# ၆၀၊ ႏွစ္ပါတ္လည္၊ ေျခာက္ဆယ္၊
ဆယ္စုေျခာက္ခု၊
ရာစုတစ္ဝက္သီလာေပါ႔ေလ။ ။
(ဒုဗၺလဇရာ၊ မေခၚသာေသးေပမဲ့၊ အိုစာလာတာက သိသာပါရဲ႕)
# လြတ္လပ္ေရးဆိုသဟာက၊
ဆယ့္ေလးႏွစ္ အရြယ္ကတည္းက၊
မုဒိန္းက်င့္ခံခဲ႔ရတာ။ ။
# စစ္ကြ်န္ျပန္ျဖစ္၊
တိုင္းျပည္ႀကီး ႏြံထဲနစ္ခဲ႔ရ၊
ခု ခဏအထိပါပဲ။ ။
# ေၾကတဲ့လူေတြ ေၾက၊
ေသတဲ့လူေတြ ေသ၊
ေနေနရသူေတြလဲ၊
အေလနေတာ၊
အေဟာသိကံ၊ ျပန္မရႏိုင္တဲ့ အင္အားေတြေပါ့။
# ထိုကဲ့သို႔ ဤကဲ့သို႔၊
အဖို႔အစုကို၊
ေၾကာင္းျပဳေတြေဝ၊ ထိုင္မေနပါနဲ႔ေတာ့။
# "ေက်းဇူးျပဳၿပီး
ခင္ဗ်ားထ ပါ၊
ထ ..... လိုက္စမ္းပါ။ "
# မေလွ်ာ့စတမ္း၊ မေပ်ာ့စမ္းပါနဲ႔၊
လက္ကမ္းကာ တာဝန္ယူၾကမဲ့
လူငယ္ေတြအားမာန္အျပည့္နဲ႔၊
ျဖည့္ပါ့မယ္ေလး။ ။
# " တိုင္းတပါးကြ်န္၊
စစ္ကြ်န္
ဘယ္သူ႕ကြ်န္မွမခံ "
ႏိုင္ငံတကယ္လြတ္လပ္ပါမွ၊ ရပ္ၾကမယ္ေလး။
# ဖက္ဆစ္ရန္အမွန္ျပတ္မွ၊ တန္႔ၾကမယ္ေလး .....။
Paloma Blanca
Thursday, January 3, 2008
၆၀ ျပည့္ လြတ္လပ္ေရးေန႔
Posted by
Paradise of Fighting Peacocks
@
Thursday, January 03, 2008
Labels: ကဗ်ာထဲကေတာ္လွန္ေရး
Subscribe to:
Post Comments (Atom)













0 comments:
Post a Comment