မွီ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး တည္ေဆာက္ ေနေၾကာင္း၊ တံတား ေဆာက္ေၾကာင္း ဆည္ေဆာက္ေၾကာင္း၊ ထီးတင္ေၾကာင္းေပါ့။ အဲ.. တံတားေဆာက္ ဆည္ေဆာက္လို႔ အိမ္ေတြ ရြာေတြ ဖ်က္တာေတာ့ မေျပာဘူးေပါ့ေလ။ ထားပါ၊ ေျပာခ်င္တာက ေန႔စဥ္၊ ညစဥ္ ဒီေလာက္ အာေပါက္၊ ႏွဳတ္ ခမ္း ျပဲေလာက္ေအာင္ ေျပာေပးေနတာေတာင္၊ ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္ လုပ္ေနတာေတာင္ ဦးအုန္းသန္း ဘာလို႔ ဆႏၵျပလဲ၊ ကိုထင္ေက်ာ္ ဘာလို႔ ဆႏၵျပလဲ။ မနီလာသိန္း၊ ေနာ္အုန္းလွနဲ႔ အျခားသူေတြဘာလို႔ ဆႏၵျပလဲ။ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းမွာ သံဃာေတာ္ေတြ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြ အမ်ားအျပား အ႐ိုက္အႏွက္ခံ၊ ေသနတ္ အပစ္ခံၿပီး လမ္းေပၚထြက္ အသက္ရင္းၿပီး ဆႏၵျပတာလဲ ဆိုတာကို အေျဖရွာရင္…၊ သူတို႔ ေျပာတာ မယံုလို႔၊ လက္မခံလို႔၊ သူတို႔ ဥပေဒနဲ႔ သူတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္တာကို မႀကိဳက္လို႔၊ ျပည္သူေတြရဲ႕ ဘ၀ေတြကို ဖိႏွိပ္ထားတာ မေက်နပ္လို႔၊ လက္မခံလို႔ ဆိုတာ ရွင္းကို ရွင္းပါတယ္။

စစ္အုပ္စု မတရားမွန္းသိရက္နဲ႔ တစ္တိုင္းျပည္လံုး အတိုင္းအတာ မပါတာကို ေျပာရရင္ေတာ့ စစ္အုပ္စုရဲ႕ ယုတ္မာမွဳေတြ၊ မဆီမဆိုင္ ပိႏၷဲပင္ ဓါးနဲ႔ ခ်ဳိင္တာေတြနဲ႔ သိလို႔၊ တခ်ဳိ႕က ေၾကာက္လို႔၊ တခ်ဳိ႕က စစ္အုပ္စုနဲ႔ ပလဲနံပသင့္ၿပီး စားေနရလို႔ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရမွာပါ။

ဒီဆႏၵျပမွဳေတြက ေဒၚစုနဲ႔ ဒီမီုကေရစီအေရး လွဳပ္ရွားသူေတြ၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ဘရိန္းန္၀ပ္ ရွ္ လုပ္ထားလို႔ပါလို႔ ေျပာေနရင္ေတာ့ စဥ္းစားဦး .. ပညာရွိႀကီးတို႔။ ဘယ္သူေတြက ျပည္သူ ေတြကို ဘရိန္း၀ပ္ရွ္ လုပ္ေနတာလဲ.. ဆိုတာ။ ေျပာရမယ္ဆို သေဘၤာေတြ၊ မီးရထား ေတြေပၚမွာ လိပ္ေခါင္းေဆး ေရာင္းသူေတာင္၊ ဒီေလာက္ မ်က္ႏွာေျပာင္ တိုက္ၿပီး ဆက္တိုက္ မေအာ္ရဲ၊ မေၾကာ္ျငာရဲဘူး..။

ဒီေန႔ လူသား တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕ လြတ္လပ္ပိုင္ခြင့္၊ ျပည္သူျပည္သားေတြ ရပိုင့္ခြင့္အတြက္ စစ္အုပ္စုကို ေတာ္လွန္ေနတဲ့ ရဟန္းသံဃာ၊ ေက်ာင္းသားနဲ႔ အလႊာအသီးသီးက ျပည္သူေတြဟာ အေတြးအေခၚရွိတဲ့ လူသားေတြ။ ကိုယ္ပိုင္ ဥာဏ္ရွိတယ္..၊ စဥ္းစားတတ္တယ္..။ ေရဒီယိုလည္း နားမေထာင္တတ္၊ တီဗီလည္း မၾကည့္တတ္၊ ကြန္ျမဴနစ္မသိ၊ ဆိုရွယ္လစ္မသိ၊ ဒီမိုကေရစီမသိတဲ့ ေခြးတစ္ေကာင္ကိုေတာင္ မတရား ေခ်ာင္ပိတ္ ႐ိုက္ႏွက္ရင္ ထြက္ေပါက္ ရွာၿပီး ျပန္ခံကိုက္တတ္တယ္။ အခုဟာက လူေတြ…။ မတရား အႏိုင္က်င့္မွဳ၊ ျပည္သူ႕ အာဏာ လုယူထားမွဳ၊ အတိုက္အခံေတြ၊ ရဟန္းေတြ၊ ေက်ာင္းသား ျပည္သူေတြကို အျပစ္မဲ့ ဖမ္းဆီးမွဳေတြကို မခံႏိုင္ေတာ့လို႔ ေတာ္လွန္ ပုန္ကန္သူေတြကို .. ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္လုပ္ ခံထားရ ပါတယ္ ဆိုတဲ့ စကားေလးနဲ႔ မေစာ္ကားနဲ႔။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္း စဥ္းစား မတရားမွန္း၊ မမွ်တ လမ္းမမွန္မွန္း သိရက္နဲ႔ "ဘိန္းမွိန္း" မွိန္းေန တဲ့ မ်က္လံုး က်ဥ္းက်ဥ္းေလးနဲ႔ မေ၀ဖန္နဲ႔၊ မစြပ္စြဲနဲ႔။ ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္ ဇာတ္ထုပ္မကနဲ႔…။ ႏိုင္ငံအေရး ျပည္သူေတြအေရး လွဳပ္ရွား ေနသူေတြကို ဒီစကားလံုး မသံုးနဲ႔။ က်ဳပ္ေျပာတာ ရွင္းလား။ မတန္မရာ ၀င္ၿပီး မေ၀ဖန္နဲ႔ .. ။

အင္း …ေျပာသာေျပာရတာ..မထင္။

ေျပာရင္းေျပာရင္းနဲ႔လည္း က်ဳပ္ .. ဇာတ္ထဲက အဘိုးႀကီးေျပာတာ သတိရမိေသးေတာ့….။ ဘာတဲ့ ..

"အတတ္ပညာ တစ္ခုကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ မသိသူေတြက ေခါင္းေဆာင္လုပ္ေနေတာ့ .. သူတို႔ ေျပာေန၊ လုပ္ေနတာေတြက ေသာက္တလြဲခ်ည္းဘဲ။ ဒါ့ေၾကာင့္ ဇာတ္ေလာကမွာ စကား တစ္ခုရွိတယ္။

"တိုင္းျပည္မသိ.. ဗာရာဏသီ၊ မင္းမသိရင္ ျဗဟၼဒတ္" တဲ့..။

အခုလည္း အုန္းမွဳတ္ခြက္ ေအာက္က တစ္ဖက္လပ္ ဖားငရမန္ကန္းေလးေတြက ေခ်ာင္ႀကိဳ၊ ေခ်ာင္ၾကားက ထထ ေအာ္သံ ေပးေနၾကတယ္။

" ႏိုင္ငံေရးလုပ္ရင္ ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္ " တဲ့…။

ဇာတ္ထဲက အဘိုးႀကီးကေတာ့… စာ၊ ပညာ၊ ၀မ္းစာျပည့္တဲ့ ေရႊမန္းတင္ေမာင္ကို လြမ္းတယ္တဲ့။

က်ဳပ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ကို လြမ္းတာေပါ့…။

အင္း….သန္းေရႊတို႔စစ္အုပ္စုေတြ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ၿပီး သူ႕ေနာက္လိုက္ေခြးေတြက ေ၀ဖန္ေရး လုပ္ေနသမွ်ေတာ့………

" တိုင္းမသိေတာ့ ဗာရာဏသီ …

မင္းမသိရင္ ျဗဟၼဒတ္ …..

ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူ ဘရိန္းန္၀ပ္ရွ္ " ေပါ့ .. ။ ။


စစ္ဟိန္း

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

အတင္းေျပာတတ္သူမ်ား

ေဝါကနဲ အန္ခ်လုိက္တယ္ ...
အာ႐ုံ ေနာက္က်ိလြန္းလုိ႔
အေရ မရ၊ အဖတ္ မရ
စကားလုံးေတြ ေထာင္းလေမာင္း ထလုိ႔
ေျပာမၿပီး၊ ဆုိမၿပီး
နားေတြလဲ ၿငီးလာၿပီ.....။

ဘယ္တုန္းက ဘာျဖစ္တာ
အဲ့ဒီမွာ .. ငါက .. ဘာေပ့ါ
ဘယ္သူေတြ၊ ဘာမွ မလုပ္ခင္
ငါက အရင္ ဘာလုပ္ခဲ႔တယ္ေပါ့ ..
ငါ့ထက္ ေကာင္းတဲ့သူေတာင္
ငါ့ေလာက္ ေကာင္းေတာ့မွာ မဟုတ္လုိ႔
ဘယ္ဘဝမွာ ျဖစ္ျဖစ္
ငါက၊ ငါပဲ ဆက္ျဖစ္ေနမွာေလ ....။

ေဝဒ ၃ ပုံ ကုိ အာဂုံ ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့သူ
ပေလတုိရဲ႕ ၾကက္တူေရြးလုိ
ေလျပင္းမ်ား တုိက္ခတ္ႏုိင္သူ
ဇာတ္ေတာ္ထဲက ပရဗုိဇ္ႀကီးလုိ
ခါးပတ္ႀကီးႀကီးကုိ ဝမ္းမွာပတ္
ဗုိက္ေပါက္ထြက္မွာ ေၾကာက္ေနတတ္သူ .....။

ကန္နာဗာ႐ုိး စတုိင္ထုတ္...
စကားလုံးေတြနဲ႔ အလုပ္႐ွဳပ္ေနလုိက္တာ .......။

ငါတုိ႔အသင္း ဂုိးသြင္း ခံေနရတာ
ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္ ၾကာၿပီ ..........။

ေမာင္ဖုန္းျမင့္

“ အတင္းေျပာတတ္သူမ်ား ” ကဗ်ာအား ဤေနရာမွ ကူးယူေဖၚျပထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

မိမိကုိယ္သာ ကိုးကြယ္ရာ

အခုတေလာ no vote ေတြ ၊ vote no ေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ေအာ္မေနနဲ႔ေတြ၊ လက္ေတြ႕ျပပါေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ႕ေနရေပသည္။ ျပည္တြင္း ကလူက ျပည္ပက လူကို အျပစ္တင္၊ ျပည္ပကလူက ျပည္တြင္းက လူကို အျပစ္တင္ႏွင့္ သံသရာလည္ေနၾကသည့္ အပ္ေၾကာင္းထပ္ ဓာတ္ျပားေဟာင္းႀကီးမွာလဲ မ႐ုိးႏုိင္ေသး။

ဒီေနရာမွာ က်ေနာ္တစ္ခု ေျပာခ်င္သည္။ ေအာ္ေန၍ ဘာပိုထူးလာမည္နည္း။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ကိုက္ေန၍ ဘာမွ ပိုထူးလာရန္ အေၾကာင္းမရွိ။ မလုပ္သည့္လူေတြကို အျပစ္မတင္ပါႏွင့္။ သူတို႔ မလုပ္ခ်င္၍ သူတို႔ မလုပ္တာ အျပစ္တင္ရန္မရွိ။ လုပ္ေနသည့္လူကိုလဲ အျပစ္မတင္ပါႏွင့္။ သူ႕ဟာသူ သူ႔သေဘာႏွင့္သူ လုပ္ေနသည္မွာ အျပစ္တင္ရန္မရွိ။ ႐ူးသလုိ၊ ေပါသလုိ ေျပာေနသူေတြကို အျပစ္မတင္ ပါႏွင့္။ သူ႕ဟာသူ ေမြးရာပါ ႐ူးေပါေနသည္ကို အျပစ္တင္ရန္မရွိ။ ေတာေၾကာင္ေတြကို လက္ညႇိဳး ထိုးမေနပါႏွင့္။ ေလာကမွာ အတုမရွိ လွ်င္ အစစ္ဆိုေသာ အရာတို႔လဲ ရွိမည္မဟုတ္။ ေလာကမွာ မေကာင္းသူေတြသာ မရွိလွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ပင္ ခႏၲီပါရမီ ျဖည့္ရန္ အ ေတာ္ဒုကၡေရာက္ဖို႔ ရွိေပမည္။

ဘာလုပ္သင့္သနည္း ေျပာလွ်င္ ကိုယ္လုပ္ႏုိင္တာ ကိုယ္လုပ္ရန္သာ ျဖစ္သည္။ သူမ်ားကို အျပစ္တင္ေနလွ်င္ ကိုယ့္အလုပ္ လစ္ဟင္း၏။ တစံုတဦးေၾကာင့္ မျဖစ္ဟု ထင္လွ်င္ မိမိလုပ္ရမည့္ အပိုင္းမွာ ထိခုိက္၏။ အေသအခ်ာ စဥ္းစားပါေလ။ သူလုပ္သည္က သူ႕အပုိင္း၊ ျဖစ္ ေအာင္ လုပ္ရမည္က ကိုယ့္အပိုင္းျဖစ္သည္။ သူ႕ကုိ လက္ညိႇဳးထိုးေသာ အခါ လက္ညႇိဳးထိုးေသာ ကုိယ့္အခ်ိန္ ကုန္၏။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ အျပစ္ ပတ္တင္ၾကေသာအခါ ႏွစ္ဦးလံုး အခ်ိန္နဲ႔ စြမ္းအားကို ထိခုိက္၏။ ေလာက၏ သေဘာမွာကိုက ေကာင္းသူရွိသလုိ ဆိုးသူလည္း ရွိမည္မွာ ဓမၼတာသာ ျဖစ္သည္။

ထိုင္းေဘာ္ဒါ တေလွ်ာက္တြင္ ဒုကၡတြင္း နက္ေနေသာ လူေပါင္းမ်ားစြာ ရွိ၏။ ထိုသူတို႔အားျဖင့္ ျမန္မာျပည္အား စစ္၀င္တိုက္လွ်င္ေတာင္ အေတာ္ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ျဖစ္ႏုိင္သည္ဟု ထင္၏။ သို႔ေသာ္ ထိုလူေတြကေကာ တိုက္မည္တဲ့လား။ ျမန္မာျပည္၌ ငတ္ေနသူေပါင္း မ်ားစြာ ရွိသည္။ ငတ္ေသမည့္တူတူ အေသခံတိုက္ခိုက္မွဳ ျပဳလုပ္လွ်င္ပင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအား ထိခုိက္မွဳႀကီးစြာ ျဖစ္ႏုိင္၏။ သို႔ေသာ္ ထို လူေတြကေကာ လုပ္မည္တဲ့လား။ အကယ္၍ ထိုသူေတြေတာင္ မလုပ္ခဲ့ရင္ ႏုိင္ငံျခားမွာ ေအးေဆး ေနႏုိင္သူေတြက လုပ္မတဲ့လား။ တ ကယ္ဆို ႏုိင္ငံရပ္ျခားတြင္ ႀကီးပြားေနေသာ ျမန္မာေပါင္း မ်ားစြာရွိသည္။ မႀကီးပြားသည့္တိုင္ USD 100 ဆိုတာကို အလြယ္တကူ ေပးႏုိင္ ေသာလူ သန္းနဲ႔ ခ်ီ၍ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုလူေတြကလဲ ေပးမည္တဲ့လား။ ထိုအေျခအေနေတြၾကားမွ ၀ါသနာပါတာ ေအာ္ေန၍ ဘာအက်ဳိး ထူးလာမည္နည္း။

တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ Blog ေလာကတြင္ က်င္လည္ခဲ့သည့္ တေလွ်ာက္လံုးတြင္ ထိုျပႆနာကို ျမင္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ 3rd party အ စစ္အမွန္ကို ထူေထာင္ႏုိင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းမိခဲ့ေသာ္လည္း အႀကီးတို႔က ခြင့္မျပဳခဲ့။ 3rd party ဟူ၍ နအဖ လက္ကိုင္တုတ္ 3rd party ကို ေျပးမျမင္ပါႏွင့္။ အမွန္အကန္ လူထု 3rd party ကိုသာ ဆိုလုိပါသည္။ ပါတီစြဲ၊ ဂိုဏ္းစြဲ ကင္ရွင္း၍ လူထုသီးသန္႔ သက္သက္သာ ျဖစ္ ေသာ၊ လူထုကို လူထုၾကားမွ သေဘာတရား ေပးႏုိင္ေသာ 3rd party ကို ဆိုလုိပါသည္။ ဘယ္သူ အာဏာရရ ျပႆနာမရွိေသာ သူတို႔ တည္း။ အဓိက ရည္မွန္းခ်က္မွာ တိုင္းျပည္ေကာင္းဖို႔၊ စစ္ဖိနပ္ေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ဖို႔သာ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္ Blog ေရးခဲ့ ေသာ ကာလ တေလွ်ာက္တြင္ ဂုိဏ္းစြဲ မကင္းေသာ စာတို႔ကို မည္သည့္အခါမွ မတင္ခဲ့။ အေထာက္အကူျပဳႏုိင္ေသာ၊ မေကာင္းတတ္၍ ခုခံေသာ စာတို႔သာ က်ေနာ္ တင္ခဲ့သည္။ ဤတိုက္ပြဲမွာ လူထုတိုက္ပြဲ အသြင္ကိုသာ ေဆာင္သင့္သည္ဟု က်ေနာ္ျမင္၏။ ဟိုပါတီက ဟို ဟာျဖစ္၍ အာဏာရသင့္သည္။ ဒီပါတီက ဒီဟာျဖစ္၍ ေထာက္ခံသင့္သည္ဟု တလံုးမွ မေရးခဲ့။ ေျပာရရင္ Junta ကို ဆန္႔က်င္ေသာ ပါတီဟူသမွ် သမခံရမည္မွာ လူတိုင္းသိ၏။ သိရဲ႕နဲ႔ လုပ္ခဲ့၍လည္း သမခံခဲ့ရသည္ မဟုတ္လား။ ဘယ္သူကမွလည္း ႐ုိက္၍ မခုိင္း။ ကုိယ့္ သေဘာနဲ႔ကိုယ္ လုပ္ခဲ့ၾကသည္သာ ျဖစ္သည္။ လုပ္ခဲ့သည္မွာလည္း တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ဳိးကို ေရွး႐ွဳထားသည္ျဖစ္၍ မိမိဂုဏ္ကို ေဖာ္ေန ရန္မလုိဟု ထင္သည္။

ေနာက္ဆံုးေျပာရလွ်င္ NLD၊ NLD အမည္ျဖင့္ ဒီပြဲကို ႏုိင္ေအာင္တိုက္ႏုိင္မည္ ထင္ပါသလား။ က်ေနာ္ေတာ့ မထင္။ NLD ကို လူငယ္ေတြ စိတ္မ၀င္စားၾကေတာ့။ NLD မွာလည္း Junta က ခုတ္ျဖတ္ထားသျဖင့္ ဘာမွ မရွိေတာ့။ ဒီပံုႏွင့္လဲ NLD ဦးေဆာင္လုိ႔ လူကုန္ထြက္မည္ မ ဟုတ္။ အန္တီစုတို႔လုိ အေပၚပိုင္းက အေရးပါေသာ လူေတြထြက္၍ ဦးေဆာင္ႏုိင္လွ်င္ေတာ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ NLD အမည္တစ္ ခုထဲႏွင့္ေတာ့ အရင္ကလုိ ဦးေဆာင္ႏုိင္ရန္ မေမွ်ာ္လင့္သင့္ေတာ့။

အမွန္မွာလဲ ဒါဟာ အာဏာ လုေနျခင္း မဟုတ္။ Junta လက္ေအာက္မွ တိုင္းျပည္ကို လြတ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ တဦး တည္း၊ တပါတီတည္းႏွင့္ တိုက္၍ မရႏုိင္။ လူထု၏ အင္အားသည္ အဓိက က်သည္။ လူထု မပါလွ်င္ မည္သုိ႔မွ ေအာင္ျမင္ရန္မရွိ။ လူထု ကလဲ မည္သို႔ ပါမည္နည္း။ စစ္တပ္ေအာက္တြင္ ေသနတ္နဲ႔ အခ်ိန္ခံရကာ စစ္ဖိနပ္ႏွင့္ လြတ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနၾကရသည္ မဟုတ္လား။ Democracy သည္ ဒါျဖစ္သည္ဟု Democracy ၏ အဓိပၸာယ္ကို တိုက္႐ုိက္ဘာသာ ျပန္ျပလွ်င္ မသိမည့္လူကမ်ား၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုေသာ္ Junta က အသိပညာမွ အစ၊ အတန္းပညာအဆံုး ပညာေရးစနစ္ကို လံုးလံုး ဖ်က္ဆီးထားေသာေၾကာင့္တည္း။ ထိုစကားကို ေျပာဘူးေသာေႀကာင့္ ေနာင္ေတာ္ တစ္ေယာက္မွ ဆဲတာကို ခံဘူး၏။ ျပည္သူေတြကို အဲေလာက္ အထင္မေသးပါနဲ႔ေပါ့ေလ။ အထင္ေသး ျခင္းဆိုတဲ့ စကားအစား အဆိုးဆံုး ေတြးထားျခင္းဆိုတဲ့ စကားကို က်ေနာ္ ျပန္ျပင္သံုးလုိသည္။ ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး အစရွိေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ား တြင္ေတာင္ အသိပညာ ခ်ဳိ႕တဲ့မွဳေၾကာင့္ Junta တို႔လိမ္တိုင္း ဟုတ္ေလမလား ေတြးသူတို႔ ရွိ၏။ ထိုသူတို႔အား ႏုိင္ငံေရး သေဘာတရားတို႔ ကို ရွင္းျပ၍ စည္း႐ုံးရန္ ရည္ရြယ္ထားသည္ဟု ဆိုလွ်င္ က်ေနာ္ဘာမွ မေျပာလုိေတာ့။ အားရပါးရ ႀကိဳးစားပါလုိ႔သာ ေျပာခ်င္သည္။

ပိုက္ဆံအားျဖင့္ ရွိေသာ လူတို႔သည္ အမ်ားအားျဖင့္ ေငြအားျဖင့္ ကူညီမည္ ျဖစ္ေသာ္လဲ သူတို႔အား ထိခုိက္ေလာက္ေအာင္ လုပ္မည္ မဟုတ္။ ပညာတတ္တို႔ သည္လည္း ထိုအတိုင္းပင္။ ကိုယ့္ကို ကိုယ္ခ်စ္လုိ႔ ကိုယ္ခ်မ္းသာေအာင္၊ ပညာတတ္ေအာင္ လုပ္ထားၾကသည္ မဟုတ္လား။ ရွားပါး လူသားတို႔ကို ျပ၍ ထိုလူေတြကေကာဟု လာမေမးပါႏွင့္။ ထိုလူေတြကို က်ေနာ္လဲ ေလးစားပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုလူ ေတြ အသိုင္းအ၀ုိင္းႏွင့္ ထိုလူတို႔ ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ ေသခ်ာ ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဦးတည္ရမည္မွာ အေျခခံ လူတန္း စား ျဖစ္ၾကသည္။ ထိုလူတို႔သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ အမ်ားဆံုးေသာ အင္အားစုျဖစ္သည္။ ထိုလူတို႔ကို ဦးတည္သလား၊ မတည္သလားေတာ့ မသိ။ အခ်ဳိ႕ ေဆာင္းပါးတို႔ကို ၾကည့္သည္မွာေတာ့ သံုးထားေသာ အလံုးႀကီး အႀကီးႀကီးေတြ ျမင္ေနရ၏။ ဆရာ၀န္က သူ႕စိတ္ထဲ ရွိသလုိ ေရးရင္ ဆရာ၀န္ခ်င္းသာ နားလည္မည္ျဖစ္သည္။ စာေရးသည္ကို ေျပာလုိျခင္းမဟုတ္ပါ။ ဘယ္ေနရာမဆုိ သူ႕ဟာနဲ႔သူျဖစ္ေအာင္ လုပ္ သည္ကသာ ေကာင္းပါသည္။

ဘာေတြလုပ္ရမလဲလုိ႔ ေမးထားေသာ abroad မွ လူတစ္ေယာက္၏ စာကို က်ေနာ္ဖတ္ရသည္။ အဲဒီေတာ့ တခုေျပာခ်င္သည္။ လုပ္ခ်င္ရင္ ကိုယ္ဘာလုပ္ႏုိင္မလဲ စဥ္းစားၿပီး တခုခုလုပ္ပါ။ သူမ်ားကို လုိက္ေမးေနရန္ မလုိ။ ခင္ဗ်ား ျမန္မာျပည္ထဲ၀င္ၿပီး ဗံုးခြဲဗ်ာ ေျပာေတာ့လဲ လုပ္ၾကမည္လား။ မထင္ပါ။ ျဖစ္သင့္သည္ ထင္တဲ့အရာ တခုကိုေတာ့ ေျပာခ်င္သည္။ လက္ညႇိဳပတ္ထိုးမေနပါႏွင့္။ အားကုန္ပါသည္။ သိပ္ စိတ္ထက္သန္ေနရင္ suicide bomber လုပ္၍သာ ၀င္တီးေပေတာ့ဗ်ာ။ ဒါဆို လက္ညႇိဳးအထိုးရ သက္သာသြားမည့္အျပင္ သူရဲေကာင္း စာရင္း ၀င္သြားမည္မွာ ေျမႀကီး လက္ခတ္မလြဲတည္း။

ေနာက္ဆံုးတခု ေျပာခ်င္သည္။ ျပည္တြင္းက လူေတြကုိ အဓိက ဦးတည္ၿပီး ေျပာခ်င္ပါတယ္။ စကားက ရွင္းရွင္းေလးပါ။ ျပည္ပက ကိုကို ေတြ၊ မမေတြကို လက္ညႇိဳးထိုးၿပီး ေအာ္မေနပါနဲ႔။ ေအာ္ေနလုိ႔လဲ ဘာမွ ျဖစ္လာမည္ မဟုတ္ပါ။ ျပည္ပက ကိုကိုေတြ ၊ မမေတြက ပ်င္းလုိ႔ Beer စုပ္ေနလဲ ခင္ဗ်ားတို႔ သိမည္မဟုတ္ပါ။ အဲဒီေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႀကီးေတြနဲ႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္မေနပါနဲ႔။ UN ,US ကိုေမွ်ာ္ခဲ့တာနဲ႔ လံု ေလာက္တတ္ေရာေပါ့ဗ်ာ။ ေမွ်ာ္ခဲ့တာနဲ႔ ကေလးေတာင္ ဘြဲ႕ရေလာက္ေရာေပါ့။ တခုေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ျဖစ္ေအာင္ မလုပ္ရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ Junta လက္ေအာက္မွာ ဆက္ေနရမယ္။ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရင္ Junta လက္ေအာက္က လြတ္မယ္။ ဒါရွင္းရွင္းေလးပါ။ က်ေနာ္တို႔ ျပည္ပက လူေတြက ေအးေဆးပါ။ ျပည္ပက လူေတြကုိ အျပစ္တင္လုိက္လုိ႔ ပါးစပ္ ေညာင္းသြားတာသာ ရွိပါလိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တို႔က ဘီယာ အေသာက္ေတာင္ ပ်က္ခ်င္မွ ပ်က္မယ္။ အဲေတာ့ တခုသာ ေျပာခ်င္တယ္။ မိမိကိုယ္သာ အားကိုးရာ ျဖစ္သည္ဆိုသည့္ စကား ေလး တခြန္းမွ်သာ။ မလုပ္ႏုိင္၍ ခံရမည္က ျပည္တြင္းမွ လူတို႔သာျဖစ္သည္။ လက္ညိႇဳးထိုးျခင္းႏွင့္ ဤျပႆနာေျပလည္သြားမည္မဟုတ္။ ရေသာ အကူအညီကို ရသလုိယူ၍ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးရန္သာ ရွိ၏။

လူထုၾကားမွာ စကားႀကီး စကားက်ယ္ေျပာေနလုိ႔ လူထုက ဘာေကာင္လဲလို႔သာ ေတြးၾကရန္ရွိသည္။ လူထုႏွင့္ကုိယ္ႏွင့္ တသားတည္းေန ၍ လူထုထဲမွာ လူတန္းစားေပါင္းစံု နားလည္ေသာ စကားတို႔ႏွင့္ စည္း႐ုံးသင့္သည္။ လူထုကို ေပးခ်င္ေသာ Msg တခု က်ေနာ့္ထံတြင္ရွိ၏။ သာမန္ အရပ္သံုး စကားလုိသာ သံုးမည္ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မုိက္႐ုိင္းမည္ျဖစ္၏။ မ်က္စိနဲ႔ မၾကည့္ဘဲ ဥာဏ္ပညာနဲ႔သာ ၾကည့္ရန္ ေမတၱာ ရပ္ခံလုိပါသည္။

"Junta ေၾကာင့္ ဒုကၡ ေရာက္ေနၾကေသာ ညီကိုေနာင္ဘြားတို႔။ ညီအကိုတို႔ကို Junta က အေသခံမလား၊ (-)င္ခံမလား ေမးေနၿပီ။ ေယာကၤ်ား စင္စစ္မည္လွ်င္ အေသခံ႐ုိးသာရွိသည္။ (-)င္ခံသည့္ ထံုးမရွိ။ အကယ္၍ အေသမခံႏုိင္ၾကလွ်င္ (-)င္ဆက္ခံဖို႔သာ ရွိသည္။ ႀကိဳက္ရာလမ္း ေရြးၾကေပေတာ့ ညီေနာင္တို႔။"

(ေနနတ္ႏြယ္)

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

ေမမွာဆႏၵခံယူပြဲလုပ္မယ္တဲ့ ..

မေန႔က ဆႏၵခံယူပြဲလုပ္မယ္ ဆုိတဲ့သတင္းကုိဖတ္ၿပီး ဒီေကာင္ေတြကုိ ေက်ာင္းမွန္း ကန္မွန္းသိေအာင္ တခုခုေတာ့လုပ္ဖုိ႔ေတာ့ လုိၿပီလုိ႔ ေတြးလုိက္မိတယ္။ လုိအပ္ရင္လဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ထူေထာင္ခဲ့တဲ့ စစ္တပ္ကုိ ဂုဏ္သေရညႇိဳးမွိန္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ ငုိ႔ဘသမားတခ်ဳိ႕ကုိ ျပန္တုိက္ဖုိ႔ ဘာေတြလုပ္မလဲ စဥ္းစား အကြက္ခ်ရေတာ့မယ္။ ကမၻာမွာ ဗမာတုိ႔ သခင္မ်ဳိးေဟ့ ဒုိ႔ဗမာတုိ႔ ဆုိတာေတြကုိ autosuggestion လုပ္သလုိမ်ဳိး သက္သက္ေအာ္တဲ့ အဆင့္ကေန ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ အေျပာထက္ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပဖုိ႔ လုိလာၿပီ။ ဘယ္သူ႔အတြက္မွ အက်ဳိးမရွိဘဲ တုိင္းျပည္ကုိ ဖြတ္သထက္ ညစ္ေအာင္လုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနတဲ့ လူယုတ္မာ လူတစ္စုလက္က က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး လြတ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ဖုိ႔ နည္းရွာၾကဖုိ႔လုိၿပီ။ လက္ေတြ႔က်က်ဘဲ စဥ္းစားၾကရေအာင္ဗ်ာ။

အခုဗမာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အေျခအေနက ရာဇပလႅင္ကုိ လူအခ်င္းခ်င္းလုေနတာကုိ အခြင့္ေကာင္း ယူၿပီး ေခြးတက္ေနရာဦးတာဘဲ။ ေခြး အစစ္ေတြကုိေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ (သူတုိ႔ကုိ ဒီလူမဆန္တဲ့ လူေတြနဲ႔ႏိွဳင္းၿပီး အသေရ ဖ်က္လုိက္ရတဲ့့အတြက္။) ေဘးပတ္၀န္းက်င္ က ႏိုင္ငံေတြကလဲ ၀ိသမ ေလာဘစိတ္နဲ႔ ဒီျပႆနာေတြ ရွိေနလို႔ ငါတုိ႔ဒီပစၥည္းေတြ အေခ်ာင္ရေနတယ္ ဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ ပလႅင္ေပၚရွိေနတဲ့ သူကုိဘဲ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ တက္တက္ ငါတုိ႔ ေထာက္ခံတယ္ ဆုိတာမ်ဳိး ေျပာလာျပန္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဗမာျပည္ရဲ ႔အေရးမွာ လူတစ္စု ေကာင္းစားေနသေယာင္ေယာင္ ထင္ရတာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဘယ္သူမွ မေကာင္းစားၾက ပါဘူး။ အားလုံးဟာ မေသခ်ာမွဳေတြ၊ မေရရာမွဳေတြနဲ႔ ေနေနၾကရတာဘဲ။ win-win solution ဆုိတာထက္ကုိ အခုက်ေနာ္တုိ႔အားလုံး ျဖစ္ ေနတာ lose-lose solution ကုိသြားေနၾကတာဘဲ။ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါဗ်ာ။ သူတုိ႔မွာလဲ စစ္တပ္တခုလုံးရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ က် ဆင္းၿပီး မ်က္ႏွာမေဖၚ၀ံ့တာဘဲ က်န္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ ျပည္သူေတြမွာလဲ ဒုကၡေတြပင္လယ္ေ၀လုိ႔ဗ်ာ။ အခုအေနအထားမွာ ဗမာတုိင္းဟာ မၿငိမ္းခ်မ္းတ့ဲ ဘ၀၊ ဂုဏ္သိကၡာ မရွိတဲ့ဘ၀နဲ႔ ရွင္သန္ေနရတဲ့ အဆင့္ကုိ ေရာက္ေနခဲ့ၾကရတာပါ။ ျပည္ပမွာ ေနၾကရတဲ့ ဗမာေတြအေနနဲ႔ ေရာ ကုိယ့္ဇာတိေျမ စုတ္ျပတ္ၿပီး ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ေနတာကုိ အၾကားနဲ႔တင္ စိတ္မခ်မ္းေျမ့ရတာပါဘဲ။

ႏိုင္ငံသား ဘယ္လုိဘဲ ေျပာင္းေျပာင္း ဗမာျပည္က လာခဲ့တယ္ ဆုိတာကေတာ့ မေျပာဘဲေနရင္ေတာင္ စာအုပ္ထဲက စာမ်က္ႏွာေတြလုိ စုတ္ျဖဲပစ္လုိ႔ ရတာမွ မဟုတ္ၾကတာဘဲ။ ေနာက္ဆုံး ဦးသန္းေရႊဘဲ ၾကည့္ၾကည့္၊ ေတဇဘဲ ၾကည့္ၾကည့္ သူတုိ႔အေနနဲ႔ ေငြေၾကးအရသာ သူမ်ားထက္ပုိၿပီး သုံးစြဲေနႏိုင္တာပါ။ အဲဒါကလြဲလုိ႔ သိကၡာဆုိတာလဲ တျပားသားမွမရွိ၊ ကုိယ္ရထားတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာက ဘယ္အထိ တည္ျမဲ မယ္မွန္းလဲ မသိတာကုိ အားလုံး သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔ရဲ ႔ေရွ ႔မွာ ဦးေန၀င္းတုိ႔ ဦးေစာေမာင္တုိ႔ ဦးခင္ညြန္႔တုိ႔ သူတုိ႔ေနာက္ လုိက္ လူခ်မ္းသာတခ်ဳိ႕တုိ႔ ဘယ္လုိနိဂုံးခ်ဳပ္ခဲ့သလဲဆုိတာကုိ သူတုိ႔ေကာင္းေကာင္း သိေနခဲ့ၾကတာဘဲ။

စစ္တပ္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ ဆုိတာကေတာ့ ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သာ သူတည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ႀကီး လူေတြကုိ ဒီလုိႏွိပ္စက္ၿပီး ျပည္သူေတြကုိ ရန္သူသဖြယ္ ဆက္ဆံေနတာသာသိခဲ့ရင္ ၂ ခါျပန္ လဲေသခ်င္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ အခုအေျခအေနအတုိ္င္းေတာ့ ဘယ္လုိမွ ဆက္မေနသင့္ၾကေတာ့ဘူး။ တရား၀င္ စစ္တပ္အစုိးရဆုိတာႀကီးျဖစ္ဖုိ႔ အားသြန္ခြန္စုိက္ ႀကိဳးပမ္းတာကေရာ အေျဖတခုလား။ win-win solution လားဗ်။ ၿပီးရင္ တရား၀င္ ဒီထက္ ပုိႏွိပ္စက္ဖုိ႔လားဗ်။ ကမ္းလဲ ကုန္ပါၿပီဗ်ာ။ ထပ္႐ုိက္စရာဆုိလုိ႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔မွာ ကုိယ့္ေခါင္းကုိယ္ ဘဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ကုိယ္ကုိးကြယ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတာင္ ၀ေအာင္႐ုိက္ၿပီးၿပီဘဲ။

တုိင္းျပည္ကုိ တည္ေဆာက္တဲ့ ေနရာမွာ အယူအဆေတြ အမ်ားႀကီး ရွိၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ ႔ကလဲ ေျပာၾကေသး။ ဒီမုိကေရစီနဲ႔ မတန္ဘူးတုိ႔။ ဘာတုိ႔စုံေရာဗ်။ ဘယ္လုိဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ။ က်ေနာ္အေနနဲ႔ကေတာ့ ျပည္သူတေယာက္ရဲ ႔အျမင္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ခ်င္ပါတယ္။ စီးပြားေရးဖူလုံၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ကုိ အသက္၀၀ ေပး႐ွဴတဲ႔အစုိးရက ကုိယ့္အစုိးရဘဲ။ အသက္၀၀ ေပး႐ွဴတယ္ဆုိတဲ့ေနရာမွာ ကုိယ့္ရဲ႕ Identity ကုိ အသိအမွတ္ ျပဳၿပီး တန္းတူ အခြင့္အေရးေတြ ရေအာင္ ဖန္တီးေပးႏိုင္တဲ့ ဘယ္အစုိးရမဆုိ က်ေနာ္က ေထာက္ခံၿပီးသားဘဲ။ တုိးတက္မွဳ အဆင့္အ တန္း အေနနဲ႔ကေရာဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံကုိ စကၤာပူေလာက္ မဟုတ္ေတာင္ ထုိင္းေလာက္၊ မေလးေလာက္ေတာ့ တုိးတက္ေစခ်င္တယ္။ တုိင္းျပည္ကုိ အဆမတန္ တုိးတက္ေနပါၿပီလုိ႔ ပါးစပ္ကေအာ္ေနၿပီး ေရမရွိမီးမလာ၊ လမ္းပ်က္။ ကားစုတ္တစင္း သိန္းရာခ်ီေပး၊ ဟန္းဖုန္း တခု သိန္းသုံးဆယ္၊ ေလးဆယ္ ေပးေနရတာေတာ့ မကုိက္ေသးျပန္ပါဘူး။ စစ္တပ္ကမွ တုိင္းျပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္တာတုိ႔ ေျပာေနတဲ့လူ ေတြကုိ က်ေနာ္ တခြန္းဘဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ငါေကာင္းစားေရး ငါ့မိသားစု ေကာင္းစားေရးေတြအတြက္ ေပးတဲ့ဆင္ေျခေတြ မဟုတ္ဘူး လုိ႔ဘဲ အာမခံပါ.. လုိ႔ဘဲ။

ျပည္သူ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ေတာ့ ဘယ္သူတက္ အုပ္ခ်ဳပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ပါ။ တုိင္းျပည္မွာ တကယ္ တုိးတက္တာ လုိခ်င္တယ္။ ကုိယ္တစ္ ေယာက္ ထဲ ထမင္း၀ၿပီး တျခားလူေတြကုိ ဘယ္လုိျဖစ္ျဖစ္၊ ငါတုိ႔ကုိမွ မေထာက္ခံတာ ဒီေကာင္ေတြ ေသတာ ေကာင္းတယ္ဆုိတ့ဲ စိတ္ ထားမ်ဳိးနဲ႔ တိုင္းျပည္ကုိ မအုပ္ခ်ဳပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ကုိယ္ျပန္ေပးဆပ္ရတဲ့အခါမွာ အဖုိးအခ သိပ္ႀကီးတတ္တယ္ ဆုိတာကုိ သေဘာေပါက္ ထားသင့္တယ္လုိ႔ဘဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ကုိယ့္မ်ဳိးဆက္ သားေျမးကအစ ငါ့အေဖဘယ္သူ၊ ငါ့အဖုိးဘယ္သူဆုိတာကုိ ေျပာရမွာ ကုိ ၀န္ေလးရတဲ့ သမုိင္းတစ္ခုကုိ မဖန္တီးသင့္ဘူး ဆုိတာကုိ သံေ၀ဂ ရသင့္ၾကတာပါဘဲ။

ေမလမွာ လုပ္မဲ့ referendum ကုိ ေသနတ္ရွိရင္ ေၾကာက္ၿပီး ငါတုိ႔လုိခ်င္တဲ့ သေဘာတူညီမွဳ ရရမယ္လုိ႔ေတာ့ မထင္ပါနဲ႔။ ျပည္သူတစ္ ေယာက္အေနနဲ႔ က်ေနာ္ ေမးခ်င္တာက က်ေနာ္တုိ႔ ခံစားေနရတဲ့ ဒုကၡေတြအားလုံးရဲ႕ တရားခံက ဘယ္သူလဲ။ ေစတနာဆုိတာ အရမ္းအ ေရးႀကီးပါတယ္။ ယုံၾကည္မွဳ ဆုိတာကုိ ေသနတ္နဲ႔ခ်ိန္ၿပီး၊ တုတ္နဲ႔ရြယ္ၿပီး ေတာင္းယူလုိ႔ မရပါဘူး။ ယုံၾကည္ေလာက္မွ ယုံမွာပါ။ တုိင္းရင္း သား စည္းလုံး ညီညြတ္ေရးလုိ႔ media ေတြမွာ ဘယ္ေလာက္ ကုန္းေအာ္ေအာ္၊ သူတုိ႔ကုိ က်ီးလန္႔စာစား ဘ၀မ်ဳိးနဲ႔ ေနရေအာင္ ဒုကၡအ မ်ဳိးမ်ဳိး ေပးေနတဲ့၊ ျပည္သူလူထု အားလုံးကုိ ရန္သူသဖြယ္ ငါတုိ႔ကုိ ဆန္႔က်င္မဲ့လူေတြ ဆုိတဲ့အျမင္နဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့ အမူအက်င့္မ်ဳိးေတြကုိ စေျပာင္းပစ္လုိက္ပါ။ တုိင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္တာ စစ္ေျမျပင္တစ္ခုမွာ စစ္တုိက္တာမ်ဳိးန႔ဲ မတူပါဘူး။ လူတုိင္းမွာ အတုိင္းအတာဆုိတာ ရွိတယ္ ဆုိတာကုိ သေဘာေပါက္ေစခ်င္ပါတယ္။ အခ်ိန္မလြန္ခင္ တုိင္းျပည္မ်က္ႏွာကုိ ၾကည့္ၿပီး ေသခ်ာစဥ္းစား လုပ္ၾကဖုိ႔ဘဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အမူအက်င့္ေတြ ေျပာင္းရင္ က်ေနာ္တုိ႔ကစၿပီး ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိ ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆုိမွာပါ။ အေကာင္းဆုံးကေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔လာ တဲ့ barrack ကုိခင္ဗ်ားတုိ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္ၿပီး ကုိယ့္အလုပ္ကုိ ကုိယ္ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိနဲ႔ ျပန္လုပ္သင့္တယ္ ဆုိတာပါဘဲ။

'ေမာင္ေအာင္'

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

Elongated Thoughts (8)

Elongated Thoughts (8)

Mg Thant

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

ရမ္ဘိုကို ရမ္ဘိုလို ေနပါေစ

ေခတ္ေပၚေရာဂါလို႔ ေျပာရမလား။ က်ေနာ္တို႔ ဆရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရမ္ဘို ဓါတ္ရွင္ကား အေၾကာင္း ေရးၾကတယ္။ က်ေနာ္ ကေတာ့ အစကတည္းက ေရးဖို႔ အစီအစဥ္လဲ မရွိဘူး၊ သေဘာထား ေပးဖို႔လဲ စိတ္မပါဘူး။ ရမ္ဘို ဓါတ္ရွင္ကေန က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ အတြက္ ဘာရႏိုင္မလဲ ဆိုတာပါေတာ့ မဝံ့မရဲ ေတြးၾကည့္မိတာေတာ့ ရွိတာေပါ့ေလ။

က်ေနာ္ သိသေလာက္ေတာ့ ဂ်ိမ္းစဘြန္းဓါတ္ရွင္ေတြ၊ ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ေတြ ဆိုတာကလဲ မင္းသားခံရ၊ ျပန္ခ်၊ ဇာတ္သိမ္းေတာ့ လူဆိုးေတြ အကုန္ေသ ဆိုတဲ့ ပက္တန္(pattern) ေတြပဲ ဇာတ္ကြက္ ဇာတ္ေၾကာင္းနဲ႔ ေနရာသာေျပာင္းသြားတာ ရွိတာကိုး။ ဒါေပမဲ့ စတုတၳေျမာက္ ရမ္ဘို ဇာတ္လမ္းတြဲကေတာ့ က်ေနာ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံအေၾကာင္းပါတယ္ ဆိုေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပဴးၿပဲ ၾကည့္လိုက္မိပါတယ္။ သိတ္ေတာ့လဲ မထူးပါဘူး။ ရမ္ဘို႔ပါစပ္က “ေလးစားပါတယ္” ဆိုတဲ့ ျမန္မာသံထြက္တာက လြဲလို႔ ေပါ့ေလ။

အဲဒီ ေနာက္ဆက္တြဲ ျပႆနာေတြက ရမ္ဘိုကို ခ်ီးက်ဴးက်၊ ႐ံွဳ႕ခ်က် ဆိုတဲ့ အကြဲအလြဲအသံ ေတြ တသီႀကီးထြက္လာတာကို ေတြ႕ရ တယ္။ ဒါကလဲ လူတိုင္း ကိုယ့္ခံစားခ်က္ကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဖာ္ထုတ္တဲ့ အခြင့္အရေရးၾကတာျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္လဲ အံ့ၾသတယ္။ ဘာလို႔ ရမ္ဘိုကို ရမ္ဘိုလို မျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္ ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ဳိးလဲ ေတြးမိတယ္။

တခ်ဳိ႕က လူေတြက ရမ္ဘိုေၾကာင့္ ဗမာစစ္တပ္ရဲ႕ ဆိုးဝါးရက္စက္မွဳကို ကမၻာက သိမယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာေတြရဲ႕ စိတ္ထဲ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ရဲ႕ ဆိုးဝါးမွဳေတြ ကို ရမ္ဘိုက သယ္ေဆာင္လာေပးမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။ ေရးတယ္။ တခ်ဳိ႕က ရမ္ဘိုဟာ အ ၾကမ္းဖက္မွဳေတြ၊ ေသြးထြက္သံယိုေတြ တသီႀကီးနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ပံုရိပ္ကို ပိုက်ေစတယ္ ဆိုတာမ်ဳိးေတြးတယ္၊ ေရးတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ႏိုင္ငံေရးပညာရွင္ေတြ၊ အႏုပညာသမားေတြ ပါတယ္။

ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ေတြဟာ အေပ်ာ္ၾကည့္ သက္သက္လို႔ က်ေနာ္က ျမင္ေနေတာ့ ႏွစ္ဘက္လံုး ကုိ က်ေနာ့ အေနနဲ႔ အၾကြင္းမဲ့ မေထာက္ခံႏိုင္ ဘူး။ ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ အေပၚမွာ က်ေနာ္ေမွ်ာ္လင့္တာ စင္ကာပူ OBP အဖြဲ႕ရဲ႕ လွဳပ္ရွားမွဳမ်ဳိးက လြဲလို႔ဘာမွ မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး။ ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ အေၾကာင္းျပၿပီး လူအင္အားျပတဲ့ လွဳပ္ရွားမွဳမ်ဳိးေပါ့။ ျပည္တြင္းမွာဆိုလဲ ႏိုင္ငံေရးလုပ္သူေတြ ရဲ႕မဂၤလာေဆာင္ေတြ၊ အလွဴေတြမွာ ပဲ ဒီလို ရွာႀကံၿပီး အင္အားျပေနရတာ ႏွစ္ေပါင္းမွ မနည္းေတာ့ပဲ။

ဒီထက္ပိုၿပီး က်ေနာ့္ အေနနဲ႔ေတာ့ ဘာမွလဲ မေမွ်ာ္လင့္ဘူး။ ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔လဲ မယံုၾကည္ဘူး။ ရမ္ဘိုေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ကမၻာက သိမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရေအာင္လဲ ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ တခမ္းတနား ႐ိုက္တာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ သူ႕ ရန္သူျဖစ္မဲ့ လူေတြရဲ႕ရက္စက္မွဳသက္သက္ကိုပဲ ႐ိုက္ျပတာမ်ဳိး ျဖစ္တယ္။ ဒါမွ မင္းသားဂုဏ္ တက္မွာကိုး။ ေနာက္ တစ္ခုက တကယ္ စိတ္ဝင္စားတဲ့ ကမၻာလူထုအေနနဲ႔ ျမန္မာစစ္တပ္ရဲ႕ ဆိုးဝါးမွဳအေၾကာင္းကို ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ ၾကည့္မွ မဟုတ္ပါဘူး။ စက္တင္ဘာ ကာလ မွာတုန္းက BBC,CNN စတဲ့ ကမၻာ့ သတင္း ႒ာနႀကီးေတြက သတင္းေတြကို နားေထာင္႐ံုနဲ႔ သိမွာပါ။ က်ေနာ္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ လဲ ရမ္ဘို႐ံုတင္ေနတာပဲ။ က်ေနာ့ ႐ံုးကလူေတြ စက္တင္ဘာတုန္းက ေမးတဲ့ ေမးခြန္းမ်ဳိး ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ခုထိအေမး မခံရေသးဘူး။ သူတို႔အေနနဲ႔ ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ဆိုတာ အေပ်ာ္ၾကည့္သက္သက္ကို။ ဂ်ိမ္းစဘြန္းတို႔၊ ရမ္ဘိုတို႔ဆိုတာ စျမံဳ႕ျပန္ ရေလာက္ ေအာင္ တန္းမွ မရွိပဲ။

ရမ္ဘိုကို မေထာက္ခံလို႔ေတာ့ ျပႆနာေတြ မတက္ၾကပါနဲ႔။ တံဆိပ္ေတြ မကပ္ၾကပါနဲ႔။ က်ေနာ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးနဲ႔ ရမ္ဘိုနဲ႔လဲ ဘာလို မွ မပတ္သက္ပါဘူး။ ရမ္ဘိုဓါတ္ရွင္ရဲ႕ ဗမာျပည္ဆိုတဲ့ ေနရာမွာ တျခားတိုင္းျပည္တစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့ရင္လဲ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီတိုင္းပဲရွိ လိမ့္ မယ္။

ရမ္ဘိုအေပၚမွာ တကယ္ အသံုးခ်သြားႏိုင္တာ၊ အမွန္အတိုင္း ခ်ဥ္းကပ္သြားႏိုင္တာ က်ေနာ္ ခုထိသိသေလာက္ေတာ့ စင္ကာပူက လူစုပဲ ရွိေသးတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ စုေပါင္း႐ုပ္ရွင္ၾကည့္တဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ျဖစ္ေအာင္ ဦးေဆာင္သြားတဲ့ OBP နဲ႔ စင္ကာပူက ရဲေဘာ္ေတြကို ဒီေနရာက အေလးျပဳလိုက္ပါတယ္။

ရမ္ဘိုကို ေတာက္ခံသူ၊ မေထာက္ခံသူေတြ ၾကားက ျပႆနာဆိုတာလဲ အဓိက အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ရမ္ဘုိကို ရမ္ဘိုထက္ပိုၿပီး ေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ျပႆနာက စတာပါ။ ဦးရမ္ဘိုႀကီးေၾကာင့္ ကမၻာက ျမန္မာကို ပိုသိမယ္လို႔ က်ေနာ္ေတာ့ မယံုၾကည္သလို၊ ဒီဓါတ္ရွင္ကို ၾကည့္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္ကို မေကာင္းလဲ ျမင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔ဟာ ရမ္ဘိုကို ရမ္ဘိုလိုပဲ ၾကည့္မွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔အားလံုးလဲ ရမ္ဘိုကို ရမ္ဘိုလိုပဲ ေပးေနလိုက္ရေအာင္။ ။

မိုးထက္ေန

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

တို႔အရပ္က ဇာတ္

## ေဗ်ာလား
ဗ်ဳိင္းေတာင္လား၊
မခဲြျခားတတ္ပဲနဲ႔၊
ဆိုင္းေထာင္စားခ်င္တဲ့
လူေတြနဲ႔ ။ ။

## စားေတာ္တိုက္ မၿပီးခင္၊
ႏွစ္ပါးခြင္ဝင္ခ်င္ေနတဲ့၊
သဘင္သမားေယာင္
ဇာတ္ေထာင္စားတဲ့
လူေတြနဲ႔ ။ ။

## ေလးပါးဝန္ႀကီး၊
ျပည္ထီးတည္မၿပီးခင္၊
ဇာတ္စင္ထက္က ေသတၱာစုတ္ကို
ပလႅင္လုပ္ထိုင္္ေနခဲ့ၾကတဲ႔၊
လူေတြနဲ႔ ။ ။

## သူ႕အရပ္၊ သူ႕ဇာတ္ေပါ့ဟ၊
ကၾကစမ္းပါေစ၊
ေလညာအေနသာႀကီးဆိုၿပီး၊
ေဘးတီးေပးေနတဲ့၊
လူေတြနဲ႔ ။ ။

## ဒီလူေတြနဲ႔
ဒီလိုလူစားေတြနဲ႔၊
စုဖဲြ႕ထားတဲ့ဇာတ္၊
အရပ္လဲနာ၊ ရြာလဲပ်က္။
" ေက်ာက္ခဲၾသဘာ၊ ငယ္ထိပ္တက္ " ။ ။

Paloma Blanca

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

ရွက္တတ္ၾကရင္ေတာ႔

ရွက္တတ္ၾကရင္ေတာ့၊ သတ္ေသၾကဖို႔ေကာင္း။

တိုင္းျပည့္ဥစၥာ၊
ငါ့ဟာလို႔ယူၾက၊
ခိုးေနတာ မဝေသး။

႐ုန္းေနရတဲ့ ျပည္သူေတြ၊
ထမင္းေရ နပ္မွန္ေအာင္၊
ခႏၶာကို ေရာင္း၊

တခ်ဳိ႕ကေတာ့၊
သိကၡာကို ေရာင္းစားၾက။

မဝေရစာ ဝမ္းပူဆာေနၾကေတာ့၊
လဲၾက .. ထပ္ၾက၊

တနပ္စား အဆင္ေတြနဲ႔၊
တနပ္စား အျမင္ေတြနဲ႔၊

ကဲ.. ရွက္တတ္ရင္၊ ရွက္တတ္ၾကရင္ ... ????

ေမာင္သန္႔

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

စဥ္းစားစရာ ေနာက္တနည္းတဲ့ဗ်ာ

မေန႔တေန႔ကေတာ့ ဗီယက္နမ္မွာ အလုပ္အၾကာႀကီးလုပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ လူတေယာက္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္လုိ႔ သူက က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းျပည္အ ေျပာင္းအလဲ အတြက္ သူစဥ္းစားမိတဲ့ နည္းလမ္းတစ္ခု ေျပာျပန္ပါတယ္ဗ်ာ။ သူေျပာတာကုိ ေဆြးေႏြးစရာ၊ စဥ္းစားစရာ တခုအျဖစ္ဘဲ က်ေနာ္ ေျပာျပခ်င္တာပါ။

က်ေနာ့္အေနနဲ႔ေတာ့ ဘာမိုဒယ္ညာမုိဒယ္ ဆုိတာေတြကုိ လုံး၀ လက္မခံခ်င္တဲ့လူဗ်ာ။ သမုိင္းမတူ၊ ယဥ္ေက်းမွဳ၊ စိတ္ေနစိတ္ထား၊ ဘာ သာ မတူၾကတဲ့၊ အေျခအေန မတူၾကတဲ့ ႏိုင္ငံ တခုနဲ႔ ႏိုင္ငံတခုကုိ ယွဥ္တာကုိ က်ေနာ္က သိပ္ေတာ့ ႀကိဳက္လွတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ တျခားမၾကည့္ေလနဲ႔ဗ်ာ။ စက္တင္ဘာတုံးက ျဖစ္ခဲ့တာေတြဘဲၾကည့္။ အၾကမ္းဖက္မွဳမရွိတဲ့ ဒီလုိအေရးအခင္းမ်ဳိးကုိ က်ေနာ္တုိ႔ အခုအ ခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တာအမွန္ဘဲ။ ကုိယ့္တုိင္းျပည္ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာကုိ မသိက်ဳိးကြ်ံျပဳၿပီး လူတစ္စုေကာင္းစားၿပီး တုိင္း ျပည္ဟာ ဖြတ္ေက်ာျပာစုဘ၀ ေရာက္ေနတာေတာင္ သခင္အားရ ကြ်န္ပါး၀ပုံစံနဲ႔ လူထုမ်က္ႏွာမၾကည့္ဘဲ သန္းေရႊမ်က္ႏွာ ၾကည့္ၿပီး ၀ုိင္း ေဟာင္ၾကတဲ့ လူေတြကုိ ၾသခ်စိတ္ပ်က္ရသလုိဘဲ၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ opposition ကလူတခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ရဲ႕ အစုိးရနဲ႔ မကြာလွတဲ့ ထူးမျခားနား ပတ္ပ်ဳိးကုိလဲ စိတ္ညစ္မိရတာပါဘဲ။ က်ေနာ္တုိ႔ႏိုင္ငံရဲ ႔ တေရြ ႔ေရြ ႔ေခ်ာက္ထဲဆင္းတဲ့ႏွဳန္း ျမန္သထက္ျမန္လာတာကုိ ၾကည့္ရင္း အယူသီးလွတဲ့ ဆင္ျခင္ဥာဏ္နဲ႔ ဦးေႏွာက္ကုိ လုံးမ၀သုံးေတာ့တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြလုိဘဲ က်ေနာ္တုိ႔လူထုေတြအေနနဲ႔လဲ ေဗဒင္ေတြ ယၾတာေတြနဲ႔ သူတုိ႔ကုိ တန္ျပန္တုိက္စစ္ ဆင္ရ ေကာင္းႏိုးႏိုး ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ေပါေတာေတာစိတ္ကုိ ၀င္လာမိ ရပါ တယ္။

ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ႏိုင္ငံကုိ ကယ္ဆယ္ရရင္ ေကာင္းမလဲဆုိတာဟာ အားရင္ က်ေနာ္တုိ႔အတြက္ စဥ္းစားေနစရာ ကိစၥတခုကုိ ျဖစ္လာရပါေတာ့တယ္။ တခ်ဳိ႕ ပညာရွင္ေတြကေတာ့ စစ္တပ္ထဲက အကြဲအၿပဲကုိ ေမွ်ာ္ေနၾက ျပန္သတဲ့။ က်ေနာ္တုိ႔ထက္ တမူးပုိ႐ွဴလု႔ိရ ေနတဲ့ ဒီလူေတြ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ ေပါင္းလာမဲ့ အခ်ိန္ဟာ ကမၻာလဆန္း တရက္ေလာက္ေ၀းႏိုင္မွာ မဟုတ္ေပမဲ့ မျဖစ္ႏိုင္ဖုိ႔က ေတာ္ေတာ့္ကုိ မ်ားေနတာလဲ က်ေနာ္တုိ႔ ေဒါင္းဘေလာ့ဂ္ဆီ လာေနတဲ့ ခ်ာတိတ္လူစြာ ဘာမဟုတ္ ညာမဟုတ္ေတြကုိ ၾကည့္ရင္းကုိ ပုိပုိ ခုိင္မာလာသ လုိပါဘဲဗ်ာ။ အေမရိကန္သုံးတဲ့ sanction ကလဲ မေအာင္ျမင္။ အာဆီယံသုံးတဲ့ ပူးၿပီး ေခ်ာ့ၿပီး ျပင္မဲ့နည္းလဲ အလုပ္မျဖစ္။ တ႐ုပ္ႀကီးလုိ တပည့္ႀကီးလုပ္ထားၿပီး ေျပာင္းခုိင္းမဲ့သူ ေျပာတာလဲ နားမ၀င္ဘဲ တ႐ုပ္ ကုိ ကပ္လုိက္ ကုလားနဲ႔ ကပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လုိက္နဲ႔ ႏွစ္ဖက္ ခြတုတ္သြားတာ အဖတ္တင္။ ေဟာ.. လူ႕အခြင့္အေရး သင္တန္းေတြကုိ လာသင္ေပးခဲ့တဲ့ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံလဲ သူတုိ႔တပည့္ေက်ာ္ေတြ ဘုန္းႀကီးပါ႐ုိက္လုိက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ လူ႕အခြင့္အေရးဟာ သူ႕အခြင့္အေရးနဲ႔ မယွဥ္ႏိုင္တာကုိ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္လုိက္ ရတာပါဘဲ။

ကဲပါေလ။ က်ေနာ္ စကားခင္းေနတာေတြ ရပ္ၿပီး မိတ္ေဆြနဲ႔ ေျပာခဲ့တာေလးေတြကုိ ျပန္ေျပာျပရေအာင္ပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ စုႏွစ္တခု ေလာက္တုံးက ဗီယက္နမ္မွာ သူေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္တုံးက ပုံစံက အခုျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ပုံစံအတုိင္းဘဲတဲ့။ သူကေတာ့ စီးပြားေရးပိတ္ ဆုိ႔မွဳကုိ မယုံၾကည္တဲ့သူ ဆုိပါေတာ့ဗ်ာ။ အေမရိကန္က စီးပြားေရး ပိတ္ဆုိ႔မွဳကို ရပ္တန္႔လုိက္ၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္တာကုိ ရပ္လုိက္တာကစၿပီး ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံဟာ အခုဆုိရင္ အစုိးရပုံစံ မေျပာင္းလဲေပမဲ့ လူေတြရဲ ႔စီးပြားေရး အေျခအေနက ေတာ္ေတာ္ကုိ ေျပာင္းလဲလာခဲ့တယ္တဲ့။ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ မဟာအစုိးရႀကီးကုိလဲ မၿခိမ္းေျခာက္ေတာ့ဘဲ၊ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မွဳေတြကုိ ျပန္ဖြင့္ေပးလုိက္၊ သူတုိ႔ကုိဒီအတုိင္း ထားလုိက္ ၿပီး စီးပြားေရး ဖြံ႕ၿဖိဳးလာဖုိ႔အတြက္ အကူအညီေတြ ေပးလုိက္ဖုိ႔တဲ့ဗ်ာ။ ဗမာျပည္ေတာ့ သူေျပာသလုိ လုပ္ရင္ ျဖစ္မျဖစ္ေတာ့ မသိဘူးေပါ့ ေလ။ ဗီယက္နမ္စီးပြားေရး အေတာ္ေလး ေကာင္းလာတာေတာ့ ေတြ႕ေနရတာ အမွန္ဘဲ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕အႀကံကုိ က်ေနာ္က ဗီယက္နမ္ အစုိးရအေၾကာင္း သိပ္မသိလုိ႔ မျငင္းရဲေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ မဟာအစုိးရအေၾကာင္း သိေနေလေတာ့ ျဖစ္ပါ့မလားလု႔ိ ျပန္ျငင္းခ်က္ ထုတ္ ခ်င္မိျပန္ပါရဲ႕ဗ်ာ။

၀န္ႀကီးတေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ဖုိ႔ေတာင္ ပြဲစားကုိ ေပးလုိက္ရတဲ့ ပုိက္ဆံကနဲဘူးခ်ည္းဘဲဗ်။ ႐ွံဳ႕ခ်ည္ ႏွပ္ခ်ည္ ကုန္သြယ္ေရး ေပၚလစီေတြေၾကာင့္ စကၤာပူတုိ႔ တုိင္၀မ္တုိ႔ ကုိရီးယားတုိ႔က စီးပြားေရးသမားေတြ ခြက္ခြက္လန္ေအာင္ ႐ံွဳးလုိ႔ ရွိတာအကုန္ေရာင္းၿပီး ျပန္ေျပးၾကတာ။ စီးပြားေရး ပိတ္ဆုိ႔တဲ့ အေမရိကန္နဲ႔ေတာ့ သိပ္မဆုိင္လွဘူး ထင္တာပါဘဲဗ်ာ။ ကဲပါေလ နည္းလဲကုန္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဒီဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြကုိ ဒီတုိင္း သူေျပာသလုိ လုိက္ေလ်ာလုိက္ဖုိ႔အတြက္ ပထမဆုံးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ အေဖေတြ၊ အေမေတြ ညီအကုိ ေမာင္ႏွမေတြအားလုံးကုိ ေရႊ႕ထားႏိုင္မဲ့ လူမေနတဲ့ ကြ်န္းတစ္ခုေလာက္ ရွာလုိက္ၾကပါအုံးမယ္။ ေငြေၾကး ေဖါင္းပြမွဳေတြ သိပ္ျဖစ္ရင္ အားလုံးငတ္ကုန္မွာ စုိးလုိ႔ပါ ဗ်ာ။ သူတုိ႔နဲ႔ သူတုိ႔ အမ်ဳိးေတြကုိဘဲ က်ေနာ္တုိ႔ ထားခဲ့ၿပီး သူေျပာတဲ့နည္းေလး သုံးၾကည့္လုိက္ရေအာင္ဗ်ာ။ အနည္းဆုံး သူတုိ႔ခ်င္း အေ၀မတည့္လုိ႔ ထသတ္ ၾကရင္လဲ ေအးေရာမဟုတ္လားဗ်။

ေမာင္ေအာင္

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

လြတ္လပ္ေရးေန႔ ဆုမြန္

လြတ္လပ္ေရးေန႔လုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ေန႔ရက္တစ္ရက္ကို ေရာက္လုိ႔လာျပန္ပါၿပီ။ ကြ်န္မတုိ႔ရခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးဟာ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေမြးဖြားေပးခဲ့တာပါ။ ကြ်န္မတို႔ငယ္စဥ္က သမိုင္းစာအုပ္ထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ပံုရိပ္လႊာေတြဟာ ဒီေလာက္ မေပ်ာက္ပ်က္ေသးသလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာအုပ္စာတမ္းေတြဟာ ဒီေလာက္ ပါးရွားသြားေအာင္ ဖိအားေပးတာကို မခံခဲ့ရေသးပါဘူး။ လြတ္လပ္ေရးေန႔၊ အာဇာနည္ ေန႔ဆိုတာနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သတိရၾကတာ ဓမၼတာပါ။

လြတ္လပ္ေရးဆိုတာကို ႏွစ္ပိုင္းခြဲျမင္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ နယ္ခ်ဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္တာကို တြန္းလွန္ခဲ့လုိ႔ လြတ္လပ္ေရးရတာ။ ဒါကေတာ့ ေထြေထြထူးထူး ရွင္းျပစရာမလုိပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လက္ေတြ႕ ျပခဲ့ၿပီးသားပါ။ ခု..နယ္ခ်ဲ႕ မရွိလုိ႔ လြတ္လပ္ေရးရၿပီလုိ႔ဆိုလုိ႔၊ ရၿပီထင္ရ ျပန္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုလုပ္ႀကံၿပီး အာဏာသိမ္းခဲ့တဲ့ ေန၀င္းေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရးဟာ အႏွစ္သာရမျပည့္စံုခဲ့ရဘူး။ တိုင္းတပါးသား မအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့တာနဲ႔ ဒီႏုိင္ငံဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ႏုိင္ငံလုိ႔ေျပာလုိ႔ရႏုိင္ေပမဲ့ ဒီႏုိင္ငံထဲကတိုင္းသူျပည္သားေတြ လြတ္လပ္ေရးရတယ္လုိ႔ေတာ့ မေျပာႏုိင္ေသးပါဘူး။ လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ အႏွစ္သာရေတြကို ခံစားေနရတယ္လုိ႔ မေျပာႏုိင္ေသးပါဘူး။

ခုကြ်န္မတို႔ တိုင္းျပည္ဟာ လြတ္လပ္ေရးအသီးအပြင့္ကို တိုင္းသူျပည္သား တိုင္းရင္းသားေတြက ခံစားခြင့္မရွိဘဲ လူတစုက ဖိႏွိပ္ဗိုလ္က်တာကို ခံေနရပါတယ္။ ဒီလူေတြဟာ တိုင္းျပည္ကို သစၥာေဖာက္ခဲ့တဲ့ လူမ်ားရဲ႕ ေက်းကြ်န္ေတြျဖစ္ခဲ့သလုိ ယေန႔တိုင္လဲ တိုင္းျပည္ကို ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ကာ ဖ်က္ဆီးဖို႔ ႀကိဳးစားဆဲျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တိုက္ယူေပးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးဟာ ျပည္သူျပည္သားရဲ႕လက္ထဲကို ယေန႔တိုင္ မေရာက္ေသးဘူးလုိ႔ ေျပာရမွာပါ။ ဒါဟာလဲ ကြ်န္မတို႔ေခတ္ ျပည္သူျပည္သားေတြ သတၱိ၊စာရိတၱ၊ညံ့ဖ်င္းနိမ့္က်သြားေအာင္၊ ပညာ ဥာဏ္ကို ယိုယြင္းခြ်တ္ခ်ဳံက်သြားေအာင္ စနစ္တက် ခ်ဳိးဖဲ့ခံရျခင္းေတြေၾကာင့္ ယခုတိုင္ ဘာမဟုတ္တဲ့စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းကို ခံေန ရတာျဖစ္ပါတယ္။

စစ္အစိုးရဟာ ကြ်န္မတို႔ျပည္သူေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ဒီအခ်ိန္ထိ ဖိႏွိပ္ႏုိင္ ေနေသးတာပါ။ လူတစုန႔ဲ တိုင္းျပည္ကို လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ဘယ္သူမွ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ နအဖ သစၥာခံေတြလဲ မတတ္သာလုိ႔ လုပ္ရသည့္တိုင္ ကိုယ္တိုင္ ဒုကၡေတြ နဲ႔ တျခားျပည္သူေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ၿပီး လုပ္ႏုိင္တဲ့ ေဘာင္အတြင္းက တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္ လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ အသီးအပြင့္ေတြကို ျပည္သူျပည္သားေတြ အကုန္စားသံုးၾကရတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ တပ္၊ ရဲ၊ ေထာက္လွမ္းေရး အစရွိသည္ ျဖင့္ ယခု လက္ရွိလူေတြလဲ ခံစားၾကရမွာပါ။ ကြ်န္မတို႔ခ်င္း မုန္းတီးစြာ တိုက္ခိုက္ေနၾကမွာထက္ မတရားမင္း (နအဖ ထိပ္ ပိုင္းအဖြဲ႕၀င္ ေတြ)ကို ဖယ္ရွားၿပီး ကြ်န္မတို႔ေတြ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ တိုင္းျပည္ကုိ တည္ေဆာက္ၾကရရင္ အက်ဳိးရလဒ္ ေကာင္းကို ရႏိုင္မွာျဖစ္သလုိ ျပည္ သူေတြေကာ၊ ယေန႔ နအဖဘက္ကလူေတြပါ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေနခြင့္ရၾကမွာပါ။ ရန္လုိမုန္းထား တိုက္ခိုက္ေနရတာ ပင္ပန္းလြန္းလွပါတယ္။ မတရားမင္းကို တက္ညီလက္ညီ ျဖဳတ္ခ်လုိက္ရင္ ကြ်န္မတို႔ေတြအကုန္လုံး ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာစြာနဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္သစ္ႀကီးဆီကို ခ်ီတက္ႏုိင္မွာျဖစ္သလုိ ဘယ္သူ႕အတြက္မွလည္း အက်ဳိးယုတ္ေတာ့မွာမဟုတ္ပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးခဲ့တဲ့အေမြကို ကြ်န္မတုိ႔တမ်ဳိးသားလုံး ဆက္ခံဖို႔ေကာင္းပါၿပီ။ လုယူျခင္းခံရတဲ့ ကြ်န္မတို႔ပိုင္လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ကြ်န္မတို႔ တိုက္ပြဲ၀င္သင့္ပါၿပီ။ ဒီလုိဘဲေနလုိက္ၾကရင္ ကြ်န္မတို႔ျပည္သူေတြ လြတ္လပ္ေရးဆိုတာကို လက္လြတ္ဆံုး႐ွံဳးရမဲ့ အေျခအေနမ်ဳိးကုိ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ကြ်န္မ စာသိပ္မေရးတတ္ပါ။ အဆံုးေျပာခ်င္တာကေတာ့ ကြ်န္မတို႔အတြက္ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္တိုက္ယူေပးခဲ့ေသာ လြတ္လပ္ ေရးအသီးအပြင့္ကို ကြ်န္မတို႔ ျပည္သူေတြ ခံစားႏုိင္ေစေရးအတြက္ တညီတညြတ္ထဲ ယေန႔မလြတ္မလပ္သည့္ေန႔မွသည္ အမွန္တကယ္ လြတ္လပ္ေရးေန႔သို႔ အျမန္ဆံုးခ်ီတက္ႏိုင္ပါေစလုိ႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း ယေန႔ျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ေသာ နအဖ လြတ္လပ္ေရးေန႔ အခမ္းအနားမ်ားကို ကန္႔ကြက္ပါသည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေပးခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရး လူတိုင္း အျမန္ဆံုးခံစားႏုိင္ပါေစ။

မသန္းေရႊ

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

ဘံုရန္သူ(သို႔) ရန္သူစစ္-၂ (သို႔) က်ေနာ္တို႔ပါတီ

အမွန္တကယ္ တိုင္းျပည္ ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္း အက်ဳိးရွိတာကို ျမင္လုိသူတုိင္းဟာ ခုခ်ိန္မွာ NLD မေကာင္းေၾကာင္း ေျပာေနမွာ မ ဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာတဲ့လူဟာ စစ္အစိုးရဘက္က လူဘဲလုိ႔ အၾကမ္းသတ္မွတ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဘာမွန္းမသိေသးတဲ့ အေျခအေန တရပ္မွာ ဘယ္ပါတီကမွ အခ်င္းခ်င္းခ်ဦးမွာ မဟုတ္ဘူး။ လက္တြဲၿပီး စစ္အစိုးရကို တိုက္ဖို႔သာ အာ႐ုံထားၾကမွာပါ။ ခုစစ္အစိုးရဟာ မဆီမဆိုင္ ဥာဏ္တိမ္စြာနဲ႔ ကိုယ့္အထုပ္ကိုယ္ ျဖည္ျပၿပီးတိုက္လာတဲ့အတြက္ အေတာ္ေလး ၀မ္းသာမိပါတယ္။ ဂြတိုေက်ာ္ဆန္းကလဲ ဘာတလုံးမွကို နားမလည္တဲ့ သေဘာရပါတယ္။ ဘာလုိ႔လဲ ဆိုေတာ့ NLDကို သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ေၾကာက္လဲ ဆိုတာကို ေဖာ္ျပလုိက္လုိ႔ပါ။ အဓိကထား ၿပီး ပယ္ပယ္လယ္လယ္ကို အပုတ္ခ်တဲ့လုပ္ရပ္က သက္ေသျပေနပါတယ္။

စစ္မိစၧာေတြရဲ႕လုပ္ရပ္ေတြကို မခံႏုိင္လုိ႔ လူေတြက တြန္းလွန္ေနၾကတာပါ။ ငတ္ျပတ္ေနတဲ့လူေတြ ၊ အႏွိပ္စက္ခံေနရတဲ့လူေတြ၊ သတ္ ျဖတ္ ေစာ္ကားခံေနရတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္၊ ဖ်က္ဆီးခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံအတြက္ မခံမရပ္ႏုိင္လြန္းလုိ႔ ဘယ္သူ ့ပေယာဂမွ မပါဘဲ တိုက္ေနၾကတယ္ဆိုတာကို အရင္သိထားပါ။ ႀကိဳက္တဲ့လူကို အပုပ္ခ်ပါ။ ဒါလူတစ္စုအတြက္ တိုက္ေနတဲ့ တိုက္ပြဲမဟုတ္ဘူး။ NLD အ တြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္တို႔ဟာ လူမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာႆနာအတြက္ တိုက္ပြဲစည္းထဲကို ၀င္လာၾကတဲ့ျပည္သူေတြပါ။ NLD အဖြဲ႕၀င္ေတြကို လိုက္သမေနတာဟာ အလကား လုိက္ညႇင္းဆဲေနတာ သက္သက္ဘဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ လူေတြကေတာ့ တိုက္ပြဲကို ရပ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ပံုမွန္ အေျခအေနတခုမွာ ဒီလူေတြ ေပၚမလာပါဘူး။ စစ္အစိုးရရဲ႕ လူမဆန္လြန္းတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြေၾကာင့္ ဒီလူ ေတြအကုန္လုံးဟာ ဒီတိုက္ပြဲထဲကို ၀င္လာခဲ့ၾကတာ။ ဒီလူေတြ အကုန္လုံးက ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ စည္း႐ုံးလုိ႔၊ အေနာက္ေမွ်ာ္တဲ့ လူေတြ ခ်ည္းပါလုိ႔ ေျပာခ်င္သလား။ အဲဒီလူေတြ စည္း႐ုံးထားလုိ႔ပါလုိ ့ေျပာခ်င္သလား။ ဒီ Blog ေလာကမွာရွိတဲ့ လူေတြအကုန္လုံးက ဦးေႏွာက္ ပါတဲ့ လူေတြခ်ည္းဘဲ။ လူေတြကို မင္းတို႔လုိ မွတ္မေနနဲ ့ကြဲ႕။ အားလုံးက ဥာဏ္ရွိတယ္။ စဥ္းစားတတ္တယ္။

တကယ္ဆို ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ တိုက္ေနတဲ့ က်ဳပ္တို႔ဟာ ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ္စားၿပီး တိုင္းျပည္အတြက္ မခံႏုိင္လြန္းလုိ႔ စားရိတ္ကုန္၊ ဇလုံပြန္း လုပ္ေနၾကရသူေတြပါ။ Blog ေပၚေရးလုိ႔လဲ ဘယ္သူမွ ဘာမွမေပးပါဘူး။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္းပါ။ အက်ဳိးဆိုတာေတာ့ မေျပာနဲ႔ေတာ့ ကိုယ့္ ထမင္း ကိုယ္စားၿပီး သီးသန္႔ အနားယူခ်ိန္ေလးကို ေပးၿပီး လုပ္ေနၾကရတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးၿပီးဆုံးရင္ က်ဳပ္တို႔က လူမသိသူမသိ ေပ်ာက္သြားၾကမွာျဖစ္သလုိ လက္ရွိမွာ က်ဳပ္တို႔မလုပ္လဲ တာ၀န္သိတဲ့ ျပည္သူေတြက လုပ္ေနဦးမွာဘဲ။ဒီလူထုနဲ႔ တိုက္လုိ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ တသက္ မဟုတ္ဘူးဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔ေျမး၊ တီ၊ တြတ္၊ ကြ်တ္ ေသတဲ့အခ်ိန္ထိေတာင္ ႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာသာ မွတ္ထားလုိက္ပါ။
မႏိုင္တဲ့အျပင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေသတပန္သက္တဆုံး ျပည္ဖ်က္သားအျဖစ္ သားစဥ္ေျမးဆက္ အရွက္တရားထဲက ႐ုန္းထြက္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ ဘူး။ ဂ႒ဳန္ဦးေစာေျမး ခင္ဗ်ားတို႔ သိမွာေပါ့။ ႐ုပ္ရွင္ေတာင္ ရုိက္ေသး။ အႏွီပုဂၢိဳလ္ေလးသာ အဲဒိအေၾကာင္း လူသိရွင္ၾကား ဖြင့္ေျပာရင္ ဘယ္နားမွ ႐ုိက္ရမယ္ မထင္ဘူး။ ကိုယ့္ေခါင္း ကိုယ္ဘဲ႐ုိက္ေနရလိမ့္မယ္။ ခုဟာ လူေတြက မသိၾကလုိ႔။ သူ ့မလဲ ဒီေလာက္ ဂုဏ္ယူစရာ ေကာင္းတဲ့ အဘိုးတေယာက္ရွိတာ ဘယ္ဖြင့္ေျပာခ်င္ပါ့မလဲ။ အဲဒါေလးကိုသာ နမူနာယူၾကပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဒီအခ်ိန္ေနာက္ မဆုတ္ရင္ ေနာင္ခင္ဗ်ားတို႔ သားစဥ္ေျမးဆက္ ကိုယ့္အမ်ဳိး ကိုယ္မေဖာ္ရဲေအာင္ အရွက္ ရေနလိမ့္မယ္ဆိုတာ ေစတနာနဲ႔သတိေပးလုိက္ပါရေစ။

ခင္ဗ်ားတို႔ စစ္အစိုးရဟာ ကိုယ္ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာ၊ သာႆနာကို ဖ်က္ဆီးမွေတာ့ က်န္တာဆို ပိုဆိုးမေပါ့။ ဒီလုိလူေတြ ဆက္အုပ္ခ်ဳပ္ မွေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ သားစဥ္ေျမးဆက္ အဲဒိထဲမွာ ေခြးဆက္ျဖစ္မယ္ဆိုတာ မွတ္ထားပါ။ ႏုိင္ငံျခား လႊတ္လုိက္ရင္လဲ ကိုယ့္သားေျမးခမ်ာ ကိုယ့္ေၾကာင့္ သူတပါး အျမင္ကပ္ခံရတာနဲ႔ ေခ်ာင္း႐ုိက္ခံရမွာ စိုးရိမ္ရတာနဲ႔ ဒုကၡေရာက္ရလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ႏြားအဖြဲ႕ကဂ်ဳိကုပ္ သား သမီးေတြကေတာ့ ကိုယ္ရံေတာ္ေတြနဲ႔ ဗ်ား။ ခင္ဗ်ားတို႔ သားသမီးေတြဘဲ ခံရလိမ့္မယ္။ ေမာင္ေမာင္ဖားတို႔ေရ။ ကိုယ္ရံေတာ္ဆိုတာ AISA မွာေျပာတာေနာ္။ West ဘက္ကေတာ့ အထင္ေသးလြန္းလုိ႔နဲ႔ တူတယ္ဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဂ်ဳိကုပ္သားသမီးေတြ ေလးဘက္ေထာက္၊ မိ ေက်ာင္းသြား၊ ေခြးတိုးေပါက္ကေန အေဖနာမည္ရင္း မေဖာ္ရဲဘဲ အေဖ၊ အေမေတြေကာက္ေမြးစားၿပီး အေဖမေပၚဘဲေမြးတဲ့ ကေလးလုိ
၀င္ေနရေတာ့ ကိုယ္ရံေတာ္ မတတ္ႏုိင္ရွာဘူး။

ေအာ္.. ထပ္ေျပာလုိက္ဦးမယ္။ ၀ါသနာပါရင္ NLD တင္မက ျမန္မာျပည္က ရွိသမွ် ႏုိင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္းေတြကို ရစရာမက်န္ေအာင္ လုိက္အပုတ္ခ်လိုက္ဦး။ လုံး၀ဂ႐ုမစိုက္ဗ်။ ခင္ဗ်ားတို႔ ဂြတိုေက်ာ္ဆန္းကို ေျပာလုိက္ဦး။ ဦးေႏွာက္ပ်က္ေနသလားလုိ႔။ ခင္ဗ်ားတို ့ ဆိတ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြကို ေသခ်ာရွင္းျပလုိက္ပါ။ ခုထဲက သံဃာေတာ္ေတြကို ေတာင္းပန္၀န္ခ်ၿပီး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ သံဃာေတြ ဆႏၵကို ေစတနာမွန္နဲ႔ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးလုိက္ရင္ သက္သာလိမ့္မယ္။ အခ်ိန္လြန္မွဆိုရင္ ေသလုိ႔မွ သရဏဂံုတင္ေပးမဲ့ သံဃာ မရွိ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ သံဃာရတနာကို ေစာ္ကားလုိ႔ ေကာင္းက်ဳိးခ်မ္းသာ ရတယ္ဆိုတာ ရာဇ၀င္မွာ မရွိခဲ့ဘူး။ သိုဟန္ဘြားကို နမူနာယူၾက ကြဲ႕။ မင္းႀကီးရန္ေနာင္လုိ သာႆနာကို ကာကြယ္မဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ေခတ္တိုင္းမွာ ရွိေနမွာဘဲ။ သံဃာရတနာဆိုတာ ေခတ္အဆက္ ဆက္က ဒို႔ျပည္သူေတြရဲ႕ ကိုးကြယ္ရာ။ ကိုးကြယ္ေနတဲ့အထဲ ခင္ဗ်ားတို ့လဲ ပါေနၾကတာဘဲ။ နအဖတည္ျမဲေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေနသူ တိုင္းဟာ နအဖရဲ႕ သံဃာသတ္ကံကို သြယ္၀ိုက္ေသာနည္းနဲ႔ ဆက္ခံရလိမ့္မယ္။ သံဃာေတြကို ဒုကၡေပးေနတဲ့ စစ္အစိုးရကို တည္ျမဲ ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတာဟာ သံဃာေတြကို ဒုကၡေရာက္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနတာနဲ႔ အတူတူဘဲလုိ႔ မွတ္ပါ။ က်ဳပ္တို႔ကို လိမ္လုိ႔ အားမရေသး ရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သာႆနာဖ်က္တဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူးကြလုိ႔ မာန္တင္းလိမ္ၿပီး ဆက္သာ လုပ္ၾကေပေတာ့ဗ်ာ။

ေနာက္ဆံုး တစ္ခုေျပာခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားတို ့ ႏြားအဖြဲ ့ဘက္က ေရးေနတဲ့ လူေတြအကုန္လုံးကိုပါ။ ႐ုရွားကလူေတြ (အထူးသျဖင့္ ဘုရင့္ ေနာင္(ခ်စ္စု၊ ပုရစ္ေကာင္၊ ဘုရင့္ႏြား၊ ဘုိ႐ူးေဟာင္) နဲ႔ ေနလင္းေမာင္တို ့အေပါင္းအပါေတြ) ကိုလဲေျပာခ်င္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ႀကိဳက္ တဲ့လူကို အပုတ္ခ်ပါ။ နအဖရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ေတြ ေရးပါ။ ေရးခ်င္တာေတြေရးၾက။ ခင္ဗ်ားတို႔စာေတြ အကုန္လုံးဟာ ျပည္သူေတြရင္ထဲ ကို မေျပာနဲ႔၊ မ်က္စိထဲျမင္တာနဲ႔ တံေထြးေထြးခံရမဲ့ အမ်ဳိးအစားထဲဘဲ ပါေနလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ႏြားအဖြဲ႕ဟာ အႀကီးဆံုးအမွား တခုကို က်ဴးလြန္မိတဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြကို ဘယ္လုိမွ မစည္း႐ုံးႏုိင္ေတာ့ဘူး။ သူ ့လူသူေတာင္ စည္း႐ုံးႏုိင္ေတာ့မယ္ မထင္ဘူး။ ျပည္သူေတြ ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ေစာ္ကားခံေနရတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ နာက်ဥ္ေနတာ ၊ သတ္ျဖတ္ခံရတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြအတြက္ ႏွလုံးေသြး ထိ ခုိက္ရတာ ၊ သာသနာကို ဖ်က္ဆီးခံရတဲ့အတြက္ ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္ေနရတာ၊သာသနာေတာ္အတြက္ ငါတို႔ေတြ စြန္႔စားရမယ္ဆိုတာ ၊ သံ ဃာေတာ္ေတြကို ညႇင္းပန္းႏွိပ္စက္ေနတဲ့ စစ္မိစၧာေတြကို ရွင္းလင္းရမယ္ဆိုတာ ေသြးထဲမွာ ျပည့္ႏွက္ေနၿပီ။ ရင္ထဲမွာမဆန္႔ေတာ့ဘူး။

မင္းတို႔ ေခြးေတြပစ္တဲ့ က်ည္ဆန္ေတြဟာ ငါတို႔ရဲ႕ရင္ကေနေဖာက္လုိ႔ ေက်ာက ထြက္ရင္ထြက္မယ္။ ငါတို႔ျပည္သူေတြရဲ႕ နာက်ည္းမွဳ ေတြကို မတားဆီးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ သာသနာအတြက္ အသက္စြန္႔မဲ့ မင္းႀကီးရန္ေနာင္ေတြကို မဟန္႔တားႏုိင္ေတာ့ဘူး။ အာဇာနည္ သံဃာ ေတာ္က်ခဲ့ေသြးကို ျပန္သုတ္ပစ္ဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ( ျပည္သူေတြအတြက္ အသက္ေပးသြားတဲ့ အာဇာနည္ သံဃာေတာ္တို႔ကို တပည့္ ေတာ္ ဒီေနရာကေန ရွိခုိးပါတယ္ အရွင္ျမတ္တို႔။ အရွင္ဘုရားတို႔ အသက္ေသြးနဲ႔ ေပးသြားတဲ့အေမြကို တပည့္ေတာ္တို႔ အသက္နဲ႔ ဆက္ ၿပီးယူပါ့မယ္ အရွင္ျမတ္တ႔ို) ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံကြ။ ငါတို႔ အရိပ္ေတာင္ မနင္းရဲတဲ့ သံဃာေတြကို မင္းတို႔ ေခြးအစိုးရမို႔ကြာ။ ေခြးေတာင္ သံ ဃာေတာ္ေတြကို ကိုက္ခ်င္မွ ကိုက္ဦးမယ္။ ငါတို႔မွာ သံဃာေတာ္ေတြ ေစာ္ကားခံရတာ ၾကားရတိုင္း၊ ႏြားေတြေ၀ွ႔ သတ္ခံရတာ ၾကားရ တိုင္း၊ ငါတို႔ သာသနာ ညႇင္းဆဲခံရတာ ဖတ္မိတိုင္း ေယာက်ၤားတန္မဲ့ မ်က္ရည္က်ရတယ္။

နအဖစစ္အစိုးရဟာ ငါတို႔ျပည္သူအားလုံးရဲ႕ ဘုံရန္သူစစ္စစ္ျဖစ္တယ္။ နအဖကို အားေပးေနတဲ့ လူတိုင္းဟာ ျမန္မာျပည္သားလုိ႔ အမည္ နာမေအာက္မွာ ရွိေနတဲ့ ျပည္တြင္း ျပည္ပက လူေတြအားလုံးရဲ႕ ဘံုရန္သူစစ္စစ္ ျဖစ္တယ္။ အဲဒိဘံုရန္သူကိုတိုက္ဖို႔ ျပည္သူေတြ လက္တြဲ ထားတာကို နာမည္ မတပ္ခ်င္စမ္းပါနဲ႔ကြာ။ ငါတို႔ဟာ ျပည္သူဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ကိုယ့္အတြက္အက်ဳိးကို မေမွ်ာ္ကိုးဘဲ လက္ခ်င္း ယွက္ထားၾကတဲ့ ျပည္သူေတြပါ။ ငါတို႔ဟာ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္း တစ္ရပ္မဟုတ္ဘူး။ ငါတို႔ေတြ စကားမေျပာၾကပါဘူး။ ငါတို႔ရင္ဘတ္က အမာရြတ္ေတြက စကားေျပာၾကတာပါ။ ငါတို႔လက္ေတြက စစ္သား လက္ေလာက္ အားရွိခ်င္မွရွိမယ္။ ရင္ဘတ္ေတြထဲက ႏွလုံးေသြး ေတြနဲ႔ ငါတို႔လက္ေတြကို ျဖဳတ္မရေအာင္ ေကာ္အျဖစ္ လိမ္းထားၾကတယ္။

တပ္ကလူေတြ သစၥာအဓိ႒ာန္ရြတ္သလုိ ငါတို႔ေသြးေတြက ကမၻာမေၾကရြတ္ေနတယ္။ ဘုရားစင္ေရွ႕က ျဖတ္ေလွ်ာက္မိတုိင္း မိစၧာေတြ အတြက္ ယိမ္းႏြဲ႕ပါးဓားကို ေသြးေနၾကတယ္။ ငါတို႔ေတြဟာ ငါတို႔သာႆနာအတြက္၊ တိုင္းျပည္အတြက္၊ ငါတို႔ျပည္တြင္းမွာ ႏွိပ္စက္ခံေန ရတဲ့ လူမ်ဳိးစုေတြအတြက္ ဘယ္ေတာ့မွ ရပ္တန္႔ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ မွတ္ထားပါ။ သာႆနာဖ်က္တဲ့လူ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ ဘံု ရန္သူ မျဖစ္ခ်င္ဘူးဆိုရင္ နအဖေနာက္လုိက္ေခြး မလုပ္ၾကပါနဲ႔ေတာ့။ က်ဳပ္တို႔ျပည္သူေတြရဲ႕ ဘံုရန္သူဟာ ျပည္သူေတြရွိေနသမွ် ေခ် မွဳန္း ခံရလိမ့္မယ္။ ျပည္သူမွမရွိေတာ့လဲ ခင္ဗ်ားတို႔ဘဲ လယ္စိုက္ၿပီး ႏြားအဖြဲ႕ကို ဆက္အလုပ္အေကြ်း ျပဳၾကေပေတာ့။

ေအာ္ .. ထပ္ေျပာဦးမယ္ေနာ္။ NLD မကလုိ႔ ႀကိဳက္တဲ့လူကိုေဆာ္..၊ အရာမေရာက္ဘူးဆိုတာသာ မွတ္ထား။ ဒါေရြးေကာက္ပြဲမဟုတ္ဘူး။ စစ္အစိုးရက လူေတြကိုဒုကၡေပးတာ၊ တိုင္းျပည္ကိုဖ်က္ေနတာ၊ သံဃာေတြကို ေစာ္ကားေနတာ၊ သတ္ေနတာေတြကို ကို မခံႏုိင္လြန္းလုိ႔ ျပည္သူတိုင္း တိုက္ေနတဲ့ ျပည္သူ႕တုိက္တဲ့ပြဲဆိုတာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ၾကည့္ပါ.........။

လူစိတ္ရွိေသးတယ္ဆိုရင္ ၊ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ေနေသးတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ျမန္မာျပည္မွာ ညႇင္းဆဲခံေနရတဲ့ ဘာသာေတြကို ကိုး ကြယ္ေနတယ္ဆိုရင္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကိုယ့္မိသားစု၀င္ေတြကို ျပည္သူလုိ႔ သတ္မွတ္တယ္ဆိုရင္ ျပည္သူေတြရဲ႕တိုက္ပြဲထဲကို ၀င္မပါခ်င္ သည့္တိုင္ ေႏွာက္ယွက္မွဳေတြ မျပဳလုပ္သင့္ပါေတာ့ဘူးလုိ႔ဘဲ ေျပာလုိက္ပါရေစ။

ေလးစားလွ်က္,
ေနနတ္ႏြယ္

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

ရာဇ၀င္ထဲမွာ ေနျပည္ေတာ္ကို ထားရစ္ခဲ့ေတာ့

XYZ ေရးသည္

ယခုရက္ပိုင္းမွာပဲ ထိုင္းအာဏာသိမ္းစစ္တပ္ကေတာ့ ကတိအတိုင္းပဲ ေရြးေကာက္ပြဲျပဳလုပ္ေပးခဲ့ပါၿပီ။ က်ေနာ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုပဲ ျမင္ေယာင္ေနမိပါေသးတယ္။ လူထုရဲ႕ဆႏၵနဲ႔ လက္နဲ႔ ေရးတာကို ေျခေထာက္နဲ႔ နင္းေျခဖို႔ႀကိဳးစားေနတဲ့ စစ္ဖိနပ္ ေတြဟာလည္းသက္ဆိုးငင္သံနဲ႔အတူ ၀င္သက္ထြက္သက္ကို အလုအယက္႐ွိဳက္ေနဆဲေပါ့။

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အိမ္နီးခ်င္း ထိုင္းႏိုင္ငံနဲ႔ သမိုင္းမွာ အျပန္အလွန္ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္မွာလည္း က်ေနာ္တို႔ဟာ အိမ္နီးခ်င္း အယုဒၶယကို ယိုးဒယားဆိုၿပီး ေျပာင္းလဲေခၚေ၀ၚႏိုင္ခဲ႔တဲ့သူေတြပါ။ သမိုင္းစဥ္တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒီေန႔ခ်ိန္ခါေလာက္ ျမန္မာ ျပည္ဟာ အစစရာရာ ေခတ္ေနာက္က်ေနတာမ်ိဳး ရွိမယ္မထင္ပါ။ ပညာေရးအစ က်န္းမာေရးအဆံုး နည္းပညာ အကုန္လံုးမွာ ေခတ္ ေနာက္က်ေနပါၿပီဆိုတာ ဘယ္သူမွ ျငင္းမရတဲ့ အမွန္တရားပါ။ ဒါေတြကို ဘယ္သူဘယ္၀ါေၾကာင့္ဆိုၿပီး ဆင္ေသကို ဆိတ္သေရနဲ႔ ဖံုး ကြယ္ခ်င္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြဟာ တကယ့္တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတယ္ဆိုတာေတြရဲ႕ လူေတြရဲ႕လုပ္ရပ္မဟုတ္ပါဘူး။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရး ဆိုတာ ျပည္သူအမ်ားစု အက်ဳိးကို ကိုယ္စားျပဳႏိုင္စြမ္းရွိရပါမယ္။ ဒီလိုမရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့ ဘာျဖစ္လို႔ ကိုယ္နဲ႔မထိုက္တန္တဲ့ ဒီအုပ္ ခ်ဳပ္ေရး ေနရာ ဆက္လက္ဖက္တြယ္ေနမလဲ။ ကိုယ္နဲ႔ မသက္ဆိုင္တဲ့ ေနရာကေန မိမိနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ စစ္တန္းလ်ားဆိုတာကို ျပန္သြားဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနၿပီလား။ ဒါမဟုတ္ တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုးကို စစ္တန္းလ်ား ကဲ့သို႔ သေဘာထားေနတာလား။ ကိုယ့္ရဲ႕လုပ္ရပ္က အေျဖေပး ပါလိမ္႔မယ္။

ဒီေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြ အတြက္ လိုအပ္တဲ့သစ္၊ ေက်ာက္မ်က္နဲ႔ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႕ေတြကို ကုန္ၾကမ္းအျဖစ္နဲ႔ ဆက္သေနတဲ့ ႏိုင္ငံအျဖစ္ေရာက္မွန္းမသိ ေရာက္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေတြကို လြတ္လပ္တဲ့ လူ႕ေဘာင္သစ္ကိုေဖာ္ေဆာင္ေနတဲ့လူေတြကို အ ျပစ္ဖို႔ဦးမလား။ က်ေနာ္တို႔ေတြဟာ PTTE လိုအဖြဲ႕အစည္းမ်ဳိးမွာ သြားၿပီး က်ေနာ္တို႔ဆီက ဓါတ္ေငြ႔ကို ၀ယ္ပါဟု စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သူေတြ မဟုတ္ပါ။ နအဖရဲ႕လြဲမွားတဲ့ macro-management ေတြေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ဟာ စုတ္ျပတ္သတ္ခဲ႔ရပါၿပီ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပိတ္ဆိုတယ္ ဆိုဦးေတာ့ ဆန္စပါးထြက္တဲ့တိုင္းျပည္တစ္ခုမွာ ျပည္သူေတြ ထမင္းတစ္လုပ္အတြက္ အသဲအသန္ ရွာစားေနရတယ္ဆိုတာ တစ္ခုခု ေတာ့ မွားေနၿပီဆိုတာ အထင္အရွားပါ။

မလိုအပ္ပဲ ကုန္က်ေနတဲ့အက်ိဳးမဲ့ ျဖဳန္းတီးမွဳေတြကို ျပည္သူေတြရဲ႕ ထမင္းလုပ္အျဖစ္ ဖန္တီးေပးႏိုင္ပါတယ္။ ပကတိအေျခအေနေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး ကိုယ္တိုင္တည္ေဆာက္ထားတဲ့ virtual world ထဲမွာ၊ မဟုတ္ကို အဟုတ္ထင္တဲ့ လူေတြအတြက္ေတာ့ တကယ့္ ကမာၻ ကိုမ်က္၀ါးထင္ထင္သိတဲ့အခ်ိန္မွာ သိပ္ေနာက္က်လို႔ေနမယ္ဆိုတာ အၾကြင္းမဲ႔ သံသယ ရွိစရာ မလိုပါဘူး။ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ လူတိုင္း စဥ္း စားၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။ ကုန္ၾကမ္းေရာင္းၿပီး ကုန္ေခ်ာကုိေစ်းႀကီးႀကီးနဲ႔ ျပန္၀ယ္သံုးေနရတယ္ဆုိကတည္းက ဘယ္ေလာက္ မွား ယြင္းတဲ့ စီမံခန္႔ခြဲမွဳျဖစ္ေနၿပီလဲဆိုတာ။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ အားမကိုးပါဘူးဆိုၿပီး ေအာ္ေနခ်ိန္မွာ ဆရာတင္ထားတဲ့ တ႐ုတ္၊ ႐ုရွား၊ အိႏိၵယ တို႔ ကေတာ့ အေနာက္နဲ႔ အလြမ္းသင့္ေအာင္ ေပါင္းၿပီးလုပ္စားေနတယ္။ ဒါေတြဟာ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမွဳပါ။ သန္းေရႊေခါင္းေဆာင္တဲ့ နအဖ စစ္အာဏာရွင္တစ္စုရဲ႕ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြားေလးကိုပဲ ကြက္ကြက္ကေလးၾကည့္ၿပီး လုပ္ေနတဲ့ ညံ့ဖ်င္းလြန္းလွတဲ့လုပ္ရပ္ပါ။

ဘယ္ေလာက္ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ရပ္တည္ပါတယ္ေျပာေျပာ၊ ကုန္ၾကမ္းေတြကို ေအာက္ေစ်းနဲ႔ေရာင္းၿပီး ကုန္ေခ်ာေတြကိုေစ်းႀကီးေပးျပန္၀ယ္ တာကို ဘယ္လိုမွ လြတ္လပ္တယ္ မဆိုႏိုင္ပါဘူး။ ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ျခင္းဆိုတာေတြကို ရာဇ၀င္ထဲမွာပဲ ခဏထားခဲ့ပါ။ ျပင္ပကမာၻရဲ႕ အ ခင္းအက်င္းေတြကို တစ္ခ်က္ေတာ့ ေလ႔လာဖို႔လိုပါလိမ့္မယ္။ နအဖ ဆန္႔က်င္သူေတြေၾကာင့္ ပိတ္ဆို႔မွဳေတြ ျဖစ္ေနရတယ္ေျပာရင္ေတာ့ မရီရတဲ့ ျပက္လံုးတစ္ခုလို႔ပဲေျပာရေတာ့မွာပါပဲ။ မိမိကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာစာမ်က္ႏွာမွာ မ၀င္ဆံ့မွဳကို ဖံုးကြယ္ဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ ပ်က္လံုးတစ္ခုပါပဲ။ လီကြမ္ယုလို လူမ်ဳိးက "ေစာက္ထံု" ေတြလို႔ လူသိရွင္ၾကား ေျပာဆိုခဲ့ၿပီးခ်ိန္မွာေတာင္ စကၤာပူကို ေဆးကုမပ်က္ ေစ်း၀ယ္မပ်က္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ႕ဘ၀မွာ အရွားပါးဆံုးဆိုတာ အရွက္တရားနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ တိုင္းျပည္ပိုင္ အေမြအႏွစ္၊ သဘာ၀သယံဇာတေတြကို ေစ်းေစ်းေပါနဲ႔ ထုတ္ေရာင္းၿပီး တစ္ဘ၀စာ ခ်မ္းသာေရး စကၤာပူက ဘဏ္ေတြမွာ အလုအယက္ ျဖည့္ႏိုင္ေရး ေတြဆိုတာကို ဦးတည္ေနတဲ့ စီမံခ်က္ေတြဟာ တိုင္းျပည္အတြက္ေကာင္းဖို႔မရွိပါ။ ဒါေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီးျငင္းေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ ဦး ေႏွာက္နဲ႔ အသိဥာဏ္အဆင့္အတန္းကေတာ့ တစ္ခုခုမွားယြင္းေနၿပီဆိုတာ သိပ္ကိုေသခ်ာလြန္းေနပါၿပီ။

ႀကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္ျခင္း ဆိုတာ ထမင္းရည္ေသာက္ၿပီး အသက္ဆက္ေနရတဲ့ လူေတြအဖို႔ ေန႔ခင္းအိပ္မက္သာသာပဲ ျဖစ္ေနပါလိမ္႔မယ္။ ဒါမွမဟုတ္လည္း သူတို႔လက္လွမ္းမမွီတဲ့ တန္ဖိုးႀကီးပစၥည္းတစ္ခု ျဖစ္ေနပါလိမ့္ဦးမယ္။ စတုတၱျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အဖဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းပါ။ အာဏာ႐ူးသန္းေရႊမဟုတ္ပါဘူး။ လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာ ငတ္ျပတ္ေနခ်ိန္မွာ ေဇယ်ာသိရိဗိမာန္က လူတစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့ ရွန္ ပိန္ပုလင္းေတြကို ေဖာက္ေနတဲ့ ျမင္ကြင္းကို ျမင္ရတာ အ႐ုပ္ဆိုးအက်ည္းတန္လြန္းလွပါတယ္။ ထမင္းတစ္နပ္စားေလာက္႐ံု ေငြေၾကး ကို ေတာင္းဆိုေနၾကတဲ့ အသက္ႀကီးရြယ္အုိေတြကို ျမင္လိုက္တိုင္း ဒါငါတို႔ နဲမဆိုင္ပါဘူး ေျပာၾကဦးမလား။ ဒါေတြကို မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတဲ့ လူေတြရဲ႕ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့စိတ္ ႐ိုးသားမွဳကို အေျခခံတဲ ့စိတ္ထားဆိုတာကို အံ႔ၾသမိပါတယ္။ ေပါင္မုန္႔မရွိ ကိတ္ မုန္႔စားေစဆိုသလိုပဲ ထမင္းရည္မရွိ ဒန္ေပါက္စားေစ ဆိုၿပီးေျပာဆိုမယ့္ လူတန္းစားသစ္တစ္ရပ္ကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ မ်က္စိေအာက္မွာပဲ ရွိႏွင့္ေနခဲ႔ပါၿပီ။ Animal Farm ႀကီးထဲမွာ သူမ်ားေတြထက္ ပိုလို႔ ညီမွ်တဲ့တိရိစၧာန္ေတြ ေပၚေပါက္ခဲ႔ေလၿပီ။ ငါတို႔သည္ ျပည္သူေတြ အ တြက္ဆိုၿပီးျဖစ္ရမဲ့ေနရာမွာ ျပည္သူေတြဟာ ငါတို႔အတြက္ဆိုတာကို မသိသာျဖည့္၊ တနည္း သိသိသာသာနဲ႔တစ္ဖံု သာယာေနတဲ့ လူသား ေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ထြက္ေပၚေနတာ အၿပိဳင္းအ႐ိုင္းပါပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ႐ိုးသားမွဳ တည္ၾကည္မွဳ ဂုဏ္ျဒပ္ေတြကို နင္းေျခဖို႔ ၀န္မေလးတဲ့ လူ ေတြဟာ အာဏာ႐ူးဘ၀ကို ခံမင္ေနၾကေလရဲ႕။ အ႐ူးတကာ့ထဲမွာ အဆိုးဆံုး အာဏာ႐ူး ဆိုတာကို မက္မက္စက္စက္ရွိခဲ့ၾကၿပီ။ စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံျခင္းဆိုတာကို မသိက်ဳိးကြ်ံျပဳတတ္ေနခဲ့ၿပီ။ အိမ္မက္ကေန ႏိုးထဖို႔ အခ်ိန္တန္ေနပါၿပီ။

ထိုင္းစစ္တပ္ဟာ ျပည္သူလူထုနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းနီးစပ္လာခ်ိန္မွာ ျမန္မာစစ္တပ္ကေတာ့ ျပည္သူေတြနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းေ၀းကြာ လာေနခဲ့ၿပီ ဆိုတာ အထင္အရွားပါ။ ေနျပည္ေတာ္က လက္တစ္ဆုပ္စာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕တပ္ဆိုတာကို အလြဲသံုးမွဳေၾကာင့္ဆိုတာ အထင္အရွားပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူေတြနဲ႔ လက္ေတြ႔က်က် နီးနီးစပ္စပ္ နီးနီးကပ္ကပ္ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ရာဇ၀င္ထဲမွာ ေနျပည္ေတာ္ကို ထားရစ္ခဲ့ေတာ့လို႔ ပဲ ေျပာရေတာ့မွာပါပဲ။

XYZ

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

႐ုရွက စစ္ဗုိလ္ငယ္မ်ားအတြက္ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တဲ့စကားမ်ား

က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ ေဒါင္းကြင္း၊ ကုိလွ်ာရွည္ရဲ႕ဘေလာ့ဂ္တုိ႔ကုိ လာလာၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ရန္စ၊ မခံခ်င္ေအာင္ေျပာ လုပ္ေနတဲ့ စစ္ဗုိလ္ငယ္ေလး ေတြကုိ ၾကည့္ရင္း သူတုိ႔ရဲ႕ အနာဂတ္ကုိ သူတုိ႔ သုံးသပ္ဖုိ႔လုိေနၿပီလုိ႔ က်ေနာ္ေတာ့ ေျပာခ်င္ေတာ့တာပါဘဲ။ လူဆုိတဲ့ သတၱ၀ါမွာ တဏွာ၊ မာန၊ ဒိဌိနဲ႔ ငါစြဲေတာ့ မကင္းၾကဘူးေပါ့။ ငါမွန္တယ္ဆုိတဲ့ အစြဲကုိ ကုိလင္းေနာင္ေျပာသလုိ က်ေနာ္တုိ႔ မာန္တက္ၿပီးလည္း မေျပာရပါဘူး ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ သူမ်ားကုိ စြပ္စြဲေနတဲ့ ကိစၥေတြကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကုိယ္တုိင္မ်ား ျဖစ္ေနတာလားလုိ႔ေရာ ျပန္စဥ္းစားမိရဲ႕လားဗ်ာ။ က်ေနာ္တစ္ဦး ခ်င္း အေနနဲ႔ကေတာ့ စနစ္ဆုိးတစ္ခုကုိ ဆန္႔က်င္ခ်င္တာဘဲ။ က်ေနာ္ ခင္ဗ်ား မ်က္ႏွာကုိ ရဲရဲႀကီး ၾကည့္ၿပီးေျပာလုိက္မယ္ဗ်ာ။ တုိင္းျပည္ မွာ အခု အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့လူေတြဟာ မင္းဆုိးမင္းညစ္ေတြပဲ။ က်ေနာ္ အက်ဳိးအေၾကာင္းနဲ႔ ေျပာေနတာပါ။

အခု ခင္ဗ်ားတုိ႔လူႀကီးေတြဟာ တုိင္းျပည္မ်က္ႏွာကုိလည္း မၾကည့္၊ စစ္တပ္မ်က္ႏွာကုိလည္း မၾကည့္ဘဲ ကုိယ္ခ်မ္းသာေရး ဒုိ႔အေရး လုပ္ေနၾကတယ္ဆုိရင္ ခင္ဗ်ား ျငင္းမလား။ ခင္ဗ်ား တုိ႔အထဲက တစ္ေယာက္က ေျပာတယ္။ သူလုပ္တာ သူခံရမယ္တဲဲ့။ ထားလုိက္ပါတဲ့။ ထားလုိ႔ မရဘူးဗ်။ ေန၀င္းလုပ္ခဲ့လုိ႔ ျမန္မာျပည္ႀကီး ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ မွာ ကမၻာမွာ တုိးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးမွဳ အေႏွးဆုံးႏိုင္ငံတခုအဆင့္ကုိ ေရာက္ ခဲ့ရတယ္။ ခုလာျပန္ၿပီ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေခါင္းေဆာင္ ႀကီးလုပ္လုိ႔ လူေတြငတ္ေနၿပီဗ်။ မလုိအပ္ဘဲ ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုဘ၀ေရာက္ရတာ၊ ကမၻာမွာ ျမန္မာဆုိၿပီး မ်က္ႏွာမျပ၀ံ့ၾကရတဲ့ အျဖစ္ကုိ ေရာက္ရတာကုိ ဘာလုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔က ထားလုိက္ရမွာလဲ။

လူေတြငတ္လုိ႔ ဘုန္းႀကီးေတြကဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြပီပီ အႏၲရာယ္ကင္း ေအာင္ ပရိတ္ရြတ္တာ။ အဲဒါကုိလည္း သူတုိ႔ အာဏာ လက္လႊတ္ရေတာ့မွာပဲလုိ႔ ေၾကာက္ၿပီး ဘုန္းႀကီး အတုဆုိ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္လိမ္ၿပီး ႐ုိက္သတ္၊ လူ၀တ္လဲ၊ ေထာင္ခ်ေတြ လုပ္ေတာ့ တာ။ ေျပာရမွာပဲ။ ဒီမုိကေရစီ လုိခ်င္တယ္ဆုိတာလည္း ဒါဘဲ။ အစုိးရဆုိတာ ျပည္သူေတြက ဒီအလုပ္ေတြမလုပ္ခ်င္လုိ႔ လုပ္ခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံ ေရးသမားေတြကုိ ပါတီဖဲြ႔ခုိင္း၊ ႀကိဳက္တဲ့သူမဲေပးၿပီး ကုိယ့္တုိင္းျပည္ေကာင္းေအာင္လုပ္ဖုိ႔ ေရြးခ်ယ္ရတာဗ်။ ဒီတခါေရြးတဲ့ပါတီက သိပ္မ ဟန္ရင္ ေနာက္ ၄ ႏွစ္ဆုိ မဲမေပး႐ုံဘဲ။ ေနာက္တပါတီကုိ တက္ခုိင္းလုိ႔ရတယ္။ အာဏာကုိ ကုိယ့္အေမလင္ပုိင္ပစၥည္းလုိ ဆုပ္ကုိင္ထား လုိ႔မရဘူးဗ်။ အခုေတာ့ ေသနတ္ရွိတာနဲ႔ပဲ လူေတြကုိ ျပန္ေပးဂုိဏ္းလုိ အႏိုင္က်င့္ ဗုိလ္က်ေနတာ။ အဲဒီလုိ လူေတြကုိ မေ၀ဖန္နဲ႔လုိ႔ ေျပာ တာ ခင္ဗ်ားတုိ႔အလြန္လား၊ က်ေနာ္တုိ႔အလြန္လား။

ခင္ဗ်ားတုိ႔လူႀကီးေတြ အာဏာသိမ္းတာ ၁၉၈၈ ကတည္းက။ ေကာင္းတာလုပ္ခ်င္ရင္ ခုအခ်ိန္မွာ ေဒၚစုဆုိတာကုိ လူေတြေမ့ေနေလာက္ ပါၿပီ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ တကယ္ တုိင္းျပည္ေကာင္းက်ဳိးသာ လုပ္မယ္ဆုိရင္ NLD ဆုိတာလဲ ဘယ္သူမွ ဂ႐ုမစုိက္ေတာ့ပါဘူး။ လူသန္းေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ေတာင္းဆုိေနတာ ေကာင္းတဲ့အစုိးရ၊ သူတုိ႔ရဲ့ အေျခ ခံလူ႔အခြင့္အေရးေတြကုိ ကာကြယ္ေပးမဲ့ အစုိးရပါဗ်ာ။ ဒီမုိကေရစီဆုိတာကုိ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား နားသိပ္မလည္ၾကပါဘူး။ အနီးဆုံးပဲေျပာရေအာင္ပါဗ်ာ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တုံးက ႏွစ္ ၂၀ အတြင္း ငါတုိ႔ႏုိင္ငံ ဗမာျပည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လုိ တုိးတက္ေအာင္လုပ္ရမယ္ဆုိခဲ့တဲ့ စကၤာပူႏိုင္ငံဟာ အခု အေရွ႕ ေတာင္အာရွမွာ ထိပ္ဆုံးက ျဖစ္ေနၿပီ။ က်ေနာ္တုိ႔သူငယ္ ခ်င္းတစုက ေဆးလိပ္မေသာက္ရလုိ႔၊ ဘာလုိ႔ညာလုိ႔ ဆုိၿပီး မေက်မနပ္ ျဖစ္တတ္ၾကေပမဲ့ သူ႔ႏိုင္္ငံသူ၊ ႏိုင္္ငံသားအတြက္ေတာ့ အေျခခံလူ ေနမွဳဘ၀ ဖူဖူလုံလုံရွိေအာင္ လုပ္ေပးထားႏိုင္္တာပဲ။ သာမန္ျပည္သူလူထု အမ်ားစုလုိခ်င္တာ ထမင္း၀၀စား၊ ေနမေကာင္းရင္ ေဆးခန္း သြားေဆးကုႏိုင္ေလာက္႐ုံ၊ ကေလးရွိရင္လည္း ကေလးေတြ မပူမပန္ ပညာသင္ရ႐ုံ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့၊ ကုိယ့္အခြင့္အေရးေတြကုိ မတရား မခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့၊ အဲ.. ေရလာ၊ မီးလာေအာင္ေတာ့ အစြမ္းအစရွိတဲ့ လုပ္ေပးႏိုင္္ တဲ့အစုိးရေလာက္ပါပဲ။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အခုေကာင္းမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ အခုလက္ခံပါတယ္။ အနည္းဆုံးေတာ့ ၂ နာရီ ေလာက္ေ၀းတဲ့ စကၤာပူေလာက္ မတုိးတက္ရင္ေနပါေစ။ ဟုိဘက္အိမ္၊ ဒီဘက္ အိမ္လုိျဖစ္ေနတဲ့ မိနစ္ ၄၀ ေလာက္ပဲေ၀းတဲ့ ထုိင္းႏိုင္ငံအဆင့္ေလာက္ေတာ့ တုိးတက္ခ်င္မိတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ေကာ မျဖစ္ခ်င္ဘူးလား။ ထုိင္းမွာ ဖမ ဆုိရင္ ဟင္ကနဲလွည့္ထြက္သြားတာ ဦးေအာင္ေဇယ်ေၾကာင့္ထက္ ဗုိလ္သန္းေရႊတုိ႔ေၾကာင့္လုိ႔ေျပာရင္ ခင္ဗ်ား ယုံႏိုင္ပါ့မ လား။ (`ဖမ´ဆိုသည္မွာ ထိုင္းလို `ဗမာ´ဟု ဆိုလိုသည္။)

ခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဗမာျပည္ႀကီးအေၾကာင္း ေကာင္းတာပဲေျပာပါဆုိရင္ မေျပာတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ ဆုိတဲ့အဆင့္ကုိ ေရာက္ေနခဲ့တာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကာကြယ္ၿပီး ဆဲေပးေနတဲ့ လူတစုေၾကာင့္ပဲလုိ႔ က်ေနာ္ေျပာရင္ က်ေနာ့္ အလြန္လားဗ်ာ။ တုိင္းျပည္ႀကီးကုိ တကယ္ေကာင္း မြန္လာေအာင္ ျပန္လည္တည္ေတာင္ဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ စဥ္းစားဖုိ႔သင့္ၿပီ။ ဘာအရင္းအျမစ္မွ မရွိတဲ့ ကုန္းတြင္းႏိုင္ငံ၊ လာအုိတုိ႔လို ႏိုင္ငံမ်ဳိး ေတြ၊ ကေမၻာဒီယားလုိ ပုိေပါ့ေၾကာင့္ လူသန္းခ်ီေသၿပီး တုိင္းျပည္ပ်က္ခမန္း ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံ ေတြရဲ့ တုိးတက္မွဳအဆင့္က က်ေနာ္တုိ႔ ထက္ ပုိသာေနတယ္ဆုိတာကေတာ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြအေနနဲ႔ ရန္ျဖစ္ေနၾကရုံ ငါတေကာေကာေနၾက႐ုံနဲ႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူးဆုိတာကုိ သတိ ေပးေနတာေတြပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံး ကုိယ့္ႏိုင္ငံထက္ ကုိယ့္လူမ်ဳိးထက္ ဒီေငြမက္၊ အာဏာမက္ၿပီး ႏိုင္ထက္စီးနင္း ျပဳက်င့္ေနတဲ့ လူ ရမ္းကားတစုကုိ ပုိခ်စ္သင့္ပါသလား။ သူတုိ႔အက်ဳိး စီးပြားေတြကုိ စစ္တပ္တခုလုံးကေရာ ကာကြယ္ေပးေနစရာလုိလုိ႔လား။ ျပန္စဥ္းစား ၾကေစခ်င္ပါတယ္။

ေမာင္ေအာင္

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

ယေန႔ အထိ ထင္ဟပ္ေနေသးသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ စကားမ်ား (၂)

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမင္ခဲ့ေသာ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း
ကမာၻ႕ျဖစ္ရပ္တိို႔သည္ တခုႏွင့္တခု ဆက္စပ္ေန၍ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ၊ မၾကိဳက္သည္ျဖစ္ေစ ကမာၻ႕ျဖစ္ရပ္တို႔က ကြ်န္ေတာ္ တို႔ကို ဂယက္ရိုက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ (p.97)

အမ်ိဳးသားေရး၀ါဒ
လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး၊ စာေပေရး ဆိုေသာ ေၾကြးေၾကာ္သံတို႔ျဖင့္သာ အမ်ိဳးသားေရး၀ါဒကို တည္ေဆာက္ထားသည္မဟုတ္ေၾကာင္း လူမႈေရးသိပၸံႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသိပၸံကို ေလ့လာသူတိုင္း သိၾကသည္။ (p.101)

အမ်ိဳးသားေရး၀ါဒ အစစ္အမွန္အတြက္ လမ္းညႊန္
အေမရိကန္ႏွင့္ အဂၤလိပ္တို႔သည္ စာေပတစ္ခုတည္းျဖစ္ေသာ္လည္း တိုင္းျပည္တစ္ျပည္တည္းမဟုတ္။ ဆိုဗီယက္ယူနီယံတြင္ ဘာသာ စကားေပါင္းေျမာက္ျမားစြာရွိလ်က္ ျပည္သူလူထုမွာ တလံုးတစည္းထည္းရွိသည္။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ အမ်ိဳးသားေရး၀ါဒဆိုသည္မွာ ဘာလဲ။
အဓိကအခ်က္မွာ တူညီေသာဘ၀တစ္ခုတြင္ ေအးအတူ ပူအမွ်ေနရျခင္း၊ လူမ်ိဳးေရးအလိုက္-ဘာသာစကားအလိုက္ တူညီေသာအက်ိဳး စီးပြားမ်ားကို တိုးတက္ဖြံ႔ျဖိဳးေစရျခင္း၊ တမ်ိဳးတည္း တစားတည္းေသာ အသိကိုေပးျခင္း၊ တမ်ိဳးတည္း တစားတည္းျဖစ္ေနရန္ လိုအပ္မႈ ကိုလည္း အသိေပးျခင္း ျဖစ္ေစသည့္ တူညီေသာထံုးတမ္းစဥ္လာမ်ားကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။ (p.102)

ယေန႔အထိလိုအပ္ေနဆဲ
ယေန႔ ဗမာျပည္၏ အဓိက လိုအပ္ခ်က္တို႔မွာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး၊ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးပင္ျဖစ္သည္။ (p.108)
(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ဗ်ား..က်ေနာ္တို႔ ဒီေန႔အထိ လိုအပ္ေနတုန္းပါဟု လမ္းဆံုထြက္ျပီး ေအာ္လိုက္ခ်င္သည္။)

ပါတီေတြ မွတ္သားၾကဖို႔
အေရးၾကီးသည့္အခ်က္မွာ သူတို႔(ပါတီမ်ားကိုရည္ညြန္း)တည္ရွိသင့္-မတည္ရွိသင့္ဆိုေသာ အခ်က္မဟုတ္ဘဲ၊ သူတို႔က အမ်ိဳးသားအ က်ိဳးစီးပြားႏွင့္ ဆန္႔က်င္သည့္ ပါတီေရးလုပ္ငန္းမ်ား မျပဳလုပ္ၾကေရးသာျဖစ္သည္။ (p.126)

ခုေရာ ဘာထူးလို႔လဲ၊ပိုေတာင္ဆိုးေသး
စိုက္ပ်ိဳးေရးကဏၭမွာလည္း ဗရမ္းဗတာျဖစ္ေန၍၊ သီးႏွံထြက္တို႔မွာလည္း မေကာင္းပါ။ အစားအစာ(ဆန္)အေျခအေနမွာလည္း ဆက္ တိုက္ဆိုးရြား၍ေနပါသည္။ ပညာေရးကဏၭမွာလည္း အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ျဖစ္ေနပါသည္။ ေနရာတကာတြင္ လစာမ်ား၊ စားရိတ္ေပးေငြ မ်ား၊ လုပ္ခမ်ားမွာလည္း အလြန္နိမ့္က်ပါသည္။ အစိုးရအမႈထမ္းမ်ားႏွင့္ အစိုးရတပိုင္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ အမႈထမ္းမ်ားကို ခြဲျခားျခင္း အ ျပဳအမူမ်ားအေၾကာင္းကိုလည္း မၾကာခဏၾကားေနရပါသည္။ ျငိမ္၀ပ္ပိျပားေရးအေျခအေနမွာလည္း ဆိုးရြားေနပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးအရ ႏိွပ္စက္ညွဥ္းပမ္းမႈ အျပဳအမူတို႔ကိုလည္း မွန္မွန္လုပ္ေနၾကပါသည္။ ျပည္သူ႔လြတ္လပ္မႈတို႔မွာလည္း ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္း ခံေနရဆဲျဖစ္ျပီး ကာ ကြယ္ေရးဥပေဒမ်ား၊ အေရးေပၚဥပေဒမ်ားမွာလည္း တည္ရွိဆဲျဖစ္ပါသည္။ လယ္သမားႏွင့္ အလုပ္သမားတို႔မွာလည္း မေက်မနပ္ျဖစ္မႈ နိမိတ္လကၡဏာမ်ား မ်ားျပားလာလ်က္ရွိပါသည္။ ေက်ာင္းဆရာတို႔၏ လစာေငြမွာလည္း အစဥ္အဆက္ အလြန္နိမ့္က်လ်က္ ရွိခဲ့ပါသည္။ (p.123)

ေခါင္းပံုျဖတ္ခံ ျမန္မာဘ၀၊ ကိုလိုနီေခတ္ကတည္းက
ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာကား ရွိျမဲအတိုင္း ကုန္ၾကမ္းထုတ္လုပ္ေသာ လူမ်ိဳးတမ်ိဳးသာျဖစ္လ်က္ရွိပါသည္။ (p.181)

န.အ.ဖ သတင္းစာေတြကိုျမင္ေယာင္
ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ စကားလံုးတို႔၏လွည့္စားမႈကို ခံၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။ (p.185)

ေယာဆရာ စုစည္းတင္ျပသည္။

ကိုးကား-ဘားမားခ်ဲလင္း(ခ်္) ၁၉၄၆/ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း/ျမန္မာျပန္-ျမစိန္
Burma Challenge-1946/Aung San
ဒုတိယအၾကိမ္၊ ၁၉၆၈ ခု၊ ဇြန္လ
(မွတ္ခ်က္။ ။ စီေဘာက္တြင္ ဤဘားမားခ်ဲလင္း(ခ်္) စာအုပ္ကို ဘယ္မွာ ရႏိုင္မလဲဟု ေမးထားပါသည္။ က်ေနာ္မ်ား ကူးယူေဖာ္ျပသည့္ မူရင္းမွာ မိတၱဴပြား စာအုပ္သာျဖစ္ပါသည္။ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ေဖာမက္ျဖင့္ မဟုတ္ပါ။ နီးစပ္ရာတြင္ ေမးျမန္းကူးယူရန္သာ အၾကံျပဳလိုပါသည္။)

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..

ယေန႔အထိ ထင္ဟပ္ေနေသးသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ စကားမ်ား

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အဂၤလိပ္ကိုေတာ္လွန္ရန္ စိုင္းျပင္းခ်ိန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ့ေသာစကား၊ မိန္႔ခြန္းမ်ားသည္ ျပန္ဖတ္ ေသာအခါ ယခုထက္ထိ မွန္ေနေသးတာေတြ မ်ားသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ျမန္မာျပည္သူလူထုသည္ ကိုလိုနီစနစ္မွ စစ္ဖက္ဆစ္၀ါဒီေအာက္သို႔ ေရာက္ရျခင္းမွ်သာျဖစ္ျပီး အမွန္တကယ္လြတ္လပ္ေရးမရေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။
ဤေကာက္ႏုတ္ခ်က္မ်ားမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အဂၤလိပ္လိုေျပာခဲ့၊ ေရးခဲ့ျပီး ျမစိန္ ျမန္မာျပန္သည့္ ဘားမားခ်ဲလင့္ခ်္စာအုပ္ထဲမွ ျဖစ္သည္။

ပန္းခ်ီ-မင္းေက်ာ္ခိုင္

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ဘားမားခ်ဲလင္း(ခ်္) စာအုပ္ထဲမွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္

၀င္တိုက္ေရး၊ မတိုက္ေရး
သမၼတ အီဘရာဟန္လင္ကြန္းက `မည္သည့္ႏိုင္ငံကမွ အျခားႏိုင္ငံတႏိုင္ငံကို စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ရန္ အခြင့္အာဏာမရွိ´ဟု ေျပာခဲ့ဘူးသည္။ (p.19)

ဘာအေကာင္းဆံုးလဲ
ကမာၻေပၚရွိစနစ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုကား ေလ့လာရမည္သာျဖစ္၍ အေကာင္းဆံုးစနစ္ကို မိမိအေျခအေနမ်ားႏွင့္ကိုက္ညီေအာင္ ျပဳျပင္သံုးစြဲရမည္။ (p.38)

ျဖစ္ေနတာနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ဖို႔
ေရွ႕အဖို႔(အနာဂတ္)တြင္လည္း ဗမာ့တပ္မေတာ္သားမ်ားအျဖစ္ တိုင္းျပည္ကို ခုခံကာကြယ္လိုေသာ ဆႏၵအသြင္ျဖင့္ ထင္ရွားေပၚထြက္လာလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ပါသည္။ (p.56)

တိုင္းျပည္ကို လက္မတင္ေလးကယ္ခဲ့ပါသည္ဆိုေသာ န.အ.ဖသို႔
မည္သည့္စစ္ပြဲ၊ မည္သည့္ေတာ္လွန္ေရးတြင္မဆို တိုင္းျပည္တျပည္သည္ သုညမွစ၍ ကိုယ့္ျပည္ကိုကိုယ္ ေအာင္ျမင္စြာမဟုတ္သည့္ တိုင္၊ ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ခုခံႏိုင္ေလာက္သည့္ အင္အားအထိရွိလာေအာင္ တိုေတာင္းေသာကာလအတြင္းမွာပင္ စုစည္းႏိုင္ေၾကာင္း သာဓကမ်ားစြာရွိခဲ့ပါသည္။ (p.58)

စစ္ဖိနပ္ေအာက္က ဘာျငိမ္းခ်မ္းေရးလဲ
သန္မာေသာ ျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တည္ေဆာက္မႈျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ ကမာၻအႏွံ႔အျပား၌ လြတ္လပ္မႈ၊ တိုးတက္မႈ၊ စည္ပင္၀ေျပာမႈတို႔ကို တည္ေဆာက္မည့္ ျငိမ္ခ်မ္းေရးျဖစ္ပါေစ၊ သခၤ်ဳိင္းကုန္းျငိမ္းခ်မ္းေရး မျဖစ္ပါေစႏွင့္ဟု ဆုေတာင္းမိသည္။ (p.62)

လူထုစြမ္းအား
ျပည္သူလူထုတရပ္လံုး၏ တက္ၾကြစြာ ေထာက္ခံပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မပါဘဲႏွင့္ မည္မွ်ၾကီးမားေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ပင္ျဖစ္ေစ သမိုင္းဘီး ကို လွိမ့္ႏိုင္စြမ္းမရွိပါ။ (p.69)

ဘာလုပ္ၾကမလဲ
ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးသည္ တေန႔တြင္ ေခါင္းေဆာင္သူ၊ ေခါင္းေဆာင္မႈ စသည္တို႔ကို မေမွ်ာ္ကိုးရသည့္ အေျခအေနေရာက္ခါ ကြ်န္ ေတာ္တို႔အားလံုးလိုပင္ သူရဲေကာင္းမ်ားျဖစ္လာသည္အထိ ၾကိဳးစားအားထုတ္ၾကရေပလိမ့္မည္။ (p.70-71)

မ်က္စိပိတ္၊ နားပိတ္ အေျခအေနႏွင့္ ေၾကာင္သူေတာ္မ်ား
ကြ်န္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ယေန႔အထိ လူ႔ဘ၀ႏွင့္လူ႔ေဘာင္အေၾကာင္းကို ေကာင္းစြာမသိေသးသူ အမ်ားအျပားရွိၾကပါေသးသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔မွာ သိလ်က္ႏွင့္၄င္း၊ မသိ၍၄င္း ညစ္ပတ္ေသာႏိုင္ငံေရးကို ဆက္လုပ္လွ်က္ရွိၾကပါေသးသည္။ (p.72)

အထဲကေအးလြင္တို႔၊ ဖားမင္းေဆြတို႔၊ အျပင္က ေဇာ္မ်ိဳးတို႔ နဖူးမွာ ေဆးမွင္ထိုးထားဖို႔ေကာင္းသည့္စာ
ႏိုင္ငံေရးက ညစ္ပတ္သည္ မဟုတ္၊ ႏိုင္ငံေရးကို ညစ္ပတ္ေအာင္လုပ္ေနသူမ်ားသည္သာ ညစ္ပတ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ (p.72)

သံဃာ့အာဇာနည္မ်ားသို႔
အရွင္ဘုရားတို႔၏ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးအတြက္လည္း ဤသို႔ေသာ `ႏိုင္ငံေရး´ လုပ္ျခင္းသည္ပင္လွ်င္၊ အမြန္ျမတ္ဆံုးေသာ ႏိုင္ငံေရး လုပ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္ဘုရား။ (p.76)

န.အ.ဖသည္ ျပည္သူ႔ အစိုးရမဟုတ္
က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ သမၼတလင္ကြန္း၏ `ျပည္သူမ်ား၏ ျပည္သူမ်ားအတြက္ “ ျပည္သူ႔ အစိုးရ ”ဆိုေသာစကားကိုပင္ ေကာင္းစြာ နားလည္ေနၾကပါျပီ။ (p.88)

စစ္အုပ္စု၏ ဖြဲ႔စည္းပံုလည္း ထိုအတိုင္း
ဗမာျပည္၏ လူဦးေရ (၁၇) သန္းအနက္ လူ ၁၇ ေယာက္ေလာက္သာ နားလည္ႏိုင္ေသာ စကားျဖင့္ ဥပေဒအရာဆိုသည္မွာ ႐ွဳပ္ေထြး လွပါသည္ဟု လွီးလႊဲေျပာေန၍ အက်ိဳးထူးမည္မထင္ပါ။ (p.117-118)

စစ္အုပ္စုရဲ့ လိမ္ဆင္ ကိန္းဂဏန္းေတြ
စာရင္းအင္းဆိုသည္တို႔ကို ကိုယ့္အယူအဆႏွင့္ကိုက္ညီေအာင္ ျပဳျပင္ဖန္တီးယူ၍ ရသည္။
ဆက္လက္ေဖာ္ျပမည္။ (p.141)

ေယာဆရာ စုစည္းတင္ျပသည္

အျပည့္အစံုသို႔ ..

အက်ဥ္းမွ်သာ ..