ေန႔ေရာက္ၿပီလား ညဥ့္ေရာက္ၿပီလား
မကြဲျပားဘူးသမီး..
ဒီႏိုင္ငံမွာေတာ့ ..
ေန႔ ညဥ့္မရွိ ေမွာင္အတိေလ...
လြတ္လပ္ခြင့္ မရွိသမွ်
ၾကည့္သမွ် ေမွာင္ေနတာပါဘဲ..။
ဒီအေမွာင္ထဲ.....
ေန႔မွာလည္းကိုက္ျဖတ္စားေသာက္
ညဥ့္မွာလည္းကိုက္ျဖတ္စားေသာက္
မ်ဳိးဆက္ျဖတ္ေနတာေလ
တစ္စုံတစ္ေယာက္ရဲ႕ေသြးနံ ့
အနံ႔ခံတတ္သူေတြမ်ားတယ္။
မငိုပါနဲ႔ သမီးရယ္
အေမ့ႏို႔ရည္ေတြ
ခမ္းေလသမွ် ခမ္းေအာင္စို႔ပါ
သန္းေခါင္ထက္ ညဥ့္ပိုမနက္ဘူး
တိတ္တိတ္ေနပါ...ေျခသံေတြၾကားတယ္
ရဲရင့္သူမဟုတ္ ပညာတတ္မဟုတ္တဲ့
ေျမေခြးအုပ္ အူသံေတြ
ေခြးအ ေျခသံေတြ ဒီကိုလာေနၿပီ ။
သမီးရယ္.......ကြယ္
ႏုငယ္တယ္ဆိုေပမယ့္
ဒီအေဖ ဒီအေမက ေမြးမွေတာ့
သမီးေသြးလည္း နီေစြးျမဲေပါ့ ။
မေၾကာက္နဲ႔ သမီး....
ေျမေခြးေတြ တံခါးေခါက္ေနၿပီ
ေနေရာင္ျခည္ေတြ ရယူဘို႔
လြပ္လပ္ေရးေတြေဆာင္ၾကဥ္းဘို႔
ေက်းဇူးျပဳၿပီး.....
အေမ့ႏို႔ကို လႊတ္လိုက္ပါ
အေမ့ႏို႔ကို ျဖဳတ္လိုက္ပါ....
သမီးငယ္.....
အေမ့.... ႏို႔... ကို... လႊတ္... လိုက္.... ပါ..ေတာ့....။
သမီးေရ...
အေမ့ကို ေျမေခြးေတြ ၀ိုင္းခဲၾကၿပီ
ေခြးအေတြ ၀ိုင္းဆြဲေနၾကၿပီ...
မင္းအေဖေလွ်ာက္တဲ့လမ္း
အေမလွမ္းေတာ့မယ္......။
စကားတိုးတိတ္ မ်ဳိသိပ္ဆိုရင္း
ႏွဳတ္ဆက္အနမ္းနဲ႔ ၾကည့္တဲ့အခါ
ေဟ့ ..
ေျမေခြးေတြ ၾကည့္ၾကစမ္း
ငိုလည္းမငို ရယ္လည္းမရယ္
မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္နဲ ့
၅လသား သမီးဟာ
သြားမေပါက္ေသးေပမယ့္..
အံႀကိတ္ေနတာ ေသခ်ာတယ္....။
NZ
(မနီလာသိန္းႏွင့္ မိသားစုအား ဒီကဗ်ာျဖင့္ နက္နက္႐ိွဳင္း႐ွိဳင္း ဂုဏ္ျပဳပါသည္)
Saturday, December 22, 2007
ေျမေခြးမ်ားကို မွတ္သားျခင္း
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comments:
အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္ က်ေနာ္ ဒီကဗ်ာေပၚက ေက်ာ္ေက်ာ္သြားမိတယ္..မိတ္ေဆြ..။
ခႊင့္လြတ္ပါ..ခင္ဗ်ား ကဗ်ာ အရမ္းေကာင္းတယ္..။
ျပည္သား
Post a Comment