ေနာက္ဆံုးခံတပ္

အစိမ္းေရာင္မိုးခါးေတြ အၿမဲရြာေနတဲ့
က်ေနာ္တို႔ကမၻာက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ
တိုက္ပြဲေခၚသံနဲ႔အတူ
အေရာင္ေတြ ပ်ံ႕က်ဲ
ေနာက္ဆံုးခံတပ္က ညိဳညစ္ညစ္အေရာင္။

ရန္သူတေက်ာ့တိုက္ၿပီးတိုင္း
ေသြးစက္မ်က္ရည္ေတြထဲမွာ
တံတိုင္းကို အ႐ုိးအသားနဲ႔မံလုိ႔
တကယ္ဆို .....................
က်ေနာ္တို႔တံတိုင္းက
အျဖဴေရာင္စစ္စစ္ႀကီးပါ။

အထင္ႀကီးခ်င္လဲႀကီးဗ်ာ။
ဒုံးပ်ံေခတ္ရဲ႕စစ္ေျမျပင္မွာ
အျဖဴေရာင္ သံခ်ပ္၀တ္စံုနဲ႔
သစၥာဓားကို ကိုင္စြဲထားတဲ့
က်ေနာ္တို႔ခံတပ္ေလးမွာ
စိတ္ဓာတ္တံတိုင္းကိုဘဲ အားကိုျပဳေနရတာပါ။

ယံုၾကည္မွဳအတြက္
ေလာင္းရိပ္ထဲမွာ ဆက္လက္စြန္႔စားေနဆဲ
ကံတရားက အုိးမဲသုတ္လဲ
အျဖဴေရာင္ တလက္လက္ထေနတဲ့
"ျပည္ခ်စ္သား" အမည္ရသံခ်ပ္၀တ္စံု
ဘယ္ေတာ့မွ မစြန္းထင္းႏုိင္ဘူးေလ။

ေနေရာင္ခဏပြင့္တိုင္း
ငါတို႔ရဲ႕ အျဖဴေရာင္သံခ်ပ္၀တ္စံုေၾကာင့္
ရန္သူတို႔မ်က္စိတို႔က်ိန္းစပ္ခဲ့ရ
တအံ့တၾသ ေငးေမာၾကည့္ခဲ့ရ
ငါတို႔ရဲ႕၀တ္စံုက အဖိုးမွမျဖတ္ႏုိင္ဘဲ။

ဒီလုိနဲ႔ ...................................
စက္တင္ဘာေနာက္ဆံုးပတ္မွာ
ကမၻာဖ်က္မဲ့ အစိမ္းေရာင္မုိးခါးႀကီးရြာခ်
ဒို႔ေတြကမၻာလဲ ပ်က္လုလုဘဲ။

ငါတို႔ရဲ႕အေသခံစစ္သည္ေတြ....
ေသြးႏြံထဲ နစ္ေနၾကရၿပီ။

ငါတို႔ရဲ႕မ်ဳိးဆက္ေတြ.....
မ်က္ရည္ေတြ ခေနရၿပီ။

ငါတို႔ရဲ႕ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြ.......
ငတ္ျပတ္ေနၾကရၿပီ။

ငါတို႔ကိုးကြယ္ရာ .........
သာသနာလဲ ေစာ္ကားခံခဲ့ရၿပီ။

ညီေနာင္တို႔ ......
လက္က်န္အားကိုစုေလ။

ညီေနာင္တို႔ ........
ေသသူတို႔ေသြးနဲ႔ အသက္ကိုဆက္ေလ။

ညီေနာင္တို႔ ..............
တာ၀န္ကိုသိၾကေစ။

ညီညာေလ။
ဒို႔ရဲ႕သစၥာဓား၊ ျပည္ခ်စ္သားရဲ႕လွံ
သန္႔စင္တဲ့ သံခ်ပ္၀တ္စံုနဲ႔
စိတ္ဓာတ္ဒိုင္းနဲ႔ကာၾကေလ။
ေျမေခြးေတြလာေနၿပီ။
ဒို႔ရင္ေသြးေတြအတြက္ ဒို႔ကာကြယ္ရမယ္။

ပ်င္းေနတဲ့လူ၊ တာ၀န္ကိုမသိတတ္တဲ့လူေနပါေစ။
လူမွန္သမွ် ျပန္ခံခ်ရမယ္။
ဒါသမိုင္းက ေပးတဲ့တာ၀န္ကြ။
ေနာက္ဆံုးခံတပ္
လူအျပတ္မခံနဲ႔
ေရွ႕ကေသြးကိုေသာက္
ေနာက္လူေတြျခေသၤ့လုိေဟာက္လုိ႔
ေနာက္ဆံုးခံတပ္အတြက္
အသက္စြန္႔ဖို႔ျပင္ၾကေလ။

ေနနတ္ႏြယ္